Feeling hot, hot, hot!

Jaja, we waren allemaal aan het klagen in juli dat het zo koud bleef, dus heeft de zomer eens wraak genomen zie. Wat een weekend! Ik kan u zeggen:

– hoe je het ook draait of keert, die ondingen van een steunkousen bewezen nog maar eens hun nut toen ik zaterdag naar een trouwfeest ging, ik heb zelfs schoenen met hoge hakken kunnen dragen tot 22u30!
– voor die schoenen met hakken ben ik ook mijn kinesiste en ostopate dankbaar, toen ik zwanger was van Manon zou het niet waar zijn geweest
– grote kandelaars met een 8-tal brandende kaarsen per tafel geven een romantische sfeer, maar verschrikkelijke hitte in een feestzaal
– ook deze baby heeft gevoelige oren, dus een DJ die zich eens goed laat gaan aan de volumeknop en fluitende en joelende genodigden zorgen voor een schoppende, duwende baby in de buik en een reeks harde buiken achteraf, leve de comfy zetels in de kleine salons
– een zwembad in de tuin de dag erna is een heerlijkheid
– een goeie ventilator is een must om muggen weg te houden
– dat ik de vrouwen beklaag die nog verder in hun zwangerschap zitten dan ik
– dat ik de vrouwen die dit weekend bevallen zijn nog meer beklaag, want ziekenhuizen hebben geen airco
– je haarkleuring opfrissen doet wonderen voor je humeur
– Ben & Jerry’s Cookie Dough ijs blijft het beste
– zelfgemaakte iced tea smaakt nog zo lekker

En ten slotte: jippie het gaat minder warm worden!

De eerste huwelijksverjaardag

Vandaag vierden we onze eerste huwelijksverjaardag. Een heel jaar getrouwd en er nog geen seconde spijt van gehad! Intussen is het kleine geheimpje dat ik toen in mijn buik droeg uitgegroeid tot een flinke lieve baby, zijn de werken met de meeste impact in huis bijna volledig afgewerkt en plannen we de volgende lading werken rustig in.
Gezien de situatie zag de dag er niet echt typisch uit voor een huwelijksverjaardag.
Maar toch eerst een klassieker: cadeautjes voor elkaar. Ik gaf mijn schat een nieuwe polshorloge van Venizi, met oranje accenten. Ik kreeg een leuk spelletje: Race for the Galaxy.
Dan het eerste vreemde deel: naar Kruidvat om babyvoeding en naar Gamma om een parasol te bestellen. Maar toch, het voelde goed om het voorschot van de parasol te betalen, en tegelijk een kookboekje voor tiramisu mee te grabbelen.
Na het middageten besloten we er een shoppingdagje van de maken en we trokken naar Gent om in het zonnetje wat rond te wandelen. De netkousen waar ik naar op zoek ben heb ik nog steeds niet gevonden, maar we kochten wel graffitiverf voor het afwerken van de shooters voor Cyberlive en een Singstar pakket voor de PS3!
Daarna genoten we op een terrasje van het zonnetje en Manon at haar allereerste fruitpotje. Ze genoot ervan! Appel en peer is dus al een succes!
Toen slaagde mijn ventje erin me enorm te verrassen. We gingen langs bij Andy en Anja, zeer goede vrienden van ons. Anja werkt in een restaurantkeuken en koken is haar passie, en hij had hen zo ver gekregen dat ze voor ons een 4-gangenmenu verzorgden met cocktails en hapjes vooraf, aangepaste wijn en degustiefjes! Aangezien het bij hen thuis was konden we Manon zonder enig probleem te slapen leggen in de zetel. We genoten enorm van het verse en lekkere menu:

– cocktails met hapjes (feta met pepertjes en bladerdeeghapjes uit de oven)
– minestrone soep
– pangasiusrolletjes en scampi’s met een mangosausje
– met mozarella, basilicum en zongedroogde tomaatjes gevuld varkenshaasje vergezeld van tagliatelli met basilicum en een slaatje van boontjes, komkommer en appel
– witte chocolademousse op een bedje van aardbei, afgewerkt met speculoos

Het was een heerlijke avond. Dankuwel ventje, Andy en Anja! 🙂

5 jaar

Zo lang is het al. 5 jaar zijn mijn man en ik al samen. En daarvan al bijna een jaar getrouwd en onze schat van een baby in de wieg. En te zeggen dat het allemaal begon met een troostbezoekje aan de Kinepolis om Sky Captain and the World of Tomorrow te zien.

Nu, 5 jaar later zijn we opgestaan na het ochtendflesje dat we in bed aan onze meid gaven. Dan werd de koffer van de auto gevuld met alle benodigdheden om onze meid een dagje in de armen van mamy en papy te laten.

Eerste halte: Brasserie Agrea in Gent aan Sint-Baafs om onze Bongo-bon champagne ontbijt in te ruilen. We genoten van het glaasje bubbels bij ons ruim ontbijt, maar met een klein minpuntje: het takje jeneverbessen dat bij het andere fruit lag was niet afgespoeld en een grijsachtig web staarde ons aan. Dit werd dus vakkundig opzij geschoven zodat we rustig de broodjes konden naar binnen werken met de beschikbare kaas, hesp, fruit, confituur, Nutella en speculoospasta.

Daarna wandelden we wat door de regen door centrum Gent. We hadden nog een dik uur voor we moesten vertrekken naar onze tweede halte.

Om iets voor 13u kwamen we aan bij Sauna Ostara in Sint Pauwels. Deze sauna en beautyfarm heb ik een paar jaar geleden leren kennen via de Flair-actie voor wellness-arrangementen. Toen ik mijn vrijgezellenfeestje had boekten we daar ook het vrijgezellen-arrangement. Voor mijn 30ste verjaardag had ik van een goede vriendin een cadeaubon gekregen om daar een chocolademassage in ontvangst te nemen, dus besloten we die te combineren met 2 uur prive sauna, stoombad, infraroodsauna en jaccuzi, nog een verstevigende pakking voor mijn slappe buikje (nog een overblijfsel van de zwangerschap) en een massage voor mijn man.
Tijdens onze sauna-uurtjes gingen we ook voor het flesje cava, als je zoiets viert moet je dat goed doen!
De massage was hemels: de massage-olie was verwarmd en gemengd met gesmolten zwarte chocolade en bij het masseren geurde het hemels.

Hierna ging het terug richting Gent. We waren nog te vroeg voor het restaurant en spijtig genoeg waren de winkels al aan het sluiten, maar ik vond toch nog op de valreep een nieuw rokje dat ik zal gebruiken als deel van mijn kostuum voor Cyberlive 2 binnenkort. De naam van het winkeltje ontglipt mij even maar de mensen die de Hoogpoort kennen zullen direct weten welk winkeltje ik bedoel 😉
Het is wat beschadigd en we kregen het daarom voor de helft van de prijs, plus het vervangen van een paar drukknopen is nu ook niet zo verschrikkelijk moeilijk.

Wegens de snijdende kou gingen we toch op weg naar het restaurant waar we een tafeltje hadden gereserveerd op aanraden van een vriendin: Belga Queen op de Graslei. Gelegen in het meest indrukwekkende gebouw op de Graslei werden we perfect ontvangen ondanks het vroege uur en mochten we gezellig wachten en al aperitieven in de bar beneden. Daar werden ook de aperitiefhapjes geserveerd, een hammousse die perfec gebalanceerd afsmaakte. Daarna werden we naar ons tafeltje aan het raam gebracht, waar we konden genieten van het prachtige uitzicht over het water. We kozen het degustatiemenu, Erik met aangepaste bieren en zelf koos ik een glaasje wijn dat ik zoals gewoonlijk over heel de maaltijd kon rekken. Het was ronduit heerlijk:

Ravioli van tijgergarnaal met ‘Cabri-o-Gand’ kaas, jus van garnaal en rucola – Witbier Steenbrugge

Gebraiseerde kalfswangen, crème van knolselder – Speciale Palm

Struisvogelfilet ‘Rossini’, beukenzwam, knolselder, P9 aardappelen en jus van port – Rochefort

Krokante nougatinekoker met tartaar van ananas, citroencrème en -sorbet

Enkel het dessert vond ik een beetje een teleurstelling: de tartaar van ananas en de citroencreme leken heel erg op elkaar qua smaak en de citroensorbet was zo krachtig dat ik er gecombineerd met de ananas een lichte allergische reactie door kreeg en dus binnen een paar minuten met gezwollen smaakpapillen en een kapot verhemeltje zat.
Toch was het een heerlijke ervaring en konden we na het diner nog een kijkje nemen in de keuken waar we de connectie met Sergio Herman te horen kregen.

Toch dachten we heel de dag door aan onze dochter en al bij al waren we heel blij ze die avond terug in onze armen te sluiten.

Een lunchtime bezoekje aan IKEA

Ik werk bijna om de hoek van Ikea Anderlecht, dus wanneer ik iets nodig heb of plots verschrikkelijk veel zin in Zweedse balletjes voor de lunch is het slechts 5 minuutjes rijden (rode lichten inbegrepen).

Deze middag ging ik dus gezwind op weg: ik had hun laptopkussen nodig en ook een pak servetten en een mooie opbergdoos om mijn gedroogde bruidsboeket veilig in op te bergen. Het werd een middag met hoogtepunten en dieptepunten…

Bij het aankomen kwam de eerste frustratie al de kop opsteken. Met mijn dikke buik parkeer ik me netjes op een vrije parkeerplaats en doe wel mijn best om zo dicht mogelijk bij de ingang te parkeren. Plots zie ik een grote dikke auto gezwind voorbijrijden en zich parkeren op de plaatsen voorbehouden voor grote gezinnen. 2 yups stappen uit en haasten zich naar het Ikea-restaurant. Bij het rondkijken op de parking merk ik het meteen: dinsdagmiddag, dus de meeste kinderen op school, maar bijna alle parkeerplaatsen voor grote gezinnen en de meeste parkeerplaatsen voor gehandicapten zijn bezet. Allemaal mensen alleen of met 2 in de auto voor wie 5 meter verder stappen er echt wel te veel aan is…

Vastbesloten me er niet te veel van aan te trekken ga ik naar binnen, eerst een hapje eten. Er was vrij veel volk, maar zoals steeds ging het lekker snel. Aan de kassa werd ik zoals gewoonlijk gezwind voorbijgestoken, maar daar trok ik me ook niet te veel van aan.

De tweede frustratie kwam er tijdens het lunchen. Het is en blijft een self-service restaurant: je neemt een dienblad, vult het, betaalt, gaat ermee naar je tafel, eet en nadien ruim je af. Maar blijkbaar geldt dat niet voor iedereen. In de overvolle ruimte waren er een aantal tafeltjes waar niemand zat, maar die wel vol dienbladen met leeggegeten borden stonden. Tijdens het eten zag ik nog 2 keer mensen opstaan en ostenatief hun dienblad achterlaten. De eerste tafel vlak naast me, de 2 yups waar ik het eerder over had dan nog, de tweede tafel die ernaast, 2 jonge dames, ik schat ze een jaar of 25, die nog boos keken toen sommige mensen hen aanstaarden wegens hun gedrag. Ben ik dan zo strikt opgevoed of word ik oud?

In elk geval liet ik het zo, gaf het goede voorbeeld en zette mijn dienblad netjes in de afruimkarren en schuimde de winkel af naar mijn benodigdheden. En toen begon het kassa-avontuur. Omdat ik maar 3 dingen had ging ik recht naar de self-scan kassa’s en wachtte netjes in de rij. Net toen het bijna aan mij was kwam er een vrouw aangestapt, luid aan haar man verkondigend dat dit een self-scan kassa was, liep me bijna omver en wilde de net vrijgekomen kassa inpalmen.
Maar toen kreeg ik hulp: de bediende die het correct gebruik van de kassa’s controleert hield haar tegen en stuurde haar terug. Genoeg is toch wel genoeg hé?

Bij het buitenrijden van de parking werd ik nog bijna geramd door een 4×4-achtige wagen die het nodig vond om in de bocht beide rijstroken in te nemen. De laatste frustratie voor vanmiddag.

Weet je, ik ga dolgraag naar Ikea: ze hebben leuke spulletjes (zeker voor kinderen), je kan er een hoop inspiratie opdoen en lekker goedkoop eten. Maar kunnen we echt niet aan al die ongemanierde mensen vragen om gewoon thuis te blijven?

Trouwfoto’s

Na lang wachten zijn we gisterenavond eindelijk ons album met trouwfoto’s gaan ophalen. De foto’s waren genomen door vrienden en aangezien ze dit eigenlijk niet als beroep doen hebben we moeten wachten tot ze de tijd gehad hadden om het album samen te stellen en op te maken.
Toen bleek ook dat Leen geen mooi fotoalbum had gevonden om als basis te gebruiken, en dus maar besloten had er zelf één te maken, met eigen handgeschept papier! Om in het kleurthema van ons huwelijk te blijven zijn doos en kaft mooi roze, met een uitsparing in de voorkant waardoor je onze gezichten van op de eerste foto ziet.
Er zijn echt een paar prachtige foto’s bij, en ook zeer leuke bewerkingen ervan. Het eindresultaat is echt wel mooi!

Een paar voorbeeldjes:

Huwelijksreis

Ja, inderdaad, het is hier een paar weekjes stil geweest, maar ik heb een zeer geldig excuus: als huwelijksreis ben ik met mijn ventje 3 weken Florida gaan rondtoeren. Onze eerste keer in de States, zijn eerste keer buiten Europa, mijn tweede keer als je de 3-dagen-sprint-meeting-week naar Maleisië meetelt in februari.

We hebben een rondreis met verschillende etappes gemaakt: Miami, Floriday City, Key Largo, Everglades City, Tampa Bay, Orlando. De hoogtepunten uit een fantastische reis doe ik even uit de doeken.

De aankomst in Atlanta.
Aangezien we een tussenlanding maakten in Atlanta mochten we ook ter plaatse in de rij staan voor de immigratie- en douanediensten. Een indrukwekkend zicht: rijen loketten met rijen wachtende mensen, en steeds opnieuw werden tolken in de gekste talen opgeroepen. Onze ondervraging was kort en droog en na het achterlaten van vingerafdrukken en foto’s mochten we officieel binnen in de USA.
De overstap naar de volgende vlucht was hectisch: blijkbaar waren er heel veel aansluitingen op vrijwel hetzelfde moment, en had iedereen de verantwoordelijkheid zelf zijn bagage van punt A naar punt B te brengen, wat voor gigantische chaos en rijen zorgde.

De aankomst in Miami.
Dit ging vlotjes, aangezien het een gewone binnenlandse vlucht betrof. Onze huurwagen stond netjes op ons te wachten en de kamer in ons hotel was tot op de draad versleten maar kraaknet. En daar waren we: in het midden van het Art Déco District. Gevolg: wandelen, Miami Beach bezoeken en staren naar de containerschepen die vlakbij langsvoeren, shoppen enz. Onze 3 dagen Miami werden ook nog extra gevuld met een bezoekje aan Coconut Grove en Fort Lauderdale.

Floriday City, Homestead en Key Largo.
De twee daaropvolgende nachten verbleven we in een jeugdherberg in Florida City. Ook weer een kraaknette kamer, privé maar met gedeelde badkamer. Van daaruit hadden we een perfecte uitvalsbasis naar het eerste stuk van de Everglades en Key Largo. Key Largo was absoluut niet wat we ervan verwachtten: zoals vele dingen daar gaf het een versleten gevoel, helemaal niet de glamour die we hier in Europa te zien krijgen, en de witte stranden zijn eigenlijk keitjes van afgebrokkeld koraal in het midden van meestal brak water.
In Homestead hadden we een super belevenis: bij een bezoekje aan de Alligator Farm mochten we baby-alligators vasthouden 🙂
We werden wel elke avond vergast op een spetterend onweer.

Everglades City
De enige volledig druilerige dag. Onze trip naar Tampa Bay dwars door de Everglades werd spontaan onderbroken in Everglades City, waar we een boottochtje wilden maken door het natuurpark van 10.000 Islands. Het natte weer hield de boot niet aan de kaai dus vertrokken we samen met een andere groep toeristen. Een prachtige belevenis: wegens het slechte weer zaten veel vogels in de bomen of aan de grond op de eilanden zodat we ze rustig konden bestuderen, een wilde dolfijn kwam spelen in het kielzog van de boot en ik zag in de verte een manatee die boven water kwam om een hapje lucht te nemen (een snuitje dus, meer niet). Nadeel aan de trip: heel veel regenwater en spatwater tot we een strateigsche plek vonden op de boot.

Tampa Bay.
De volgende dagen brachten we door in de omgeving van Tampa Bay. Dit keer in een Inn met prachtige ruime kamer. De eerste avond werd al meteen gevuld met de NBA Finals op tv, we waren toch te moe om nog iets anders te doen.
We bezochten Honeymoon Island (wat moet je anders doen op huwelijksreis?), waar we prachtige schelpen vonden in het fijne zand en in de Golf van Mexico hebben rondgezwommen. Het water was er een goede 32°C… Niet persé verfrissend dus. We reden rond en bewonderden de vissersdorpjes op de eilanden in de baai. Ook een dagje bezoek aan het Florida Aquarium werd ingelast met roggen aaien in het aaibad, otters zien spelen en een close encounter met pinguins op het menu.

Orlando
De laatste stop, Orlando. Eerst brachten we een aantal nachten door in het Peabody Hotel dat we goedkoop geboekt hadden via de Lonely Planet website. Amai, wat een ding! Prachtig zwembad (ook wel aan badtemperatuur), mooie kamer, en genieten van de laatste matchen in de NBA Finals. Van daaruit bezochten we Cape Canaveral met meerdere pogingen om de Space Shuttle te zien vertrekken, Sea World en eindigden we onze Amerikaanse shopping spree.
De hoogtepunten hier waren echt wel het bezoek aan Cape Canaveral en tijdens het bezoek aan Sea World hebben we dolfijnen gevoerd en geaaid, manatees hebben gezien en net niet echt nat gespat zijn door Shamu the killer whale! Een extraatje: de lekkerste steak die we ooit geproefd hebben in het restaurant dat bij het hotel hoorde. Ongeloofelijk.

De echte allerlaatste halte voor we terug huiswaarts gingen was ook in de omgeving van Orlando, maar we dropten onze huurwagen al terug, want die hadden we niet meer nodig in… Disney World Resort!

Disney.
We checkten in in het Port Orleans hotel waar we de allerlaatste NBA Finals match nog bekeken voor het slapengaan. De laatste dagen gingen druk worden.
Dag 1: Hollywood Studios. Dit park is echt wel stukken beter dan de versie in Parijs. Veel groter natuurlijk, maar ook met een hoop leuke extra attracties. Mijn topper was echt wel Muppets 3D, maar ik genoot ook van de Star Wars Jedi Training Academy show en de movie ride.
Dag 2: Epcot. Super gezellig park! We hebben vooral genoten van het perfecte Italiaanse eten in het Italiaanse pavilioen, de taiko drummers aan het Japanse pavilioen en lieten ons nog één keer gaan en schaften ons allebei een eenvoudige kimono aan, ik zelfs met bijhorende tabi’s. In Future Land waren we dol op de Imagination Institute Open House attractie met Figment, de Finding Nemo afdeling met Crush Interactive en de grote aquaria met dolfijnen, zeeschildpadden en manatees en Spaceship:Earth. Net toen we aan het aanschuiven waren voor Spaceship:Earth (de gigantische bal die het symbool is van Epcot) brak er een geweldig onweer los dat ons daarna nog een hele tijd immobiliseerde wegens de duizenden liters water die naar beneden kwamen. Gelukkig was het intussen al avond, dus we keerden terug naar het hotel, raapten wat avondeten bij elkaar en gingen opdrogen op de kamer.
Dag 3: Magic Kingdom. The house of the Mouse. Om de ervaring compleet te maken gingen we met de bus naar Epcot, van daaruit met de monorail naar the Magic Kingdom en daar namen we de overzetboot om Lake Disney over te steken. Ook hier weer veel gelijkenissen met het park in Parijs. Van de 3 attracties die ik absoluut wilde zien waren er spijtig genoeg ook nog 2 gesloten voor renovatie: Space Mountain en de Hall of Presidents. Maar Pirates of the Carribbean was er wel. Hier vond ik de attractie in Parijs een stuk beter, ondanks de aanwezigheid van Jack Sparrow. We lunchten in gezelschap van Pooh and friends (aan halve prijs dankzij onze Just Married badges) aan een met een hartje versierde tafel, genoten van een gratis snack en gratis dessertjes (nogmaals de badges) en probeerden alle attracties die ze in Parijs niet hebben. Vooral de Pooh ride vond ik heel schattig, en de Carrousel of Progress best wel grappig. Het vuurwerk ’s avonds was ronduit indrukwekkend en we hadden een leuke plaats op een bankje om ervan te genieten.
Diezelfde avond voelde ik voor het eerst heel erg duidelijk de eerste schopjes van onze baby 🙂
Dag 4: Animal Kingdom. Wel, het is een zoo/pretpark hé. Bij onze gereserveerde lunch kregen we ook een speciale toegang tot Finding Nemo: The Musical. Mijn hoogtepunt wat animal Kingdom betreft. Heel goed concept met poppen en de gebruikte decors, leuke liedjes! We hebben ook de vogelshow bijgewoond en genoten van de exotische en minder exotische vogels, waarvan er één zelfs op Erik zijn hand is komen zitten (die badges hé). De safari’s hebben we niet kunnen doen: toen we het theater van Finding Nemo verlieten was er net een onweer overgetrokken. Alle attracties waren gesloten en het zou nog meer dan 2u duren voor ze terug openden.
We lieten Animal Kingdom dus voor wat het was en trokken naar Downtown Disney voor avondeten en shoppen. Een heel gezellige plaats om rond te wandelen ’s avonds, en best wel lekker eten om ons verblijf in de States af te sluiten.

De volgende ochtend waren we op tijd uit de veren voor onze terugvlucht. De huwelijksreis zat erop, maar we hebben een aantal prachtige herinneringen om te koesteren.

Volgende taak: het fotoalbum samenstellen!