Pedagogische studiedag

Dat is die dag aan het begin van het schooljaar waarop leerkrachten de kans krijgen hun blik nog verder te verruimen en je kind beter te begeleiden. Dus sinds een paar jaar maken wij er ook iets positiefs van en gaan we bij droog weer naar Pairi Daiza.

Vandaag bleek een fantastische dag om erheen te gaan! Een aten zelfs in de stralende zon op het dek van de Mersus Emergo. En deze keer klom er een maki op mijn schouder! 

En toen viel er een pretslachtoffer 😉 

Druk, drukker, drukst, maar FEEST!

Ik heb het mezelf een beetje aangedaan… Maar met goeie redenen! Vrijdag werd Aidan 5 jaar! Al 5 jaar dat grappige mannetje in huis, altijd klaar met een knuffel, elke dag opnieuw verbaasd over zijn eigen kracht, soms een donderwolkje, soms een beertje.

Maar op donderdag en vrijdag gaf ik nog les in Brussel (Management 3.0) aan een heel leuke groep cursisten. Wat ook wilde zeggen dat ik al eerder in touw was om zeker te zijn dat ik alles bij had, netjes in orde, en uiteraard de training zelf goed voorbereid was. Hoewel dit in deze training niet altijd even makkelijk is, cursisten komen met heel veel vragen die niet altijd écht deel uitmaken van het onderwerp, maar super interessant zijn om gedachten te wisselen.

En de cake moest gebakken voor het feestje in de klas op vrijdag. Dus dat deden we er maar bij op woensdag. Want op maandag en dinsdag was er veel werk aan de winkel bij een klant. En de scholenveldloop lieten we dit jaar jammer genoeg varen. Ik had gedacht dat die een week later zou vallen, maar blijkbaar dus een weekje eerder nu.
Gelukkig lieten de kindjes het niet aan hun hart komen, want ze wisten wat er allemaal in petto was voor het weekend!

Maar in de nacht van vrijdag op zaterdag had ik 6x een heel bleek kindje aan mijn bed. Manon had buikpijn, maar elk toiletbezoek bracht geen resultaat. Ze zat daar wat. Op of naast het toilet, en keerde terug naar bed. Haar toestand ’s ochtends deed ons besluiten om de kinderen niet naar de zwemles te sturen. Bleek en slap. We begonnen zelfs te twijfelen of we haar klasgenootje niet beter zouden afbellen voor het feestje ’s namiddags. Dat klasgenootje is namelijk het oudere zusje van een uitgenodigd jongetje uit Aidan zijn klas.

Maar het werd langzaamaan beter. We gingen dus wél naar Dreamland voor Aidan zijn verjaardagskroon en een cadeautje dat zijn zusje hem absoluut wilde geven. Het werd Slimer van de Playmobil Ghost Busters set 🙂

In de namiddag kwamen er dus klasgenootjes van Aidan spelen: 5 extra kleuters en een extra 8-jarige in huis! Gelukkig waren de weergoden ons goedgezind! De kinderen speelden eerst een beetje binnen maar gingen dan snel de tuin in om veel plezier te maken samen! Na een tijdje aten we pannenkoeken, en de namiddag vloog voorbij. Maar na het ophalen van de kindjes was er nog niet direct rust in het vooruitzicht: er moest opgeruimd, want op zondag kwam de familie voor de verjaardag van Aidan en Erik (die binnenkort jarig is)!

aidans-auto

aidan-feestje

Zondagochtend was er nog een verrassing voor ons feestbeest: wij hadden kaarten voor de Werktuigendagen in Oudenaarde! We trokken dus ’s ochtends vroeg al daarheen, want de vriend die ons de kaarten bezorgde zou ons mogelijk ook een ritje in een échte tractor kunnen versieren. Zo gezegd zo gedaan, Aidan keek zijn ogen uit bij de grote machines, en bijvoorbeeld de boomoogstmachine was ongelofelijk indrukwekkend. En hij nam deel aan het Belgisch Kampioenschap Bietstoten! (categorie -18) Hij gooide zijn biet de volle 1m70 ver 😉

Maar zijn grootste droom voor de dag kwam uit: hij mocht eerst met zus in de cabine zitten achter het stuur, en daarna meerijden en het demoveld omploegen! Intussen leerden mama en papa veel bij over de spitstechnologie die tegenwoordig in landbouwvoertuigen zit. Tesla, eat your heart out! Super interessante materie 🙂 Bedankt aan de mensen van Case IH!

in-de-tractor

We hadden jammer genoeg geen tijd om alles te zien, hopelijk volgend jaar een nieuwe kans voor een hele dag, zodat we ook de oldtimers kunnen bewonderen.

Want in de namiddag was er nog bezoek! En ik had besloten nog eens wafels te bakken. Met het heerlijke weer bleven we wel wat langer op het terras plakken, maar de wafels waren goed gelukt en er bleef letterlijk geen kruimel van over!

wp-image-1896296247

Een deel is nu opgeruimd, maar ik liet nog een deel zo. Mijn lichaam heeft op een vriendelijke manier gezegd om het rustiger aan te doen: een prachtspecimen van een koortsblaas kondigde zich gisterenavond aan.

Iets te druk op korte tijd. Even het gas lossen, beetje op de rem staan.

Fietsles!

Dit jaar was het de beurt aan Aidan om naar de fietsles te gaan. Een fijn initiatief dat de gemeentes via de provincie Vlaams-Brabant kunnen aanvragen om de allerjongsten (en de ouders) te leren (leren) fietsen. We waren netjes op tijd om onze begeleidingsstang te laten installeren, en Aidan deed flink mee met de evenwichtsoefeningen! Door wat tijdsgebrek moesten we jammer genoeg al stoppen toen ik begon te voelen dat hij meer zijn evenwicht hield. Maar we blijven dus zelf verder oefenen!

PS: iemand die zo’n fietsstang te leen heeft voor een weekendje? Nog een paar uur oefenen en die kan fietsen denk ik…

Kinderpraat

De zoon van 4 is zijn woordenschat aan het uitbreiden, maar soms sluipen er nog kleine foutjes in. De schattige uitspraken van de laatste dagen:

  • Mama, mag mijn deur op een kwartiertje? (kiertje)
  • Hespen mag je niet opeten! Je weet wel, die uit je hoofd? (hersenen dus)
  • Kijk mama, we hebben een baby zombie! (het skelet in de mummie in de sarcofaag die bij de Playmobil pyramide zat)
  • *kijkt naar bord met daarop komkommer, kerstomaat, rode paprika, kaasblokjes en hesp*: Waar is mijn kaaskroket? (1x kaaskroketten gekregen met Kerst en kan precies niet meer zonder)
  • Ik heb genoeg! Mijn buik zit vol tot daar! *wijst naar borst* 10 seconden later: Maar ik heb wel daar nog een plekje voor chocola!
  • *speelt met een lintje met de kat tot die dol staat” Mama, de kat wil mij helemaal opeten!

Zalige leeftijd zeg ik u 🙂

Op zoek naar Spiekpietjes!

Vorig weekend ging ik met de kindjes op zoek naar Spiekpietjes in Fort Napoleon in Oostende. Het weer was prachtig voor een dagje aan zee, papa zat in het buitenland voor een congres, dus trok ik met de kindjes gezwind richting de kust.

Een uitdaging zo’n rit. Maar goed, iets voor tienen kwamen we aan in Fort Napoleon. We waren uitgenodigd om de Spiekpietjes Expo te bezoeken, dus stond er ook nog een heerlijk ontbijt op ons te wachten. Klaas vaak ontving ons zingend. Maar die kon de interesse van voor Aidan niet vasthouden: ER WAREN PIETJES IN DE BUURT!!!

Dus na het ontbijt trokken we het fort binnen. Op de bovenverdieping was het nieuwste verhaal van de Spiekpietjes op grote muurplaten te volgen. De kinderen kregen een volgtelefoon die elk stuk van het verhaal voorlas. Manon vond het leuk om te volgen, maar vooral Aidan kreeg af en toe ogen zo groot als schoteltjes!

Nadat ze het verhaal helemaal beluisterden ging het een verdieping lager: 10 Spiekpietjes hebben zich namelijk in het fort verstopt, en die moeten gevonden worden! Onderweg vonden we ook nog een plekje waar we een brief konden schrijven aan Sinterklaas en deze direct versturen, door hem opgerold in een put te gooien!

Na het bezoek aan het fort trokken we de duin over om wat te ravotten op het strand, en na de middag hongerig naar het Leopoldpark te trekken. Daar is er nog tot en met 3/11 Er Was Eens. Het hele park omgetoverd tot een sprookjesbos! Na ontmoetingen met Peter Pan en de Ijskonining trokken we naar het Riddertoneel. En toen merkte ik dat vooral de kleinste man doodop was. De zon begon te zakken, en wij keerden terug naar huis, moe maar voldaan.

Halloween op school

Halloween heeft nu echt zijn intrede genomen in ons land. Toen ik klein was repten we er geen woord over. Vrijdagochtend bracht ik dus een tovenaar en een heks naar school! Ze aten er griezelige pompoensoep met spaghetti vleermuizen en spinnenballetjes.

dsc_1005

Roadtrippin’!

Ter gelegenheid van de lancering van de DVD van de nieuwe Alvin en de Chipmunks: Roadchip kregen we een pakketje met daarin tips om je kindjes te vermaken tijdens een roadtrip.

In de film gaan Alvin en zijn vriendjes op roadtrip naar Miami. Alleen verloopt die trip niet van een leien dakje waardoor Alvin, Theodore en Simon het hele land doorkruisen en onderweg knotsgekke avonturen beleven.

Roadtrips met onze kinderen zijn echter steeds interessant. We zijn gezegend met 2 kindjes die allebei last hebben van reisziekte, de één al wat meer dan de andere. Wij vertrekken dus steeds met een resem voorzorgsmaatregelen:

  • geen zonneschermen aan de ramen van de auto
  • niet drinken tijdens het rijden, of héél kleine slokjes als het heel warm is
  • niet te veel eten, maar zeker geen lege maag!
  • droge koekjes om te knabbelen
  • ze hebben beter te koud dan te warm
  • een zucht wind langs de neus doet altijd goed
  • veel uit het raam kijken naar vaste dingen waar er langs gereden wordt, “ik zie wat jij niet ziet” is daar een een top spelletje voor

en de topper: regelmatige tussenstops inlassen! Een klein parkje, een leuke bezienswaardigheid, ergens waar iedereen de benen kan strekken en de maagjes even de kans krijgen om terug te kalmeren.

Met zijn nieuwe pet ziet Aidan het alvast zitten om deze zomer op trip te gaan!

image