Tag: kinderbril

Nieuwe brilletjes!

Na de laatste bezoeken aan de oogarts was er verrassend nieuws voor beide kindjes: Ze mochten allebei nieuwe lenzen. Manon een beetje lichter, en bij Aidan echt een deftige stap lichter. De oogarts zelf stond er van versteld! Het verklaarde ook waarom hij de laatste tijd zijn bril niet meer wilde dragen… Ze vermeldde voor het eerst dat de mogelijkheid erin zit dat ze na verloop van tijd allebei gaan “uitbrillen”. Ik ben benieuwd of het zo blijft evolueren!

Dit kwam tegelijk met het feit dat Aidan zijn brilletje er echt slecht aan toe was (kleuters steken daar nogal wat mee uit!) en Manon haar brilletje eigenlijk Ă©cht te klein aan het worden was. Dus planden we een tripje naar de optiek. Vlakbij school is er namelijk een zelfstandige optieker die ook zeker voor de kindjes super dienst verleent, en altijd mee denkt naar oplossingen die geen arm of been kosten wanneer er iets aan de brilletjes scheelt.

Na veel wikken en wegen koos Manon een donker roze bril. Iets meer afgerond dan de vorige, maar hij staat haar geweldig:

Aidan had het moeilijk om te kiezen, want ik moet toegeven dat zijn eerste ideetjes mij niet zozeer aanstonden… (niet qua prijs, maar zeker ook niet qua kleur en model!). En plots had de optiek het gevonden: een deftige bril met aan de buitenkant donkergroen, en aan de binnenkant kanariegeel! Om het met Aidan zijn woorden te zeggen: “De zon woont nu mee in mijn bril!”.

En nu hopen dat die brilletjes wat langer meegaan 🙂

Kapotte bril…

Het heeft nog lang geduurd, meer dan een jaar zelfs, voor de eerste Ă©chte brokken vielen met de brilletjes.

Manon verloor al een paar keer het vijsje uit een scharnier, wat steeds met de glimlach werd gerepareerd door de opticien.

Maar deze keer, vlak voor de vakantie, was het goed raak. Aidan besloot dat hij zijn bril niet wilde dragen tijdens de speeltijd, stak die in zijn broek en natuurlijk kwam Murphy om de hoek piepen. De bril kraakte voorbij het scharnier, dichtbij het glas.

De opticien zag er geen graten in: de front vervangen, ongeschonden glas recupereren en het zou goed meevallen. Tot bleek dat het brilletje van dit model niet meer in het mooie blauw van zijn bril beschikbaar was. Er was nog de versie nachtblauw met grijs. In dezelfde kleur was er nog wel een lichtjes ander model in de nieuwe collectie.

Dus zijn we nog eens gaan passen. En kreeg meneertje een volledig nieuwe bril, want hij was helemaal niet te spreken over de donkere kleur, en de glazen moesten anders om in de nieuwe bril te passen.

Maar veel verschil zien we niet:

DSC_0001

OUD

DSC_0688

NIEUW

Brillen

Eerst zei Kind en Gezin dat we met de jongste eens naar de oogarts zouden moeten, want ze hadden een afwijking gemeten. Niet lang daarna gaf het CLB aan dat ook Manon eens op controle moest, want voor Ă©Ă©n oogje was de test niet zo goed.

Op korte termijn een afspraak krijgen bij een oogarts die gespecialiseerd is in kinderen is dus onmogelijk. De eerste week van september bellen resulteerde in een afspraak op 15 december… Maar goed, de 2 kinderen zetten het kot op stelten en er werd bij allebei een aangeboren afwijking vastgesteld waardoor brillen jammer genoeg noodzakelijk en voor onze zoon levenslang zal zijn. Hij heeft astigmatisme aan beide oogjes. Dat wil zeggen dat de lens niet rond is en dit wordt gecorrigeerd door cilinders in de brilglazen. Google leerde mij dat daarvoor tegenwoordig ook lenzen bestaan, dus als ze als volwassene liever aan lenzen beginnen kan dat zonder probleem. Vroeger was dit niet mogelijk, want de cilinders in de lenzen moeten horizontaal blijven. Daarom ook dat de oogarts onmiddellijk waarschuwde dat we geen ronde brilletjes mochten nemen. De lenzen daarin hebben de neiging om te gaan bewegen. Contactlenzen voor mensen met astigmatisme zijn dus een uitdaging, maar niet meer onmogelijk dankzij een speciale vorm.

De specifieke afwijking meten gebeurt door eerst druppels in de ogen te doen die de pupillen verwijden. Manon kloeg dat ze dubbel zag en omdat ze het juiste woordje niet kende verviel ze in gebarentaal, waarbij ze duimen en wijsvingers in 2 circels plaatste en in elkaar haakte. Slim gevonden!

Op 2 januari stonden we dus bij de optieker, waar beide kindjes een resem brilletjes gepast hebben. Manon werd op slag verliefd op een paars brilletje, Aidan vond het groene of het blauwe wel leuk, maar blauw bleek hem beter te staan.

Dus nu zijn we vertrokken voor een periode van gewenning. Zaterdag mochten we de brilletjes ophalen, en met korte periodes zijn ze al flink aan het dragen. En dan maar opbouwen tot ze het gevoel gewoon zijn. Benieuw hoe lang de brilletjes mooi zullen blijven…

image

image