Tag: baby

Leren loslaten

25/02/2010baby, dag na dag, huisvrouwtje zijn, , Leave a comment

Maandag is het zover, dan moet ik terug vroeg uit de veren en elke werkdag naar Anderlecht sjokken in de file. 16 weken kon ik voor een groot stuk doen en laten waar ik zin in had: 2 weken voor de bevalling en 14 weken erna. Gewoon simpelweg genieten van het leven met mijn baby. Maar nu moet mama terug centjes gaan verdienen, zodat we het huisje kunnen blijven afbetalen en de nodige werken nog kunnen uitvoeren. Voltijds thuisblijven zou niets voor mij zijn, maar toch zou een iets langer zwangerschapsverlof wel welkom zijn, 20 weken zoals in het nieuwe voorstel tot Europese richtlijn.

Intussen is het voor mama een bewogen laatste week. Om toch niet te bruusk over te stappen ben ik maandag begonnen om dochter halve dagjes naar de kribbe te brengen. De kribbe is net verhuisd naar een nieuwe locatie met veel meer ruimte, nieuwe spulletjes en meer plaats voor kindjes, maar ze zijn nog niet echt volzet: alle plaatsjes zijn uitgedeeld maar een deel van de mama’s moet nog bevallen.
De eerste halve dag deed ik er 45 minuten over om haar los te laten en poepte dochter tegen de middag zo veel dat de pamper langs alle kanten begon te lekken. Ik kreeg dus een versgewassen en in verse kleren gestoken baby mee naar huis. De tweede halve dag kon ik lossen na een kwartier en plaste ze tijdens de luierwissel de kinderverzorgster en haar eigen sokken nat. Dus kwam ze naar huis met blote voetjes. 😉

Toen gingen we een dagje niet, maar gingen we om onze tweede prik bij Kind & Gezin. ’s Avonds had ze koorts, wat de zin om haar opnieuw af te moeten geven opnieuw kelderde.
Vandaag zette ik toch maar door: geen koorts meer en ik rukte mezelf weg na een kleine 10 minuten.

Leren loslaten, het is me wat…

’tis weer voorbij

25/01/2010baby, dag na dag, , Leave a comment

Toegegeven, ik ben altijd rijkelijk laat met die dingen. Gisteren heb ik eindelijk de kerstversiering weggeborgen en de kerstboom “uitgekleed”. Met een beetje pijn in het hart. Ik hou van de feestperiode, de warme gloed van de kleine lichtjes. En het was speciaal dit jaar: ons meisje haar eerste Kerst.
Aangezien het moment voor wat verandering duidelijk was aangebroken ben ik vandaag verdergegaan met de veranderingen in onze living. De tafel naast de wieg heb ik verplaatst en zal binnenkort naar een andere kamer verhuizen. De plaats die daardoor vrijkomt is nu ingenomen door het babypark.
Manon is vandaag 2 maand.

Bij deze zijn er dus 2 dingen voorbij: Kerst en mijn meisje haar eerste twee maand. En ik mis ze allebei.

Snottepot

19/01/2010baby, dag na dag, , Leave a comment

Mijn meisje is een beetje ziekjes. De verkoudheid die papa een paar dagen thuis hield vorige week heeft zich bij haar genesteld.
Het is zielig om te zien hoe ze snottert en te horen hoe ze soms moeilijk ademt omdat ze moet hoesten.
De neus spoelen met fysiologisch water helpt wel, maar ook maar in die mate…
Dus ging ik daarstraks langs bij de apotheker om raad. De dokter was nog niet direct nodig: ze heeft absoluut geen koorts of zo. Van de apotheek kreeg ik suppo’s mee met eucalyptus en lavendel. Gevolg: nu maakt ze welriekende vuile pampers! Best wel grappig!
Plus het lijkt wel te helpen, intussen ligt ze als een roosje te slapen.

Ze wordt zo snel groot

12/01/2010baby, dag na dag, , Leave a comment

Deze ochtend hoorde ik wat babygeluidjes uit de draagmand die naast ons bed staat en voorlopig nog het nestje is van onze kleine spruit. Wanneer ik mijn hoofd over de rand stak smolt ik helemaal, en mijn man erbij. Onze kleine meid vergastte ons op een stralende glimlach. Haar eerste. 🙂

Een tijdje later lag ze hier in de living in haar relax, een dekentje erbij want het is nogal frisjes zo laag tegen de grond. Haar tutje had ze net uitgespuwd en ze probeerde het terug te vangen met haar mondje. Plots zag ik begrip in haar ogen, de armpjes gingen omhoog en duwden het tutje dat ietsje verder zodat ze het terug in haar mondje kon nemen.

Morgen zal kleine Manon 7 weken oud zijn. Wat gaat het snel!!!

Avent vs Chicco

05/12/2009baby, dag na dag, , , , , , Leave a comment

Voor de komst van de baby kreeg ik van mijn broer een hele set babyspullen in bruikleen. Naast kleertjes, een ververskussen en badspullen was er ook een reeks flesjes van Avent met bijhorende fleswarmer en sterilisator. Aangezien ik de kleine pruts flesvoeding geef was ik hier erg mee opgezet en toen we thuiskwamen begon ik met goede moed aan de verzorging van ons dochtertje.
Maar het voeden ging niet zo vlotjes: boertjes kwamen er amper, ze kreeg telkens zwaar de hik en tot een uur na het flesje was het mogelijk dat grote delen van haar melk met een stevige klots er terug uit kwamen.
Ik begon ten einde raad te geraken, ook omdat ik duidelijk voelde dat mijn meisje niet bijkwam.

Op vrijdag kwam dan de verpleegster langs van Kind & Gezin. Bij het wegen was het duidelijk dat ze inderdaad geen gram was toegenomen sinds ons vertrek uit de materniteit.
Na een volledige uiteenzetting van haar toestand gaf de verpleegster een gouden tip: Chicco rubberen speentjes kopen en die vervangen op de Avent flesjes. De zachtere speentjes voorkomen te veel lucht happen en hebben ook een beter systeem om te verkomen dat de flesjes vacuum gezogen worden.

Maar deze speentjes zijn moeilijk te vinden. Na een paar vruchteloze bezoeken bij apothekers terwijl oma en opa op de pruts pasten, vond ik bij Premaman de nodige speentjes. Ook de verkoopstere verzekerde me dat ik het verschil zou merken, en ook dat zij zelf veel moeite hadden om deze speentjes nog toegeleverd te krijgen.

Eens thuis vatte ik de koe bij de hoorns: rubberen speentjes moeten afgekookt worden voor het eerste gebruik en ik wilde absoluut bij de volgende voeding de proef op de som nemen.

Het resultaat? In de match Avent vs Chicco wint Chicco met een overduidelijke KO!

Ik heb plots als bij toverslag een tevreden baby die haar flesjes vlot leegdrinkt, niet overgeeft, maar af en toe de hik heeft en rustig slaapt zonder krijsen wegens buikkrampjes.

Had ik dat nu eens eerder geweten…

Welkom mijn lieve kleine Manon

30/11/2009baby, dag na dag Leave a comment

Dinsdag 24 november. 1 dag na de uitgerekende bevallingsdatum voor ons kleintje. De zwangerschap was ik nu toch al een weekje beu, ze mocht komen, en elke voorwee hoopte ik dat het eindelijk zover was. Maar nog maar eens was de buik stil. Tot een rustig toiletbezoekje daar verandering in bracht. Zonder boe of ba bleken mijn vliezen gebroken, geen wee te bespeuren, dus maar koffertje gepakt en naar de materniteit vertrokken. Onderweg plots wel weeen, dus dat kwam nog goed, dachten we.
Toen we goed en wel geinstalleerd waren in de arbeidskamer bleken de weeen niet echt hevig. Ik werd aan de monitor gelegd, tussendoor liep ik rond, botste ik wat rond op de zitbal en wachtte ik geduldig elke wee af. Het werd al snel laat, en nog later, de nacht vorderde gestaag, de arbeid vorderde amper. De gyneacoloog van wacht kwam langs en na het rapport van de vroedvrouw gaf ze de opdracht om weeenopwekkers toe te voegen in de infuus die ik net in mijn pols geprikt kreeg en die langzaam op te drijven. De baby moest er toch zijn binnen de 24 uur na het breken van de vliezen om sepsis te vermijden.
De eerste dosis viel mee, de tweede dosis was nog te verwerken, de derde dosis begon te veel te worden en bij de vierde dosis wist ik dat ik 2 keuzes had: het hospitaal bij elkaar schreeuwen en die infuus eruit sleuren of een epidurale vragen. Om mijn verstand te bewaren ben ik ondanks mijn vurige wens om in het water te bevallen toch maar voor de epidurale gegaan. En maar goed ook zal achteraf blijken.
De anaesthesiste stond er snel en intussen werd ook de infuus teruggeschroefd, zodat ik er tegen kon tot de verdoving erin zat. Jaja. Een verdoving die enkel links werkte, zodat elke wee er aan de rechterkant bijna twee keer zo hard door kwam. Een uurtje later kwam de anaesthesiste nog eens langs en zorgde eindelijk voor een verdoving die ook rechts werkte. Toen ging het plots snel en moest ik vechten tegen te vroege persweeen. En die kwamen zeer goed door, epidurale of niet.
Na een korte controle werd ik plots snel naar de verloskamer gebracht, weeenopwekkers tot het maximum gepompt. Mijn eigen gyneacologe zat vast in het verkeer, de gyne die ik die ochtend had gezien was aan het opereren en de gyne van wacht werd snel opgeroepen. Hij wandelde net de deur in of het einde was al in zicht: knip en een paar keer persen en onze dochter werd in een doek gerold en op mijn buik gelegd, al bij al waren we misschien 20 minuten in de arbeidskamer op dat ogenblik.

Half verdoofd staarde ik naar onze kleine schreeuwende dochter, Manon Leda Emilie. Een perfect poppetje dat na een paar minuutjes met wijd open ogen lag te staren.

Papa knipte de navelstreng door en ging mee voor het wegen en meten: op 25 november 2009 om 13u56 was ik mama geworden van een flinke kleine meid van 3kg720 en 50,5 cm.

Dezelfde dag nog stonden mamy en papy, oma en opa en meter en peter in de kamer om Manon te bewonderen. Een drukkke avond die ik maar groggy meemaakte. Maar het was alles toch meer dan waard.

Intussen zijn we thuis met ons kleine gezinnetje. Ons meisje ligt hier in de prachtige wieg van mamy en papy gezellig te dutten en papa is op weg om haar officieel aan te geven bij de burgerlijke stand.

Ons leven neemt een andere wending, een met een klein wondertje erbij om voor te zorgen. En we genieten er met volle teugen van!

Vals alarm

17/11/2009baby, dag na dag, Leave a comment

Gisterenavond begon het, bij het kijken naar Grey’s Anatomy: regelmatige harde buiken gepaard met een pijnlijk gevoel in de onderbuik. Zo om het kwartier. Tegen een uur of 11, na Bones, was het gedaan, dus wij naar bed, het was gewoon een voorbode.
3u17 was ik terug klaarwakker. Deze keer kwamen ze om de 10 minuten, dus ik lag telkens rustig te wachten op de volgende, slapen was er niet meer bij. Elk uur twijfelde ik of ik mijn man zou wakker maken. Tegen 6u viel ik terug in slaap. Sindsdien sporadiisch eens. Vals alarm dus. Het zal voor 1 van de volgende dagen zijn neem ik aan…

Veranderingen

09/11/2009baby, dag na dag, verbouwingen, , , Leave a comment

Phoeh, het is druk geweest de voorbije dagen! Maar er is intussen ook veel veranderd. Neen, baby heeft zich nog niet laten horen (wel voelen), maar dat neemt niet weg dat de werken en andere voorbereidingen plots in een stroomversnelling zijn geraakt.

We zullen onderaan beginnen. In de kelder zijn vrijwel alle afvoerbuizen vernieuwd, en het was broodnodig! De oorzaak van onze afvoerproblemen werd duidelijk zodra de mannen van het sanitair de nieuwe buizen wilden aansluiten: bleken de bestaande afvoerbuizen voor driekwart vol te zitten met versteend waspoeder, kalk, bouwafval (niet van ons!) enz. Alsof er een laag beton in zat! Om werkuren te besparen stond er een goed uur later een team van ouders en schoonouders in huis. De vaders braken de keldervloer op en vernieuwden de buizen, de moeders pakten de kinderkamer en mijn keuken aan.
Een verdiepje hoger. Het nieuwe gastentoilet in de voorplaats is geinstalleerd en werkt, de muren zijn af, er is een nieuw plafond in en er moet enkel nog een tegelvloer gelegd worden en een deur gestoken, beide liggen klaar en zullen nog deze week in orde zijn (juij vakantiedagen).
Nog een verdiepje hoger. De extra badkamer/douchekamer/toilet. Die is voor 85% af. Douchebak, doucheconsole, meubels, lavabo en toilet zijn geinstalleerd en werken, maar de douchewand moet nog geleverd worden. Zodra die geplaatst is is het nog enkel een kwestie van een vloertje kiezen en leggen en dat is dan ook afgewerkt.
De kinderkamer krijgt ook meer vorm. Een van de eerste cadeaus is aangekomen: IKEA Mammut meubeltjes gekregen van mijn ouders. Deze zijn nu gemonteerd en zelfs al gedeeltelijk gevuld met gekregen en overgekochte kleertjes en andere babybenodigdheden. Het kinderbedje (mijn bedje van vroeger) is ook aangekomen en heeft nog enkel een matrasje nodig. Ik moet nu als dringendste taak enkel nog plaats vrijmaken in de living voor de wieg.
En dan ten slotte nog een verdieping hoger, de zolder. Het grootste deel van de muren heeft intussen een laag primer gekregen. Vandaag wordt er voor de laatste keer aan het sanitair gewerkt: de verkeerd gehangen radiatoren voor de centrale verwarming worden verplaatst, het circuit wordt aangesloten op een aparte pomp met een draagbare thermostaat. Als dat in orde is wordt er woensdag een eerste laag verf gelegd zodat op zijn minst de stoffigheid grotendeels verdreven wordt.

Wat staat er ons nog allemaal te wachten? Wel, in elk geval is er nu afgewerkt wat we zeker in orde wilden krijgen voor de geboorte. Deze week worden nog een paar laatste dingen geprobeerd die “nice to have” zijn: vloer in het gastentoilet, muur in de vestiaire en een wand rond de electriciteitskast, plafond in de vestiaire, verven op zolder. En een vloer bestellen voor zolder, voorplaats en badkamer. De rest is sowieso om af te werken wanneer onze kleine spruit er zal zijn.

Intussen houd ik me bezig met de minder intensieve punten: envelopjes schrijven voor de geboortekaartjes, kinderkkleertjes wassen, pogen het hier een beetje proper te houden nu er een kuiswervelwind is langsgekomen en braaf zoals voorgeschreven door de kinesiste regelmatig een half uurtje de voetjes omhoog leggen, of ik krijg nog olifantenpootjes!

Aftellen

29/10/2009baby, dag na dag, verbouwingen, work work work, , , Leave a comment

Het aftellen is begonnen voor een hoop dingen!
Eerst en vooral het kortste: na vandaag nog 3 werkdagen en ik kan beginnen aan mijn welverdiend verlof gevolgd door bevallingsverlof. Ik ben hier echt naar aan het uitkijken, het is fysiek en emotioneel zwaar om op het werk te zijn en nog een hoop dingen te moeten regelen, slaap al een paar nachten vrij slecht en ben deze nacht bijna van de trap gevallen in mijn race naar het toilet, dus de rust zal me goed doen.
De daaropvolgende gebeurtenis zie ik ook met ongeduld tegemoet: volgende donderdag en vrijdag wordt ons sanitair definitief geïnstalleerd! Geen gevaarlijke trips meer in het midden van de nacht naar het toilet, het toilet bevindt zich dan vlak naast de slaapkamer! Mijn schoonvader heeft mooi werk geleverd met de betegeling op de muren en alles staat te wachten op die laatste installatie. En daarmee kunnen we weer een hoofdstuk afsluiten van ons verbouwingsavontuur.
Rond diezelfde tijd kan ik een bezoekje verwachten van mijn ouders. Zij hebben de meubeltjes voor de kinderkamer cadeau gedaan en zullen die dan komen installeren. Maar goed ook: ik heb al zoveel kleertjes en benodigdheden gekregen dat ik het amper nog in mijn bestaande kasten kan opbergen.
En dan is het geduldig zijn en afwachten, terwijl ik rustig alle details in orde breng om ons klein mensje zo goed mogelijk thuis te ontvangen: kinderkamertje klaarmaken en versieren, badkamer herinrichten zodat de luiertafel erbij kan, living een beetje aanpassen om plaats te maken voor het wiegje en later het park.
Jaja, het aftellen is nu echt wel begonnen!