Category: kinderpraat

Gestraft

“Mama, ik wilde vertellen, en de juf wilde dat niet, maar ik wel, en toen was de juf boos, en ik was boos op de juf!” “Oh! En wat gebeurde er toen?” “Toen zei de juf: Manon, dan moet jij maar bij de kleintjes gaan zitten, als jij niet wilt luisteren en blijft babbelen! En toen moest ik bij de kleintjes gaan staan…”

Ik heb haar streng maar rechtvaardig uitgelegd dat ze moet leren naar de juf luisteren als die iets vertelt, want dat ze anders nog vaak bij de kleintjes zal moeten gaan staan. Er werd tegengesputterd: dat zij boos was op de juf, en dat zij haar zegje ook wil kunnen doen.

Maar dan ben ik van den ouden stempel. De juf heeft gelijk. De straf zal gevolgd worden. En dan zit ze maar een uurtje zich te vervelen bij de kleintjes. Ons taterwater had dus voor het eerst een echte aanvaring met de juf. Benieuwd wat de komende dagen zullen geven…

Ken jezelf

Ik ben de persoon die inwendig weent wanneer er ergens een kader scheef hangt. Dat moet niet veel scheef zijn, een klein beetje is genoeg. Ik zie wanneer een muur niet recht staat, een heel gebouw doet mijn maag in een knoop draaien. Beeld u maar in hoe ik mij voelde toen we naar de toren van Pisa gingen kijken. Die staat dus serieus scheef hé!

Mijn dochter lijkt in meer en meer opzichten op mij. Dit begint er dus ook vanzelf al in te komen. Vandaag kregen “de meneren” onder hun voeten: de verkeersborden staan niet netjes rechtop in de straat achter de hoek! Die moeten dat wel rechtzetten hé!

Ik glimlachte en gaf haar groot gelijk.

Sneeuw

Mama! Matteo heeft sneeuw gegeten! Dat mag niet hé! En de andere kindjes gooiden sneeuw op mij!

Heb jij dan sneeuw terug gegooid?

Nee! Maar ik heb wel een sneeuwbal bewaard in mijn handschoen, mooi hoor!

image

De sneeuwbal, wat ervan overbleef, ligt nu dus te verdampen op de verwarming.

Buiten en binnen

“Mama kijk! Mooie kerstboom! Mooie lichtjes! Ik wil ook een kerstboom mama, ik wil er ook één!”

Sinterklaas is nog niet goed en wel buiten (hij wordt nog regelmatig luidkeels bedankt, half gebukt aan de kacheldeur), maar Manon heeft de kerstsfeer al ontdekt. Ze wil een boom. Er moeten lichtjes in. En glitterdingen. Ze weet dat ze niet aan de grote boom zal mogen komen, dus wil ze ook nog een kleintje, helemaal voor haar, mét lichtjes!

Dus kozen we een grote boom, de grootste die hier ooit al binnen kwam. Hij werd netjes afgeleverd, tot onze grote verbazing, en we hebben hem binnen gezet. Versieren zal voor woensdagnamiddag zijn, dan kan ze helpen met de dingen die niet breekbaar zijn. Toen de kleine meid van school thuiskwam was ze niet tevreden: geen lichtjes!

Ze weet wat ze wilt, en de kerstsfeer zál er blijkbaar zijn in huis. Ik zal morgen al maar de kerstversiering beginnen uitsorteren en het gevecht met de lichtjes voorbereiden…

Kinderpraat

“Papa’s iced-tea” is eigenlijk Aquarius Red Blast.
“Andere iced-tea” is eigenlijk de tropische Capri-Sonne.
“Roze koetjesdrankje” is eigenlijk de Fristi van het Colruyt merk.
“Kleine koekjes” zijn letter nicnac koekjes.
“Mamy-Papy snoepje” zijn kleurige marshmallows die ze van haar grootouders kreeg.

Ik hou van haar kinderpraat 🙂

Zijn we braaf geweest Sinterklaas?

Liefste Sint,

Manon en Aidan zijn nog een beetje klein om zelf te schrijven, maar vooral Manon weet wat ze graag zou willen krijgen. Ze vraagt of het goed is dat ze haar tutje nog even houdt, ten laatste volgend jaar mag het mee voor de kindjes die er geen hebben. Maar misschien geeft ze het intussen al mee aan uw goede vriend de Paashaas in ruil voor chocola. Chocola wil ze van u ook wel krijgen, zo van die met kleine cadeautjes in. Misschien wel met een Minnie Mouse? En blokken, van Hello Kitty. Ze heeft al zo’n doos bij oma en opa maar die moet daar blijven, dus wil ze er graag één voor thuis. Kleertjes mogen er ook komen, en een spelletje als er nog plaats over is in de zak. Ze doet niet moeilijk, want volgende week krijgt ze ook cadeautjes. Het is dan haar verjaardag, weetuwel, en grootouders en meter en peter willen ook iets kunnen geven. En zo is er speelgoed over voor de arme kindjes die geen cadeautjes krijgen voor hun verjaardag.

Manon heeft ook rondgekeken voor Aidan. Ze heeft heel veel van haar oude speelgoed waar ze te groot voor geworden is al in zijn park gelegd, maar hij mag ook iets nieuws krijgen, helemaal voor hem alleen. Ze zag op de computer van mama een groene mat met beestjes en boompjes er omheen. Ze denkt dat hij die graag zal zien en er fijn mee kan spelen.

Zaterdag zal Manon op het puntje van haar stoel zitten wanneer u aankomt met de boot in Antwerpen, ze wil weten of de kindjes braaf genoeg zijn geweest om cadeautjes te krijgen. Daarna komen we u zeker eens bezoeken, in Sint Niklaas bijvoorbeeld, waar uw huis staat. Dan gaan we ineens op bezoek bij haar peter.

Laat gerust weten indien uw paard een speciale voorkeur heeft van wat er in de schoen mag liggen, daar zorgen wij wel voor. Of misschien een koekje voor Piet? Manon maakt die samen met mama in de oven.

Tot binnenkort, Sinterklaas.

Kusjes van Manon, Aidan, mama en papa.

Kinderpraat

Voor de verbouwing werd een raam op de overloop uitgebroken. Lang verhaal, maar het was de oorzaak van menig lek in ons dak, dus dit moest absoluut aangepakt. Dit wil zeggen dat er nu een stuk kale muur is met een plank erin genageld (raam is in bestelling). De muur was voorheen bekleed met die typische jaren 80 houten latten. Bij het afbreken werd snel duidelijk waarom deze valse muur er is: het plakwerk is in zeer slechte staat. Dit gaan we dus aanpakken, maar eerst moet dat nieuwe raam erin.

Manon is zich zeer bewust van wie de schuldige is van de kapotte muur: papa! Elke keer dat we erlangs moeten, wat dus voor en na elk dutje is, krijgen we een uitroep te horen: “Oh! Papa kapot gemaakt!” Ik stel haar sussend gerust: “Ja, papa heeft het kapot gemaakt, maar hij gaat het ook terug repareren hoor, het zal terug mooi worden.” Dan knikt ze heel serieus en stelt: “Ja, papa maken. En rap! Pas maar op!”.

Wanneer de aannemer aan het werk is met een slijpschijf of boor, krijgen we steevast te horen: “Oh! De meneertjes make lawaai met een groot machien!”, als een er steengruis valt is ze gechoqueerd: “Oh! Allemaal kapot! Aiaiaiaiai!”.

Sindsdien is ze bezeten van machinerie: elke bobcat, kraan, betonmolen, enzovoort wordt bewonderend bekeken en met een stemmetje dat duidelijk onder de indruk is aangewezen. “Ooooh, grooooote machiiiieeen!”

Kinderpraat, het is echt zalig 🙂