Tag: baby

Het begint te korten…

Gisteren de laatste grote horde genomen op het werk voor mijn lange afwezigheid: business review met mijn grootste klant. Wat klanten betreft hoef ik nu enkel nog mensen op te leiden en zelf rustig af te bouwen. Hoewel, dat hoop ik althans, want vanmorgen stak er weer een leuk mailtje in mijn inbox…

Hoe het ook zij, ik heb nog minder dan 3 weken te gaan op het werk en minder dan 6 weken tot de voorziene bevallingsdatum. Dus thuis heb ik ook een paar dingen in orde gebracht: DE koffer is gemaakt.

Ik hoop dat ik niks vergeten ben. Voor mezelf: slaapkleedjes en pijama’s, ondergoed, kamerjas, pantoffels, handdoek en washandje, deo, zeep, shampoo, haarborstel, een grote voorraad eigen maandverband. Voor de baby: een speciale baby-wasgel, een koortsthermometer, alle body’s die ik heb in het kleinste maatje, een aantal schattige pijama’s, sokjes, krabwantjes, mutsje, een setje kleren met een dik jasje voor de reis naar huis, 2 splinternieuwe papflesjes en een eerste tutter.

Het enige dat ik niet bij heb is een set kleren om zelf mee naar huis te komen, maar die leg ik wel apart klaar zodat mijn ventje die kan meebrengen op de grote dag.

En dan het kaartje hé. We hebben het zelf gemaakt, met een prachtig prentje dat we allebei super vonden. Heb het beeld braaf officieel aangekocht bij de ontwerpster via internet, en de prijs viel bijzonder goed mee! De lay-out is af en we zijn allebei super tevreden met het resultaat. Morgen gaan we het nodige papier en de bijpassende enveloppen kopen, dan kan ik wanneer mijn verlof begint al adresjes beginnen schrijven.

Ja, ik begin er echt naar uit te kijken dat we onze kleine spruit in onze armen kunnen houden 🙂

En dan voel je je dof.

Enige tijd geleden schreef ik deze post, over de zwangerschap van mijn collega die begon mis te lopen.

Gisteren kregen we nieuws. Bij de controle ’s ochtends was er geen hartslag meer. Ook dit baby’tje heeft besloten zich niet in deze wereld te begeven. De hele dienst is er ondersteboven van. En ik voel me nu zo dof.

Dag klein wolkje, spijtig dat je mama en papa niet hebt kunnen dolgelukkig maken met je aanwezigheid.

An angel in the book of life
Wrote down an infant’s birth
and mentioned as he closed the book
too beautiful for earth.

De kraamafdeling

Deze avond zijn we op rondleiding gegaan in de kraamafdeling van het ASZ Aalst waar de geboorte voorzien is. Toch wel eens hoog tijd wat uitleg te krijgen over het reilen en zeilen op de kraamafdeling en wat ik allemaal kan verwachten voor, tijdens en na de bevalling.
De rondleiding was volzet: 10 koppels zaten geduldig te wachten aan de ingang van de kliniek, allemaal met buikjes van verschillende groottes. We werden ontvangen door een van de vroedvrouwen die ons meenam naar een zaaltje waar een aantal belangrijke details werden doorgenomen: wanneer kom je naar heet ziekenhuis, wat kan je verwachten, waar ga je binnen, hoe word je ontvangen, enz.
Daarna kwam de eigenlijke rondleiding. We kregen de arbeidskamers te zien, de goed uitgeruste verloskamers, de patientenkamers en ook mochten we eens binnenpiepen via het glas aan de prematuurafdeling. Een heel klein kindje lag wat rond te spartelen in een couveuse, de rest was leeg, wachtend op een klein leventje om eventueel te redden.
Na de rondleiding ging het terug naar het eerste zaaltje waar we ontvangen werden en was er een vragenronde met een drankje. Ook hier heb ik toch een aantal dingen uit geleerd, vooral over wat er allemaal te gebeuren staat vlak na de geboorte.
Toen iedereen uitgevraagd was kregen we allemaal nog een Babyboom zak in onze handen gestopt met bons, boekjes, en u raadt het: nog een fopspeen en een Avent flesje!
Moe maar goed geinformeerd keerden we huiswaarts, nog een stap dichter naar de bevalling toe…

Eigenlijk begin ik nu zo af en toe een beetje nerveus te worden… normaal zeker?

Babykamer!

Binnen de volgende week is de babykamer klaar om langzaamaan gevuld te worden met babyspullen.
Woensdag is het glasvlliesbehang tegen de muren gegaan. Vandaag zijn we nog gaan profiteren van de Gamma promotie: de muurverf is gekozen en gekocht, een zachtgeel zodat de kleurtjes van de IKEA meubeltjes die we cadeau krijgen er mooi bij zullen passen.
Ik kocht er ook een klein extraatje bij: stickers in de vorm van vlindertjes en libelles in leuke kleurtjes die ook een beetje glow-in-the-dark zijn, echt schattig 🙂

Het is echt een enorme opluchting dat de babykamer vorm krijgt, weer een stapje in het verbouwingsavontuur dat bijna afgewerkt is.

De badkamer kabbelt intussen ook rustig verder, en mijn hoogoplopende emoties worden makkelijker in toom gehouden 😉

Het drukke seizoen van de baby-uitzet kiezen.

Nu we de meeste dingen al bevestigd gekregen hebben qua baby-uitzet die we te leen kregen van familie en vrienden, trokken we vandaag naar Dreamland om onze geboortelijst aan te leggen. Met nog een goede 2 maand te gaan werd het toch wel hoog tijd daaraan te beginnen.
De typische dingen staan er dus niet meer op: geen bedjes, kastjes, kinderwagen, park of maxi-cosi. Wel een zeer goede autostoel, traphekjes, een verzorgingstafel en een hoop kleinere handigheidjes zoals een badthermometer, een auto-flessenwarmer, een draagbuidel enzovoort.
Omdat het ook baby-dagen waren kregen we er een cadeaubox bovenop met daarin nog een extra setje handige dingen: een koortsthermometer, een eerste flesje, 3 fopspeentjes (telkens voor een andere leeftijd), een fles cava, een mutsje, een washandje, een DVD van Noukie’s, een rammelaar, een verjaardagscalender, enz.
Dus nu is die etappe ook al in orde. Volgende stappen in de voorbereidingen voor de aankomst van ons dochtertje: de slaapkamer afwerken, geboortekaartjes kiezen en bestellen en binnenkort een bezoek aan de kraamafdeling!

schrikken en geruststellen

Gisterenochtend voelde ik me echt niet zo denderend. Ik dacht dat het gewoon aan vermoeidheid zegens de trip op zondag lag: op bezoek bij de schoonbroer in het verre Riemst, tussen Tongeren en Maastricht. Maar de vermoeidheid verdween niet, ik kreeg steeds meer hoofdpijn, voelde me compleet rottig en begon af en toe duizelig te worden. Tegen een uur of 11 hield ik het niet meer en besloot naar huis te gaan, maar tegen dan was het zo erg dat collega’s me naar huis gevoerd hebben.

Thuisgekomen begon ik me echt zorgen te maken: tot op dat punt gaven baby noch buik een krimp, daarom ook dat ik mijn terugkeer naar huis wat wilde uitstellen in de hoop dat het zou overgaan met eten en bezig zijn. Plots begon ik ook heel regelmatig harde buiken te krijgen, elke keer ik rechtstond om naar toilet te gaan of iets te drinken te nemen. De onrust was compleet en ik heb dus de huisdokter opgebeld. Normaal gezien werkt die enkel op afspraak op maandag en vaak zit voor 9u haar hele agenda al vol, maar toen ze mijn uitleg hoorde maakte ze onmiddellijk een plaatsje vrij voor dezelfde avond, en mocht ik terugbellen moest het plots slechter worden.

Mijn ventje barcht me naar de wachtzaal, waar de dokter plots naar buiten gestoven kwam: een spoedgeval, maar we moesten blijven wachten, ze was dadelijk terug. 20 minuten later verscheen ze terug en mochten we binnen. Na een snelle controle stelde ze echter een redelijk geruststellende diagnose. Mijn bloeddruk, hoewel ik me al een pak beter voelde, stond nog 10/6, en was dus waarschijnlijk al serieus gestegen tov van ’s ochtends. Dat verklaarde een deel van de symptomen: duizeligheid, lichtgevoeligheid, en tot mijn grote verbazing de harde buiken. Blijkbaar is een harde buik ook een reactie op te lage bloeddruk: telkens ik rechtstond en het bloed dus onvoldoende verdeeld raakte balde de baarmoeder zich samen om zoveel mogelijk bloed bij te houden en de baby te beschermen. De rest was veroorzaakt door een griepachtige virusinfectie, maar geen echte griep.

Resultaat: platte rust en thuis voor de rest van de week. Geen risico’s met de baby, rustig uitzieken en slapen en braaf zijn. Maar toch over het algemeen een geruststelling: geen rampen op komst tot nu toe.

Vandaag zijn de harde buiken inderdaad al een pak afgenomen, baby schopt vrolijk in het rond, maar ik ben nog altijd slapjes. Na eens goed uitgeslapen te hebben ben ik nu geinstalleerd in de zetel voor de rest van de dag. Heb effectief nog niet de energie om al iets actiever te doen.

Geduld en rust dan maar zeker?

zwangere konijnen combineren met stoelen en bureaus

Intussen begint mijn buik serieus op een ballon te lijken, en beginnen natuurlijk de andere ongemakjes: plaatstekort.

De grappigste manifestaties van dat plaatstekort ondervind ik als ik aan mijn bureau zit op het werk.
– Als ik normaal rechtzit op mijn stoel, dan voel ik dat baby verwoed rondspartelt in de liesstreek, plaats die op dat ogenblik een beetje geklemd zit.
– Als ik tot tegen het bureau aan zit word ik achteruit geduwd, baby vindt dat er een deuk is op de lijn waar het tafelblad mijn buik raakt en duwt die weg, waardoor ik achteruit geduwd word
– Wanneer ik dan achteruit leun met de voetjes omhoog om de gezwollen voeten tegen te gaan, begint mijn buik de samba te dansen

Ik vind het super, vooral wanneer het rondspartelen niet in de buurt van blaas of maag gebeurt. Anders ben ik gezien: de spurt naar het toilet trekken of de spurt naar het glas water om de reflux tegen te houden.
Maar ik geniet er eigenlijk wel van, interactie met baby in de buik 🙂

babydroom

Deze middag was ik uitgenodigd om mijn lunch op te eten bij een collega om haar kersverse baby te zien. Toen ze op bezoek kwam op het werk waren wij nog aan het genieten in de States.
Het is echt een prachtbaby. Ondanks de lijdensweg (bijna te vroeg geboren om 28 weken, dan bijna 10 weken met de benen in de lucht om het kind alle kansen te geven) zien ze er allebei super uit.
Dus heb ik mijn middagpauze gevuld met babytalk en baby vasthouden. Babbelen over de zwangerschap en bijhorende ongemakjes, de prijzen van pampers, gyneacologen, en de hemelse aanblik van je eigen baby als je ziet waarvoor je dit allemaal doormaakt.
Het was zo gezellig dat de tijd gewoon voorbij gevlogen is en ik zelfs nogal wat te laat ben teruggekomen uit middagpauze. Maar ook dat was het meer dan waard! 🙂

Ander “baby”-nieuws: het is weer het seizoen van de kleine poesjes, en net als vorig jaar is er een poesje van slechts een paar dagen oud gevonden in de bakken met te recycleren papiersnippers op de parking achteraan het gebouw. Maar ook hier is onmiddellijk een redder in nood opgetreden: één van de arbeidsters op de manuele afdeling heeft zich over het beestje ontfermd. Intussen wordt het met een flesje gevoed en is het actief en luidruchtig miewend mee naar huis genomen om daar verder opgevoed te worden. Toch een ongelofelijk zicht: zo’n klein miewend balletje pluis dat nog niet eens de oogjes kan openen, zo zacht, zo’n roze neusje, zo schattig…

Verbouwwoede

Ons lijstje met to-do’s voor de baby er is:

– zolder afwerken: dit wil zeggen spuitplamuur op de wanden, electriciteit en netwerk aangesloten, verlichting geïnstalleerd, verwarming aangesloten en indien mogelijk een binnendeur en een parketvloer
– babykamer klaarmaken: dit wil zeggen behangpapier verwijderen, 2 van de 4 muren de bepleistering afkappen en opnieuw laten pleisteren (de 2 andere zijn houten wanden), het plafond schilderen en bemeubelen
– douchekamer installeren: dit wil zeggen behangpapier verwijderen, een laag waterdichte cement op de muren laten aanbrengen, stopcontact en lichtknop verplaatsen, buizen laten installeren en douche, toilet en lavabo installeren.
– alle sanitaire leidingen in de kelder laten nakijken en indien nodig vervangen
– alle electrische leidingen in kaart brengen en de zekeringenkast laten vervangen

We hebben tot half oktober om dit allemaal te realiseren. Iep!

Op de planning tot nu toe:
– spuitplamuur zolder: deze week
– volledige electriciteit: 13-14 juli
– afkappen muren kinderkamer: vóór einde bouwverlof
– sanitair en verwarming: na het bouwverlof van West-Vlaanderen
– waterdicht cement en herbepleisteren babykamer: na het bouwverlof van Oost-Vlaanderen

En dan zijn de twee bovenverdiepingen klaar. Vanaf 2010 wordt de benedenverdieping getackeld: keuken, berging, bureau, eventueel kelderverdieping.
Jaja, het einde is nog niet direct in zicht…

Huwelijksreis

Ja, inderdaad, het is hier een paar weekjes stil geweest, maar ik heb een zeer geldig excuus: als huwelijksreis ben ik met mijn ventje 3 weken Florida gaan rondtoeren. Onze eerste keer in de States, zijn eerste keer buiten Europa, mijn tweede keer als je de 3-dagen-sprint-meeting-week naar Maleisië meetelt in februari.

We hebben een rondreis met verschillende etappes gemaakt: Miami, Floriday City, Key Largo, Everglades City, Tampa Bay, Orlando. De hoogtepunten uit een fantastische reis doe ik even uit de doeken.

De aankomst in Atlanta.
Aangezien we een tussenlanding maakten in Atlanta mochten we ook ter plaatse in de rij staan voor de immigratie- en douanediensten. Een indrukwekkend zicht: rijen loketten met rijen wachtende mensen, en steeds opnieuw werden tolken in de gekste talen opgeroepen. Onze ondervraging was kort en droog en na het achterlaten van vingerafdrukken en foto’s mochten we officieel binnen in de USA.
De overstap naar de volgende vlucht was hectisch: blijkbaar waren er heel veel aansluitingen op vrijwel hetzelfde moment, en had iedereen de verantwoordelijkheid zelf zijn bagage van punt A naar punt B te brengen, wat voor gigantische chaos en rijen zorgde.

De aankomst in Miami.
Dit ging vlotjes, aangezien het een gewone binnenlandse vlucht betrof. Onze huurwagen stond netjes op ons te wachten en de kamer in ons hotel was tot op de draad versleten maar kraaknet. En daar waren we: in het midden van het Art Déco District. Gevolg: wandelen, Miami Beach bezoeken en staren naar de containerschepen die vlakbij langsvoeren, shoppen enz. Onze 3 dagen Miami werden ook nog extra gevuld met een bezoekje aan Coconut Grove en Fort Lauderdale.

Floriday City, Homestead en Key Largo.
De twee daaropvolgende nachten verbleven we in een jeugdherberg in Florida City. Ook weer een kraaknette kamer, privé maar met gedeelde badkamer. Van daaruit hadden we een perfecte uitvalsbasis naar het eerste stuk van de Everglades en Key Largo. Key Largo was absoluut niet wat we ervan verwachtten: zoals vele dingen daar gaf het een versleten gevoel, helemaal niet de glamour die we hier in Europa te zien krijgen, en de witte stranden zijn eigenlijk keitjes van afgebrokkeld koraal in het midden van meestal brak water.
In Homestead hadden we een super belevenis: bij een bezoekje aan de Alligator Farm mochten we baby-alligators vasthouden 🙂
We werden wel elke avond vergast op een spetterend onweer.

Everglades City
De enige volledig druilerige dag. Onze trip naar Tampa Bay dwars door de Everglades werd spontaan onderbroken in Everglades City, waar we een boottochtje wilden maken door het natuurpark van 10.000 Islands. Het natte weer hield de boot niet aan de kaai dus vertrokken we samen met een andere groep toeristen. Een prachtige belevenis: wegens het slechte weer zaten veel vogels in de bomen of aan de grond op de eilanden zodat we ze rustig konden bestuderen, een wilde dolfijn kwam spelen in het kielzog van de boot en ik zag in de verte een manatee die boven water kwam om een hapje lucht te nemen (een snuitje dus, meer niet). Nadeel aan de trip: heel veel regenwater en spatwater tot we een strateigsche plek vonden op de boot.

Tampa Bay.
De volgende dagen brachten we door in de omgeving van Tampa Bay. Dit keer in een Inn met prachtige ruime kamer. De eerste avond werd al meteen gevuld met de NBA Finals op tv, we waren toch te moe om nog iets anders te doen.
We bezochten Honeymoon Island (wat moet je anders doen op huwelijksreis?), waar we prachtige schelpen vonden in het fijne zand en in de Golf van Mexico hebben rondgezwommen. Het water was er een goede 32°C… Niet persé verfrissend dus. We reden rond en bewonderden de vissersdorpjes op de eilanden in de baai. Ook een dagje bezoek aan het Florida Aquarium werd ingelast met roggen aaien in het aaibad, otters zien spelen en een close encounter met pinguins op het menu.

Orlando
De laatste stop, Orlando. Eerst brachten we een aantal nachten door in het Peabody Hotel dat we goedkoop geboekt hadden via de Lonely Planet website. Amai, wat een ding! Prachtig zwembad (ook wel aan badtemperatuur), mooie kamer, en genieten van de laatste matchen in de NBA Finals. Van daaruit bezochten we Cape Canaveral met meerdere pogingen om de Space Shuttle te zien vertrekken, Sea World en eindigden we onze Amerikaanse shopping spree.
De hoogtepunten hier waren echt wel het bezoek aan Cape Canaveral en tijdens het bezoek aan Sea World hebben we dolfijnen gevoerd en geaaid, manatees hebben gezien en net niet echt nat gespat zijn door Shamu the killer whale! Een extraatje: de lekkerste steak die we ooit geproefd hebben in het restaurant dat bij het hotel hoorde. Ongeloofelijk.

De echte allerlaatste halte voor we terug huiswaarts gingen was ook in de omgeving van Orlando, maar we dropten onze huurwagen al terug, want die hadden we niet meer nodig in… Disney World Resort!

Disney.
We checkten in in het Port Orleans hotel waar we de allerlaatste NBA Finals match nog bekeken voor het slapengaan. De laatste dagen gingen druk worden.
Dag 1: Hollywood Studios. Dit park is echt wel stukken beter dan de versie in Parijs. Veel groter natuurlijk, maar ook met een hoop leuke extra attracties. Mijn topper was echt wel Muppets 3D, maar ik genoot ook van de Star Wars Jedi Training Academy show en de movie ride.
Dag 2: Epcot. Super gezellig park! We hebben vooral genoten van het perfecte Italiaanse eten in het Italiaanse pavilioen, de taiko drummers aan het Japanse pavilioen en lieten ons nog één keer gaan en schaften ons allebei een eenvoudige kimono aan, ik zelfs met bijhorende tabi’s. In Future Land waren we dol op de Imagination Institute Open House attractie met Figment, de Finding Nemo afdeling met Crush Interactive en de grote aquaria met dolfijnen, zeeschildpadden en manatees en Spaceship:Earth. Net toen we aan het aanschuiven waren voor Spaceship:Earth (de gigantische bal die het symbool is van Epcot) brak er een geweldig onweer los dat ons daarna nog een hele tijd immobiliseerde wegens de duizenden liters water die naar beneden kwamen. Gelukkig was het intussen al avond, dus we keerden terug naar het hotel, raapten wat avondeten bij elkaar en gingen opdrogen op de kamer.
Dag 3: Magic Kingdom. The house of the Mouse. Om de ervaring compleet te maken gingen we met de bus naar Epcot, van daaruit met de monorail naar the Magic Kingdom en daar namen we de overzetboot om Lake Disney over te steken. Ook hier weer veel gelijkenissen met het park in Parijs. Van de 3 attracties die ik absoluut wilde zien waren er spijtig genoeg ook nog 2 gesloten voor renovatie: Space Mountain en de Hall of Presidents. Maar Pirates of the Carribbean was er wel. Hier vond ik de attractie in Parijs een stuk beter, ondanks de aanwezigheid van Jack Sparrow. We lunchten in gezelschap van Pooh and friends (aan halve prijs dankzij onze Just Married badges) aan een met een hartje versierde tafel, genoten van een gratis snack en gratis dessertjes (nogmaals de badges) en probeerden alle attracties die ze in Parijs niet hebben. Vooral de Pooh ride vond ik heel schattig, en de Carrousel of Progress best wel grappig. Het vuurwerk ’s avonds was ronduit indrukwekkend en we hadden een leuke plaats op een bankje om ervan te genieten.
Diezelfde avond voelde ik voor het eerst heel erg duidelijk de eerste schopjes van onze baby 🙂
Dag 4: Animal Kingdom. Wel, het is een zoo/pretpark hé. Bij onze gereserveerde lunch kregen we ook een speciale toegang tot Finding Nemo: The Musical. Mijn hoogtepunt wat animal Kingdom betreft. Heel goed concept met poppen en de gebruikte decors, leuke liedjes! We hebben ook de vogelshow bijgewoond en genoten van de exotische en minder exotische vogels, waarvan er één zelfs op Erik zijn hand is komen zitten (die badges hé). De safari’s hebben we niet kunnen doen: toen we het theater van Finding Nemo verlieten was er net een onweer overgetrokken. Alle attracties waren gesloten en het zou nog meer dan 2u duren voor ze terug openden.
We lieten Animal Kingdom dus voor wat het was en trokken naar Downtown Disney voor avondeten en shoppen. Een heel gezellige plaats om rond te wandelen ’s avonds, en best wel lekker eten om ons verblijf in de States af te sluiten.

De volgende ochtend waren we op tijd uit de veren voor onze terugvlucht. De huwelijksreis zat erop, maar we hebben een aantal prachtige herinneringen om te koesteren.

Volgende taak: het fotoalbum samenstellen!