Een zonnig weekend aan zee!

We trokken dit weekend naar Cadzand-Bad. De weerberichten gaven eerst nog fris en slecht weer, maar dat slechte weer werd steeds opnieuw uitgesteld, waardoor we uiteindelijk konden genieten van een heerlijk weekend zon en zand! En lekker eten. Met schuim. We waren er met meerdere gezinnen, en de kindjes maakten vlot nieuwe vriendjes! Er werden putten gegraven, zandkoekjes gebakken, veel gezwommen en met de vlieger gespeeld 🙂

De vakantie begon… met veel regen

Dus van dat buitenspelen de eerste vakantiedagen kwam niet veel in huis.

Toen de schoolbel gerinkeld had op vrijdagmiddag haalde ik 2 uitbundige kindjes op, en gingen we zoals heel veel andere mensen iets eten bij Mc Donald’s. Daarna mochten ze bij Hermelijn iets kiezen. Aidan koos een spinner, Manon kocht 3 strips die ze intussen verslindt! En we genoten van de eerste kortingen door 2 paar sandalen op te pikken, aangezien hun teentjes uit de vorige beginnen te piepen.

Manon mocht op zaterdag nog naar een verjaardagsfeestje, wij herschikten de speelhoek en er werd in het weekend gebouwd en geknutseld!

Aidan maakte volledig zelf een Lego Star Wars schip, dat ik al een tijdje geleden kreeg van de lieven mensen van Lego, maar de kinderen waren ofwel te jong, ofwel hadden ze geen zin om te bouwen. Ik zat er gewoon naast om hem te helpen focussen op de juiste stap in de handleiding. Hij moest er op een gegeven moment van zweten zei hij! Maar hij was apetrots toen het klaar was! En mama ook, want dat was een doos voor leeftijdscategorie 7-12…

En Manon maakte mij ook trots: zij vond een doos terug bij het herschikken van de speelhoek met een setje om een Minnie Mouse handtas te maken. Op zondag middag begon ze dus naarstig te naaien!

En vanaf vandaag gaan ze een weekje op sportkamp in de gemeentelijke sporthal. De vakantie is ingezet! 🙂

Nieuwe brilletjes!

Na de laatste bezoeken aan de oogarts was er verrassend nieuws voor beide kindjes: Ze mochten allebei nieuwe lenzen. Manon een beetje lichter, en bij Aidan echt een deftige stap lichter. De oogarts zelf stond er van versteld! Het verklaarde ook waarom hij de laatste tijd zijn bril niet meer wilde dragen… Ze vermeldde voor het eerst dat de mogelijkheid erin zit dat ze na verloop van tijd allebei gaan “uitbrillen”. Ik ben benieuwd of het zo blijft evolueren!

Dit kwam tegelijk met het feit dat Aidan zijn brilletje er echt slecht aan toe was (kleuters steken daar nogal wat mee uit!) en Manon haar brilletje eigenlijk écht te klein aan het worden was. Dus planden we een tripje naar de optiek. Vlakbij school is er namelijk een zelfstandige optieker die ook zeker voor de kindjes super dienst verleent, en altijd mee denkt naar oplossingen die geen arm of been kosten wanneer er iets aan de brilletjes scheelt.

Na veel wikken en wegen koos Manon een donker roze bril. Iets meer afgerond dan de vorige, maar hij staat haar geweldig:

Aidan had het moeilijk om te kiezen, want ik moet toegeven dat zijn eerste ideetjes mij niet zozeer aanstonden… (niet qua prijs, maar zeker ook niet qua kleur en model!). En plots had de optiek het gevonden: een deftige bril met aan de buitenkant donkergroen, en aan de binnenkant kanariegeel! Om het met Aidan zijn woorden te zeggen: “De zon woont nu mee in mijn bril!”.

En nu hopen dat die brilletjes wat langer meegaan 🙂

Ze worden snel groot

Dit jaar doet Manon haar eerste communie. In onze kleine gemeente nemen ze de “lange weg”, dus eerste communie in het tweede leerjaar, vormsel als ze 16 jaar zijn. Dat laatste zien we wel nog denk ik. Maar nu is het tijd om de eerste communie te plannen!

De eerste stap: ze wil een jongedame zijn. En daar horen oorbelletjes bij. Zaterdag gingen we dus naar Claire’s, koos ze oorbelletjes in chirurgisch staal. Kleine bloemetjes met lichtblauwe kristalletjes erop.

De mensen van Claire’s namen haar prachtig onder hun vleugel, stelden haar zo goed mogelijk op haar gemak door alles rustig uit te leggen en te tonen. Ze voelde zich groot en belangrijk. En even later voelde ze zich de koning te rijk!

Kinderpraat

De zoon van 4 is zijn woordenschat aan het uitbreiden, maar soms sluipen er nog kleine foutjes in. De schattige uitspraken van de laatste dagen:

  • Mama, mag mijn deur op een kwartiertje? (kiertje)
  • Hespen mag je niet opeten! Je weet wel, die uit je hoofd? (hersenen dus)
  • Kijk mama, we hebben een baby zombie! (het skelet in de mummie in de sarcofaag die bij de Playmobil pyramide zat)
  • *kijkt naar bord met daarop komkommer, kerstomaat, rode paprika, kaasblokjes en hesp*: Waar is mijn kaaskroket? (1x kaaskroketten gekregen met Kerst en kan precies niet meer zonder)
  • Ik heb genoeg! Mijn buik zit vol tot daar! *wijst naar borst* 10 seconden later: Maar ik heb wel daar nog een plekje voor chocola!
  • *speelt met een lintje met de kat tot die dol staat” Mama, de kat wil mij helemaal opeten!

Zalige leeftijd zeg ik u 🙂

Op zoek naar Spiekpietjes!

Vorig weekend ging ik met de kindjes op zoek naar Spiekpietjes in Fort Napoleon in Oostende. Het weer was prachtig voor een dagje aan zee, papa zat in het buitenland voor een congres, dus trok ik met de kindjes gezwind richting de kust.

Een uitdaging zo’n rit. Maar goed, iets voor tienen kwamen we aan in Fort Napoleon. We waren uitgenodigd om de Spiekpietjes Expo te bezoeken, dus stond er ook nog een heerlijk ontbijt op ons te wachten. Klaas vaak ontving ons zingend. Maar die kon de interesse van voor Aidan niet vasthouden: ER WAREN PIETJES IN DE BUURT!!!

Dus na het ontbijt trokken we het fort binnen. Op de bovenverdieping was het nieuwste verhaal van de Spiekpietjes op grote muurplaten te volgen. De kinderen kregen een volgtelefoon die elk stuk van het verhaal voorlas. Manon vond het leuk om te volgen, maar vooral Aidan kreeg af en toe ogen zo groot als schoteltjes!

Nadat ze het verhaal helemaal beluisterden ging het een verdieping lager: 10 Spiekpietjes hebben zich namelijk in het fort verstopt, en die moeten gevonden worden! Onderweg vonden we ook nog een plekje waar we een brief konden schrijven aan Sinterklaas en deze direct versturen, door hem opgerold in een put te gooien!

Na het bezoek aan het fort trokken we de duin over om wat te ravotten op het strand, en na de middag hongerig naar het Leopoldpark te trekken. Daar is er nog tot en met 3/11 Er Was Eens. Het hele park omgetoverd tot een sprookjesbos! Na ontmoetingen met Peter Pan en de Ijskonining trokken we naar het Riddertoneel. En toen merkte ik dat vooral de kleinste man doodop was. De zon begon te zakken, en wij keerden terug naar huis, moe maar voldaan.

Halloween op school

Halloween heeft nu echt zijn intrede genomen in ons land. Toen ik klein was repten we er geen woord over. Vrijdagochtend bracht ik dus een tovenaar en een heks naar school! Ze aten er griezelige pompoensoep met spaghetti vleermuizen en spinnenballetjes.

dsc_1005