Endimi test Likor 43 in cocktailtjes

Ik serveerde dat vroeger eigenlijk vooral “straight” of “on the rocks” omdat 43 gewoon lekker is. Mijn man durfde hier en daar al eens een scheut in een cocktail te gieten zonder dat we de recepten konden onthouden. Maar nu kreeg ik een fles van The Insiders en een hoop receptjes om dat in cocktails te gooien! De ene versie is al leutiger dan de andere, maar ik kan jullie dus van ganser harte deze aanraden:

Ingrediënten:

  • 50 ml Licor 43
  • 20 ml wodka (Russian Standard)
  • 15 ml limoensap
  • 8 basilicumblaadjes
  • 10 ml witte balsamicoazijn
  • 3 á 4 aardbeien

Garnering: Halve of hele aardbei

Bereidingswijze:
Pureer 3 aardbeien en 5 basilicumblaadjes in een mixglas/shaker. Voeg dit samen met Licor 43, de wodka, het limoensap en shake goed met veel ijsblokjes. Vul een whisky/tumbler glas met crushed ijs en 3 balsilicumblaadjes, schenk alles uit door een theezeef, roer licht door en garneer de rand van het glas aardbei in de vorm van een tulp.

Lekkerrrrr…

 

Nieuwe telefoon en een gadget testen

Na lang wikken en wegen kocht ik me onlangs een nieuwe telefoon. Om er helemaal in te vliegen kreeg ik ook nog de kans om in combinatie daarmee nog eens een smartwatch te testen. Ikke blij en in geek mode 🙂

Sony Xperia Z3 Compact

Laten we beginnen met de telefoon. Na lang wikken en wegen besloot ik mijn Nexus 4 door te verkopen. Ik was zeer tevreden van de algemene werking van deze telefoon, maar voor mij waren er 2 storende elementen: de telefoon was te groot om met één hand te bedienen (kleine handjes) en ik kon hem zowat 10u aan één stuk gebruiken en dan was de batterij dood. Ik zocht dus een telefoon die én performant, én lange batterijduur heeft én de voor mij “ideale” maten had. Ik dacht die niet te zullen vinden, maar na wat zoeken en rondvragen kwam ik uit bij de Sony Xperia Z3 compact. Specs vind je achter de link. Ik kocht een witte, heb ik altijd al een zwak voor gehad.

sony xperia z3 compact

foto: Sony.be

Eerste horde bij aankomst: mijn nexus 4 vereiste een microsim, de Sony een nanosim. Gelukkig was dat euvel snel verholpen in een shop. Daarna deed de telefoon braaf wat er gewenst werd: hij nam netjes alle info uit mijn Google account over en installeerde de meeste apps. Zo een phone switch helpt mij ook steeds om een beetje “de-cluttering” te doen tussen de apps. De meeste spelletjes verdwijnen weer, een aantal apps dat ik amper tot nooit gebruik gaan eraf en worden vervangen door andere potentieel handige dingen. Voor het eerst gooide ik er Waze op en ook de Facebook Groups app, zodat ik de groepen in mijn timeline gewoon kan verstoppen en enkel via die app kan bekijken en beheren.

Wat is goed?

Maar het beste nieuws van al: dit is wel degelijk de telefoon die mij op het lijf geschreven blijkt!

  1. ideale grootte voor mijn handen met zijn 4,6″ schermdiagonaal
  2. mooi en elegant design (ik hou van strak design)
  3. waterdicht
  4. magnetische oplader en zelfs draadloze oplader mogelijk (wil ik zeker nog eens testen in combinatie met de nieuwe IKEA meubelen daaromtrent)

en last but not least: een batterij die wel degelijk zowat 3 (!) volle dagen meegaat.

Daar is wel een trucje aan: de telefoon beschikt over een stamina mode. In deze modus kan je aanduiden welke apps er actief mogen blijven op de achtergrond wanneer de telefoon in standby gaat, dus je regelt eigenlijk zelf je batterijverbruik. Zonder stamina mode haal ik ongeveer 20u gebruik voor hij moet opladen, met stamina mode 3 dagen. Typische apps die actief blijven zijn telegram (whatsapp kloon met private conversation mogelijkheden) en messenger.

Minder goed?

Met dit in gedachte vind ik dan de reviews op Coolblue.be over dit toestel hilarisch: “negatief punt: De accu is niet verwisselbaar en dus lastig te vervangen”. Waarom zou je dat willen doen??? Ik ben eigenlijk echt tevreden van deze telefoon. Opladen via micro USB is wat lastig omdat er een klepje open moet (waterdicht hé), maar met de magnetische oplaadkabel is dit onmiddellijk verholpen.

De Pebble smartwatch

Na de aankoop van deze telefoon had ik een sjanske: ik mocht de Pebble smartwatch testen. Binnenkort wordt de nieuwe Pebble gelanceerd, maar nadat ik de Samsung Gear 2 mocht testen, die in een compleet andere prijscategorie valt, wilde ik wel weten waar de prijsverschillen zoal zitten, ook al is dit nog de eerste versie. Zo wilde ik te weten komen of het niet aanwezig zijn van bepaalde mogelijkheden echt een gemis is.

pebble smartwatch

foto: coolblue.be

De verschillen?

Het eerste opvallende verschil: monochroom scherm. Op zich vind ik dat geen probleem: het scherm is goed leesbaar en de “watchfaces” die beschikbaar en downloadbaar zijn, zijn leuk en divers.

Ten tweede: geen touchscreen. Ook in de nieuwe versie zal dat zo zijn. De Pebble is makkelijk te bedienen via de knoppen aan de zijkant, en de bediening is zeer intuïtief, maar in deze tijden van touchscreen extravaganza kan dit wel jammer zijn. Gezien de prijs is dit natuurlijk perfect te begrijpen.

Ten derde: aangezien deze smartwatch zowel voor android als voor iPhone werkt, moet je alle apps zelf zoeken, evalueren en installeren. Er zijn heel veel apps en extra watchfaces beschikbaar in de shop. Zowel gratis als betalend. Voordat je Pebble volledig gepersonaliseerd is ben je wel even bezig. Deze flexibiliteit vergt wat configuratie, maar is ook één van de sterktes van deze smartwatch: mogelijke stand-alone werking maar ook makkelijk te pairen met devices van verschillende “families”, zodat je niet verplicht bent naar een veel duurdere smartwatch uit te wijken.

Ten slotte ontvang je wel notifications op de Pebble, maar antwoorden gebeurt best via je telefoon. Op de Samsung was het mogelijk te antwoorden dankzij het touchscreen. Het kleine scherm was daar echter vaak een struikelblok. De Samsung Gear 2 had ook een ingebouwde camera, de Pebble heeft deze niet, maar dat ervaar ik zeker niet als een gemis. Wat ik persoonlijk de coolste feature vond aan de Gear is ook niet mogelijk op de Pebble: je kan er niet mee telefoneren. Maar dat verwacht ik ook absoluut niet aan de richtprijs van 129€.

De Pebble werd 4 dagen geleden opgeladen en doet het nog steeds. Heerlijk. De Gear moest ik om de 2 dagen zeker opladen, ook bij minimaal gebruik.

De combo?

En de ervaring in combinatie met de Sony Xperia en het batterijverbruik van beide? De connectie met de Pebble verstoort op geen enkele manier de stamina mode van de Sony. Dit wil zeggen dat je ook op de Pebble uitsluitend de meldingen krijgt die je op je telefoon hebt ingesteld. Dit zorgt ervoor dat beide devices optimaal gebruik kunnen maken van de accu, ondanks de constante bluetooth verbinding.

Zowel de telefoon als de Pebble vind ik dus echt fijne toestellen binnen hun prijscategorie. Ik ben al zeer benieuwd naar de nieuwe Pebble die er zit aan te komen, en wat de nieuwe hype van de wearables ons nog allemaal voor leuks zal brengen!

 

Coca Cola Life proeven

New Coke was destijds een flop, maar de lancering van Coca Cola Zero in 2007 samen met het heerlijke entertainment van de bijhorende reclamespots was een groot succes. Het probleem met suikervrije frisdranken blijft echter dat er kunstmatige zoetstof wordt gebruikt zoals aspartaam, wat de voorbije jaren een slechte reputatie heeft gekregen.

Coca Cola komt nu met een tussenoplossing: Coca Cola Life. Het groene blikje is al een beetje een weggever, want 1/3 van de suikers werd vervangen door een natuurlijke zoetstof die de meesten onder ons al lang kennen: stevia. Stevia verpakkingen zijn meestal groen, en bij Coca Cola Life is dat niet anders. Als je te veel stevia gebruikt durft het plots bitter te worden, dus het evenwicht is nogal belangrijk, vandaar dat deze cola niet suikervrij is, wel meer suikerarm.

Ik kreeg een sixpack toegestuurd als proevertje, een mooi groen pakketje. Na een dagje koelkast was het tijd voor de test.

image

De cola is eigenlijk wel lekker! Houdt een beetje het midden tussen Zero en Light qua smaak, en ik vind hem dorstlessender dan regular coke. Intussen heb ik hem al gespot bij Albert Heijn, maar volgens Coca Cola zal Coca Cola Life eind deze maand overal beschikbaar zijn. Smakelijk!

Koffietjes proeven

Als huwelijkscadeau kregen we een Nespresso Citiz machine, mét aerochino erbij. Ik dronk toen eigenlijk geen koffie, maar wilde wel graag een machine met iets lekkers om aan gasten te kunnen aanbieden. Dat ding leerde me koffie drinken, en nu geniet ik ongelofelijk van een zelf gebrouwen latte macchiato.

Nespresso koffie is behoorlijk duur en enkel te bekomen in de speciale boetieks, een heerlijke belevenis trouwens, of via de online shop dankzij het serienummer van je machine. Een hele tijd geleden mocht ik daarom al eens een keer de capsules van Douwe Egberts voor de Nespresso machine testen: l’Or espresso. Destijds lukte dat niet zo goed: het water liep niet goed door, waardoor de koffie wel ok was, maar zeker niet optimaal en ik had wat problemen met de machine. De mensen van Douwe Egberts gaven me zo veel mogelijk tips, maar het hielp weinig en soms liep de machine zelfs vast.

Intussen is er een nieuwe generatie capsules uitgebracht, en dankzij The Insiders mag ik opnieuw testen: ik kreeg een doos vol met een uitgebreide selectie aan smaak en intensiteit.

Eerste test: loopt het water goed door? Geslaagd! Blijkbaar zijn er een paar wijzigingen gebeurd aan de capsules en deze stromen nu zoals het hoort, met degelijke koffie als resultaat.

Tweede puntje: de smaken. De eerste release bevatte 4 smaken, de meest populaire zijn gebleven maar nog beter uitgewerkt en er zijn een paar nieuwe toegevoegd. Mijn favoriet is de lungo elegante, maar de nieuwe lungo mattinata mag er ook wel wezen.

Ten slotte: de verpakking. Nog steeds plastic wegwerpcapsules in een zakje. Ik snap dat de koffie goed verpakt moet blijven, maar intussen zag ik ook al composteerbare cups in de winkel. Dan blijft enkel de wikkel over als afval want de kartonnen doos kan gerecycleerd. Misschien nog een tip voor de toekomst?

get_image

Bier en sauna

Dankzij een jarige vriendin konden we genieten van een pakketkorting met toegang tot Waer Waters in Groot Bijgaarden. Dit complex is intussen een dik jaar oud en het dichtstbijzijnde voor ons, plus dan nog eens mooi, groot en met prachtige service. 2x per dag zijn er zowel aan de naaktkant als aan de geklede zijde opgietsessies, en 1x per dag een scrub sessie in de hammam van elke zijde van het complex. Toen we gisteren aankwamen gingen mijn wenkbrauwen even omhoog: de avond opgietsessie aan de geklede zijde zou met bier zijn. Mijn nieuwsgierige ikke en de hele groep waren het er onmiddllijk over eens: dit wilden we niet missen!

De opkomst was navenant: de banken zaten vol mensen die mee wilden genieten en ontdekken hoe bier zou gebruikt worden.

Zoals zo vaak bestond de opgietsessie uit twee delen. Het eerste deel werd er vooral gewerkt rond citrus: citroen, mandarijn en mandarijn met cederhout brachten ons ver weg op de tonen van de muziek van Stef Bos. Na een tussentijdse afkoelsessie in de regen gingen we verder met nog een paar geurtjes.

Het bier was de afsluiter. Een kleine hoeveelheid kriek Boon werd op de hete stenen gegoten. De sauna werd onmiddellijk gevuld met een heerlijke diepe en intense geur, alsof je voor de oven van een banketbakker hangt met verse brioche in de oven. Bijna magisch. Hierna gingen we terug over naar het afkoelen en was de sessie ten einde.

foto: boon.be

Ik kon nog heel even spreken met de opgieter. Hij legde uit dat het bier als laatste gebruikt wordt omdat de geur vrij overweldigend is, en dat de suikers in het bier na een tijdje gaan verbrand ruiken, waardoor de geur niet meer aangenaam is.

Eén ding is zeker. Dit wil ik nog wel eens meemaken! Een echte aanrader!

7 dingen die de Samsung Gear mij al geleerd heeft

Grote blijdschap in het Apple universum, ze komen eindelijk ook met hun smartwatch! Maar dat is nog wreed veel geduld hebben en prijzig, zeer prijzig. En zover ik kan zien voegen ze niet zo heel erg veel toe aan de huidige smart watches. De toekomst zal het uitwijzen zeker?

MAAR.

Eén van de redenen dat ik de Samsung Gear wilde testen was om ook wat gezonder uit de tesperiode te komen. Want dat ding komt dus met een stappenteller en hartslagmeter enal.

Wat heb ik dus al geleerd en gedaan:

  1. Van elke hap die ik eet de calorieën toevoegen in de app is niets voor mij, ik vergeet dat of ben te lui of wil het gewoon niet weten dat die Balisto daarnet 94 kCal was.
  2. Ik ben daar wel zelf van geschrokken dus heb mijn eetgewoonten aangepast naar (s)low carb/paleo achtig eten en voel mij daar wonderwel bij. Met de wekelijkse binge day of ik vreet elke dag mijn kast leeg. Niet van honger maar van goestingskes want ik eet echt wel goede hoeveelheden. Uithongeren heeft geen nut. Maar dus geen brood, aardappelen of pasta meer maken al een wereld van verschil.
  3. 2 Kg echt verschil, maar ik zou mijn centimeters eens moeten meten want ik las onlangs dat buikomtrek belangrijker is dan BMI en bij verlenging gewicht.
  4. Ik haal pas 10.000 stappen wanneer ik naar een festival ga en daar moet op en af lopen de hele dag. De zaterdag van Boombalfestival meer dan 24.000 zelfs. Op een werkdag kom ik met moeite aan de 5.000. In het weekend is die 5.000 dan weer een fluitje van een cent.
  5. Mijn hart slaat te zachtjes, dus dat ding heeft moeite met het goed oppikken van mijn hartslag
  6. Ik slaap te onregelmatig. Bijvoorbeeld de ene nacht 6 uur in totaal en de volgende nacht 8u. gaat natuurlijk mee met de kinders maar te laat gaan slapen en zo zit daar ook bij. Ja dat ding kan je slaap dus ook opnemen.
  7. Telefoneren met uw pols is cool maar niet privé. En de mensen op straat kijken raar. Volgende stap: thought interface! Hahaha!

Mijn innerlijke Trekkie is nog altijd blij met de “wrist communicator’, hoewel hij er wat anders uitziet dan in de film:

image

Samsung Gear 2: mijn innerlijke geek amuseert zich rot

Ik lees weinig handleidingen. Iets moet gewoon werken. Voor een IKEA kast lees ik net wél de handleiding, want anders zet je planken achterstevoor, wat ook niet de bedoeling is. Maar voor elektronica moet dat dus voor mij zonder handleding te besturen zijn. Zo dus ook voor de Gear, die ik gewoon opgeladen heb en gelinkt aan de S5, allemaal vlotjes genoeg voor mij. 

De dagen die volgen ontdek ik dus meestal wat extra dingen waar ik geen flauw idee van had. Ik had vrij snel door dag ik vanuit het settings of stappenteller schermpje gewoon kon swipen naar beneden om terug op het basisscherm te komen. Achtergrond aanpassen ging ook vlotjes. En foto’s nemen met dat ding:

image

Je kan ook de meldingen voor SMS en mail en zo aanzetten, en je kan effectief de mails en SMS in kwestie lezen (mail naar tekst overgezet weliswaar). Vond ik wel grappig tijdens het rijden. Handen netjes op het stuur en de Gear trilt even: SMS ontvangen. Kantel pols, hou beide handen netjes op het stuur en zie in één oogopslag wie het is, zodat je kan inschatten of je moet bellen of zo. Na een dag of 2 ontdekte ik pas het horizontaal swipen, ik had het nogal druk om er écht mee te zitten spelen. Daarin ontdekte ik een spraakherkennings app, een voice memo app, een afstandsbediening (nog te testen!), music player, je kan je contacten consulteren en…

Stel, je hebt je telefoon helemaal onderin je gigantische handtas begraven. De Gear begint te trillen: je wordt gebeld! In plaats van je telefoon te moeten zoeken en vast te hebben wanneer je voicemail overneemt kan je gewoon even swipen op je Gear en zo telefoneren, met een luidsprekertje. Ik voelde me alsof ik een echte “communicator” had! Of voor zo’n spionnenfilm, kan je in je manchet beginnen spreken, hahaha! Mijn innerlijke geek maakte salto’s van blijdschap!