Tag: baby

4 maand

Vandaag is mijn bolletje 4 maand geworden. Het is bijna alsof het met een tweede kindje allemaal nog sneller gaat, ongelofelijk! Met een grote baby heb je die indruk nog sneller natuurlijk. Bij Manon kon ik netjes volgen: op 1 maand droeg ze maatje 56, op 3 maand zat ze netjes aan maatje 62. Aidan draagt nu al een 3-tal weken maatje 68, jawel een 6 maand, en die beginnen nu krap te zitten.

Ik mag mijn pollekes kussen dat ik een super leuke klerenuitwisseling heb met een lieve kennis. De kleren van haar zoontje van 8 maand komen hierheen, het is ook een grote baby, en alles wat niet vernield is gaat terug zodat zij er nog iemand anders mee blij kan maken. Af en toe zitten er zelfs dingen bij die splinternieuw zijn! Dan en de kleertjes die ik van mijn schoonzus haar zoontje doorgegeven kreeg zorgen ervoor dat ik me nog niet heb moeten blauw kopen aan kleertjes die direct te klein zijn. Phew!

Het is echt een wolk van een baby, om een cliché te mogen gebruiken. Hij lacht zich soms te pletter, vooral als de grote zus gekke bekken trekt. Ze zijn er dol op als ze samen in bad mogen: hij in de badstoel, zij ernaast met een potje om water over zijn buikje te gieten zodat hij het lekker warm heeft.

Intussen eet hij dus vlot groentenpap, slaapt hij nachten van 8u met een droomvoeding om 23u en proberen we voorzichtig een routine in te bouwen.

4 maand. Ongelofelijk.

Wat? 14 weken?

Time flies when you’re having fun. Het is ongelofelijk hoe snel het gaat wanneer je denkt een zee van tijd voor je te hebben. Het is ook raar hoe weinig je écht gedaan krijgt tijdens deze periode. Baby verzorgen, kine, huishouden in een nieuwe routine krijgen.

In elk geval, Aidan is nu de kaap van de 14 weken gepasseerd. Hij begint echt te spelen nu, heeft zijn handjes ontdekt, nog even en hij kan kraaien van plezier. Vandaag zo een paar heerlijke momenten beleefd tijdens het uitpuffen op de mat bij de kine na mijn laatste sessie. Ons meneertje amuseerde zich rot!

En blijven groeien als kool hé. Hij volgt netjes de curve op P85, redelijk groot baasje dus. Hij draagt kleertjes maatje 68 nu, ja dat is 6 maand en hij is er amper 3, ja. Hij eet ook vrij veel, maar aangezien hij de curves volgt is dat ok. Dankzij of ondanks zijn eetlust heeft hij vrijwel vanzelf een nachtroutine ingebouwd. ’s Nachts laat ik hem om eten vragen. Slaapt hij door, dan slaapt hij door. Dat geeft mij nu standaard nachten van 8u en af en toe een uitschieter van 10u. Wow.

Nu ja, het is natuurlijk hoe je het bekijkt: per nacht moet ik er toch een keer of 3 uit om een verloren tutje terug te bezorgen. Het is niet 8u slapen als een blok, en dat is ook beter zo, hij volgt duidelijk een gezonde slaapcyclus. Vandaar dat we vanaf nu beide kindjes tegelijk in bed leggen en dan zien we wel hoe dat verder loopt, met een laatavondvoeding wanneer ik naar bed ga.

Aidan

 

Onze kleine man wordt zeer snel groot…

2 maand

Bijna ging het ongemerkt voorbij, de 2 maand van onze kleinste pruts.

Intussen kan hij heerlijk lachen wanneer we gek doen, begint hij zijn handjes te ontdekken en dienen armen om meer en meer in het rond te zwaaien. Hij houdt ervan om naar zijn kleurige mobiel te kijken en heeft al favorietjes tussen de 4 verschillende melodieën.

En wie zei dat met een tweede alles veel sneller ging, wel, die had 100% gelijk!

6 weken

We zijn aan de kaap van de 6 weken baby. Aidan groeit als kool zoals ze dat zeggen, meting bij K&G zet hem op P75 met zijn 5,450 Kg en 57 cm. Hij eet beter, slaapt beter en begint voorzichtig eens 5 uur of meer tussen 2 nachtflesjes te laten. Hij vraagt vrij veel eten: 6 redelijk grote flesjes per dag. Maar wat wil je als je zo flink groeit? Alleen de reflux laat zich nog steeds voelen, waardoor hij in de slaapkamer veel geluidjes maakt die je toch serieus uit je slaap houden. Maar we komen er wel, 6 weken is vaak een keerpunt. En wanneer kwam dat eerste sprongetje nu alweer?

 

Manon is intussen nog steeds enorm trots op haar broertje en bedelft hem letterlijk onder speelgoed wanneer ze de kans krijgt. Ze geeft pampers aan wanneer hij ververst wordt en komt kijken bij het badje.

Volgende uitdaging: routine in het huishouden krijgen, want zonder de kraamhulp kom ik hier nog lang niet rond…

Relfux, krampjes, korte nachten en grote babies

Het is wat, zo terug een baby in huis. Met een eerste kindje kan je met gemak tussendoor hazenslaapjes doen en moet je je nergens echt iets van aantrekken. Met een kleuter erbij zijn er de schooluren, moet je wat spelen met de kleuter, tijdig eten op tafel zetten enzovoort.

Als je baby dan nog last heeft van krampjes en reflux worden de dagen vermoeiend na een week of 2. Ik heb dus deze keer ook niet getwijfeld om gebruik te maken van de kraamphulp die voor een stuk terugbetaald wordt door de mutualiteit. 2x per week komt er een dame die me helpt met het huishouden of mij een dutje laat doen en intussen op de baby past. Zo wordt de strijk gedaan, de afwas, wordt er eten voorbereid en kan ik eens uitgebreid douchen zonder me schuldig te voelen.

De reflux is wel aan het minderen met de speciale melk. Sinds we bij de osteopaat zijn langsgeweest krijst hij niet meer heel het gezin wakker tussen 1 en 2 u ’s morgens, dus daar zitten we ook op de goede weg. De voorkeurshouding wordt ook al minder en hij is in het algemeen wat rustiger tussen de krampjes door. Nu moeten we door de moeilijke weken tot de darmpjes klaar zijn, maar als we ’s nachts al beter slapen zijn we daar ook al beter voor gewapend hé.

We gingen ook langs bij K&G om de oortjes te laten testen. De kleine man deed het heel goed, oortjes zijn perfect in orde. We maakten van de gelegenheid gebruik om hem nog eens te wegen en te meten. Als hij echt maar 49 cm was geweest bij de geboorte was er toch iets vreemds aan de hand want ik moest al aan de kleertjes van maatje 56 beginnen. We klokten af op 4,200 Kg en 54,5 cm. Waarschijnlijk dus fout gemeten bij de geboorte want kindjes groeien geen 5,5 cm op 2 weken tijd, maar wat wil je met zo’n bolletje dat net uit de buik komt.

En zo hopen we dat we nu op de goede weg zijn. Fingers crossed!

Baby, baby, baby

10 dagen is mijn kleine man. Rap dat dat gaat! Intussen is het al een rollercoaster geweest. Babyblues weetuwel? En ervaring na Manon.

Ik herkende ze direct, die schattige lachjes bij een pasgeborene. Die ‘hiep’ geluidjes bij het slapen. Het teruggeven kwam progressief, trager dan bij zijn zusje wel. Maar na een paar slapeloze nachten kwam de verpleegster van K&G langs, dezelfde die Manon opvolgde en ze raadde aan om na het weekend de pediater al op te zoeken om de reflux direct aan te pakken. Tijdens het weekend merkte ik ook nog dat het nageltje van één van zijn grote teentjes aan het ingroeien was. Maandagochtend dus direct afspraak gemaakt bij de pediater, die middag konden we al gaan.

Het teentje was geen probleem, een tijdje specifiek behandelen, zou moeten goed komen. De test van het navelstrengbloed wees echter op aanleg tot allergie. Okay… Manon is allergisch aan muggenbeten en heeft wat eczeem, dus het zou wel kunnen. Voor de zekerheid dus aangezien de melk toch aangepast werd schreef de pediater HA-AR melk voor (oftewel hypoallergene anti reflux melk).

Het resultaat? Om 16u de eerste fles, om 20u de volgende, om middernacht nog steeds geen drama’s, om 4u30 pas vroeg hij opnieuw eten. We konden gewoonweg slapen in wat ik voor een baby normale blokjes vind. Instant resultaat. Een semi uitgeruste mama en papa kunnen dus opnieuw de strijd aan 🙂

Intussen hebben we toch ook een afspraak gemaakt bij de baby osteopaat: ook net zoals zijn zus heeft kleine pruts een voorkeurshouding, daar laten we ook eens naar kijken voor zijn hoofdje begint af te platten.

En Manon? Die is een voorbeeldige grote zus! Geeft tutjes, geeft verse pampertjes aan, wrijft over een babybuikje bij krampjes. Ze eist natuurlijk ook nog haar eigen aandacht op, en heeft een paar minder goede nachten achter de rug (ze hoort hem ook wel wenen hé). Een droom van een zusje!

We gaan nu voor rust en regelmaat, eens zien in hoeverre we daarin slagen 😉

De laatste loodjes

De suikerbonen zijn af. Koffertje voor mama staat klaar. Koffertje voor baby staat klaar. Morgen maak ik een klein koffertje voor Manon want zij zal logeren bij mamy en papy. Er is een wieg. De verzorgingstafel is vrijgemaakt voor echt babyspul. De nodige papieren zijn binnen bij de mutualiteit. De adressen voor de kaartjes zijn klaar en die ga ik nu nog snel uitprinten op labels. Het ontwerp van de kaartjes is zowat af, dus dat komt wel goed. Ik deed nog eens van prenatale kine om terug goed te weten hoe het nu weer in zijn werk gaat en kreeg nog wat waardevolle tips mee die ik de eerste keer niet had.

En toch heb ik de indruk dat ik vanalles aan het vergeten ben. Ik weet alleen nog niet goed wat…

Voetjes terug op de grond

Een weekje braaf 90% van de tijd plat in de zetel doorgebracht. Vrijdag gingen we dan op controle bij de gyne. Nakijken van de baarmoederhals heeft op dit punt in de zwangerschap blijkbaar geen nut, maar omdat het liggen ook goed geholpen heeft maakt ze zicht er op dit ogenblik niet al te veel zorgen over. Ik moet het rustig aan blijven doen en iets laten weten indien ik terug zo veel harde buiken krijg. Voor de zekerheid ook een staaltje urine naar het labo gestuurd, om zeker te zijn dat ik zonder het te weten niet met een blaasontsteking of zo zit, dat kan blijkbaar ook zo’n effect geven.

Bij de controle hoorde ook een echo. Ook hier alles tiptop: geen hazenlip of open buikje, rug was wat moeilijker te zien want baby wilde niet echt meewerken, lijkt nu al enorm op de grote zus! Hartkamertjes aanwezig, beweeglijke baby. Dus ook hier weer: alles ok maar zien dat ik het rustig hou, we willen vermijden dat ik vroeg thuis moet blijven he!

En we weten nu ook wat het wordt. We gaan er geen geheim van maken, maar graag wel een persoonlijk vraagje als je je nieuwsgierigheid niet kunt bedwingen 😉