Categorie: huisvrouwtje zijn

Keukengeheimen

Het was misschien een kwestie van tijd, maar Dille & Kamille heeft dus zelf een kookboekje uit. Niet zomaar een kookboekje, meer een beetje zoals een schriftje vol tips, leuke recepten en de bijhorende handige keukenhulpjes (die je uiteraard in de winkel kunt vinden). Daarbij zitten er ook een handige uitklapbare keukenwijzer, en 2 posters: een groente- en fruitkalender.

image

Ik kreeg een exemplaar van dit leuke boekje, en vind het al meteen super leuk: het bevat namelijk een aantal basisreceptjes waarvan ik steeds neigde de hoeveelheden of ingrediënten te vergeten, maar die zo basis zijn dat ze in de meeste van mijn kookboeken niet eens staan, zoals currypasta en pesto (die ik dan maar kant-en-klaar kocht…). Er staan heerlijke klassiekers in, zoals mijn tante die vroeger maakte (mmmmm trifle), en zelfs bewaartips en tips over de houdbaarheidsdatum van producten die je koopt.

Het boekje is te koop bij Dille & Kamille en op hun webshop, voor 12,95€ is dit boekje vol keukenplezier het jouwe 🙂

 

Aidan bij de dokter

Hij snotterde en hoestte al een tijdje, maar ik dacht het in toom te kunnen houden met een hoestsiroop die de slijmpjes helpt losmaken en de klassieke ajuin aan het bed. Die laatste hielp echt wel om de nachten rustiger te laten verlopen, maar toen meneertje gisteren ook nog koorts maakte hield ik hem toch thuis van school en ging met hem naar de dokter.

En toen merkte ik nog maar eens dat ik gezegend ben met kinderen met een sterke gezondheid. De dokter ziet ons weinig, en na één blik op Aidan klikte ze zijn dossier nog eens open om zijn leeftijd te controleren. Ze vroeg het voor de zekerheid nog eens na, dat er geen fout in zijn dossier staat.

Ja, hij werd nog geen maand geleden 3 jaar.

Tijdens de hele consultatie bleef ze het herhalen: dat hij toch groot is voor zijn leeftijd, écht de papa, dat mensen zich makkelijk in hem zullen vergissen door zijn gestalte.

Mijn 3-jarige draagt kleertjes maat 4 jaar.

Maar hij blijft mijn kleine man.

image

Dat die kinderen groeien als kool

Ik kocht in de lente een paar platte mary janes voor Manon, en ook sportschoenen. Met genoeg ruimte om tot de herfst mee te gaan. Vlak voor de solden kocht ik sandalen in korting met een goeie centimeter speling. Dat kwam goed.

Dacht ik.

Nu er regen voorspeld wordt wilde ik haar met sportschoenen naar het speelplein sturen ipv de sandalen. Na passen bleek dat de sandalen de enige schoenen in huis zijn, behalve haar teenslippers en pantoffels, waar ze nog in past. Mejuffer sloeg zelfs gewoon een schoenmaat over en schoot van 27 naar 29! (met ruimte hé, 28 zou nog gaan maar daar komt ze de winter niet mee door)

Gelukkig zijn er nog “ronde prijzen” te vinden in de winkels. Licht roze tennisschoenen van Lacoste voor geen geld gevonden. Hopelijk haalt ze hiermee de winter.

Kinderen-Lacoste-MARCEL-Sneakers-laag-light-pink-Schoenen

The geek shall be with you

Het is u waarschijnlijk niet ontgaan dat wij nogal geeky ingesteld zijn hier ten huize. Gisteren deden we van lui dagje, de kinderen maakten eerst een nest, daarna werd alle Playmobil uitgehaald, er werden ook duplo huizen gebouwd en in gespeeld maar het hoogtepunt van de dag was toch wanneer we allemaal gezellig in de zetel kropen om naar Star Wars: A New Hope te kijken. De spanning spatte uit de zetel, Manon griezelt van Darth Vader en Aidan loopt nu steeds te roepen van: “Robot! Robot! Pieuwpieuwpieuw!”.

image

En ze sliepen beide als een roosje.

Experiment geslaagd zou ik zo zeggen!

Opgewarmde pasta

Ik vond het op haar blog. En het kwam van nog ergens anders, maar ik wilde u dit weetje over pasta niet onthouden. De echtgenoot beaamde trouwens onmiddellijk dat hij qua vertering inderdaad zeer snel het verschil voelt tussen vers klaargemaakte pasta (zwaar, opgeblazen) in vergelijking met het restje de dag erop (‘normaal’ gevoel na het eten). Hier komt het:

Als je pasta afkoelt en opnieuw opwarmt, dan worden bijna de helft van de koolhydraten omgezet in resistent zetmeel. Dit ‘resistent zetmeel’, kan ons lichaam niet verteren, het dient enkel als grondstof voor de goede bacteriën in ons lichaam in de dikke darm.
Ideaal dus: het zorgt voor een verzadiging, minder calorieopname en minder pieken in onze bloedsuikerspiegel (waardoor je anders snel terug een hongergevoel krijgt). Restjes pasta zijn dus beter voor de lijn dan verse! Ook de voorgekookte pasta die opnieuw rap opgewarmd wordt in de kantine of de pastabar valt dus onder die regel. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat je alleen nog dat moet eten hé 😉
Ook in dit artikel van de BBC lees je er meer over.
Awesome stuff 🙂

De Eerste Grote Boekentas

Manon gaat naar het eerste leerjaar, en daar hoort een Grote Boekentas bij. We kregen een mooi lijstje schoolbenodigdheden mee, en één van de regels is dat de boekentas groot genoeg moet zijn voor een A4 ringmap. En natuurlijk drinkbus, koekendoos, eventueel brooddoos,…

Alsof het nog niet moeilijk genoeg was voor een kleuterboekentas, heb ik nu het kluwen van de boekentassen voor de lagere school ontdekt: rugmodel of trolleymodel? Is dat proper te houden? Is dat wasbaar? Is het groot genoeg? Om nog niet te spreken over de gigantsiche verschillen in prijzen. Ik vrees inderdaad dat een boekentas van 20€ geen lang leven te wachten staat in de handen van actieve kindjes, maar mijn portemonnee wil precies ook geen 160€ geven aan een boekentas die ze na 3 jaar beu gezien is. Dilemma’s.

Na veel rondkijken, wikken, wegen, raad vragen, zag ik dat er vanaf vandaag een uitverkoop is van Kipling boekentassen op Vente Exclusive. Ik kocht dus een degelijke boekentas aan een behoorlijke korting! Oef!

kipling-cartable-poona-m-breezy-pink-01

Zoals je kunt zien is het geen trolley geworden. Ik vermoed dat de boekentas de eerste 2 jaar van de lagere school nog niet zo zwaar is. We zullen de andere modellen opnieuw evalueren wanneer deze het begeeft of Manon hem niet graag meer ziet. De eerste stap naar het eerste leerjaar is gezet!

Droog

Overdag was het al even geen probleem meer, zo zonder pamper rondlopen. Op school af en toe een ongelukje, maar over het algemeen een zeer flinke en pamperloze peuter bij de juf.

Aan het begin van de zomervakantie merkte ik sporadisch een droge pamper ’s ochtends. Vooral bij het uitslapen was er nog een plasje in de broek te merken. De dutjes verliepen al snel pamperloos.

En toen kwam het grote bed, en besloot Aidan dat hij een grote jongen was. En toen behoorden pampertjes definitief tot het verleden. Ik zeg het al zo vaak, maar mijn kleine jongen wordt groot. En groeit als kool.

image

Over groeiende en krimpende hartjes

“Mama, jij bent altijd boos op mij, jij houdt niet van mij!”

“Mama, waarom wil je mij niet knuffelen? Ik ben jouw kindje, jij moet van mij houden!”

Heeft jouw kleuter je ook al zulke dingen naar je hoofd geslingerd in het midden van een episode waarin het kind geen blijf weet met zichzelf, in het midden van een razende, wenende bui waarin je zit te twijfelen wat nu de beste oplossing zou zijn: afleiden, time-out of time-in?

Hier is het al een paar keer voorgekomen. De eerste keer breekt je hart. Je stelt puur uit reactie jezelf als ouder in vraag. Je stelt in vraag of je wel voldoende affectie toont aan je kind, of je wel goed bezig bent, enz. Het zijn van die momenten dat je achteraf als mama wel in tranen kunt uitbarsten wanneer de emoties bij je kind eindelijk bekoeld zijn.

Eerst en vooral wil ik je zeggen: je bent niet de enige ouder die zoiets heeft meegemaakt. Vanaf een zekere leeftijd worden onze kinderen mondiger, en ze weten precies waar ze ons kunnen raken. Ze gebruiken dat dan ook in vlagen van intense emotie, zelfs onbewust. Omdat ze het moeilijk hebben met zichzelf, op dat ogenblik niet van zichzelf houden en zich afvragen of jij als ouder hen nog wel wilt.

Hier ten huize komen dergelijke uitroepen minder vaak voor nadat we een rustig gesprek hadden met onze kleuter over het groeiende en krimpende hartje.

Na een moeilijk moment, wanneer ze volledig terug tot rust was gekomen zijn we samen in de zetel gekropen en hebben we verteld hoe alle liefde voor elkaar in ons hart beschikbaar zit. Dat hart zit daar altijd, en de liefde zit er altijd in. Het maakt niet uit wat er gebeurt, er is altijd minstens een klein hartje vol liefde beschikbaar. Wanneer ze boos is en met zichzelf geen blijf weet, en wij ook wel boos worden op haar, verdwijnt dat hartje nooit, het is dan misschien wat kleiner, gekrompen, maar het hartje vol liefde voor haar als ons kindje is heel hard aanwezig. Er zal altijd liefde aanwezig zijn voor elkaar. Wanneer ze terug rustig is en we allemaal fijn kunnen samen zijn, eten, spelen, lezen, … groeit ons hartje terug. Dan is het makkelijker om te knuffelen, samen gek te doen. Het is makkelijk om een hartje te doen groeien, wanneer er fijne dingen zijn. Maar zelfs een klein hartje bevat nog alle liefde die we nodig hebben. En we vroegen haar ook ons te melden wanneer ze haar hartje voelde krimpen, wanneer ze zich moeilijk voelt.

Het maakte een stevig verschil. Onze temperamentvolle dochter geeft nu duidelijker aanwijzingen wanneer het “scheef” begint te gaan vanbinnen. In plaats van ons verwensingen naar het hoofd te slingeren begint ze over het hartje, en dat ze wil dat het groeit in plaats van kleiner te worden. We kunnen sneller tot een oplossing komen en de buien van razernij die wel een uur konden aanslepen zijn nu nog slechts korte episodes.

Misschien kan het verhaal van het groeiende en krimpende hartje jullie ook een stapje verder helpen? Ik hoor het graag!

Wervelwind

Eentje is geentje. Nu Manon met haar grootouders op vakantie is heb ik geen werk aan Aidan. Gevolg: dat geraakt hier opgeruimd! Gisteren kwam er iemand van een lokale hulpgroep voor mensen die in armoede leven een hoop kledij en spullen ophalen die zij kunnen verdelen. Onze meest rommelige kamer is plots ordelijk en proper, de eettafel schoon en leeg na het eten.

Een vriendin die binnenkort een kindje verwacht kwam mij ook nog verlossen van wat babyspullen die super handig zijn, maar waarvan ik het niet over mijn hart kreeg dat weg te doen.

Aidan kreeg niet alleen een nieuw bed, maar ook nieuwe muurstickers op zijn kamer, hij is er dol op! Ook Manon zal verrast zijn met haar nieuwe glow-in-the-dark Tinkelbel muurstickers. Hopelijk zal ze daarmee het verdwijnen van haar bedhemel dat ze als baby kreeg maar nu compleet naar de vaantjes is sneller vergeten.

Laatste plan: de zee aan onkruid (not kidding) op de oprit aanpakken. Dan ga ik echt wel tevreden zijn over de productiiviteit hier ten huize deze zomer.

Up and at ‘em!

De zomer is begonnen!

De zomer begon met een knal! De laatste (halve) schooldag was zonnig en warm, we lieten de kindjes nog eens los in de speeltuin naast de school en daarna gingen we naar huis om in te pakken!

image

Zelf zou ik in Cadzand-Bad net over de grens in Nederland 3 dagen LeSS (Large Scale Scrum) training volgen, mijn man en kindjes konden aan een aantrekkelijke prijs meekomen en genieten van het mooie weer en het strand. Ze konden hun plezier niet op!

image

image

We kwamen terug op vrijdagavond, om in het binnenland te puffen in de hitte. Het duurde niet lang voor het zwembadje werd opgezet en de kinderen zich koud speelden in het water met hun waterpistoolvisjes.

image

Zondag werd het eindelijk koeler, dus werd er geschilderd, kersen en zwarte bessen geplukt, en veel water gegeven aan de aardbeiplanten.

Deze week terug een ander ritme: Manon is bij een vriendinnetje gaan spelen, Aidan mag deze zomer terug naar de crèche. We voorzien nog 2 dagen in de opvang voor Manon deze week, de andere dagen zorgen mama of papa thuis voor opvang en activiteiten. En dan gaan we onze kleine meid een paar weken missen, wanneer ze met de grootouders naar zee gaat. Het zal stil zijn in huis, met slechts 1 kindje…