De zomer loopt op zijn einde

Tijd om in die vakantie-albums te vliegen! Maar ik vloog met een lieve vriendin in de trouw-albums. Zoals eigenlijk heel veel koppels trouwde zij op een mini budget. Dankzij de hulp van velen slaagden ze er toch in om een echt trouwfeest uit de grond te stampen. Een professionele fotograaf past dan jammer genoeg niet in het plaatje, hoe mooi de foto’s daarmee ook zijn, voor hen ging het budget éérst en vooral naar vrolijkheid en gezelligheid.

Dé oplossing hiervoor ligt tegenwoordig wel voor de hand: iedereen heeft wel iéts om foto’s mee te nemen. En sommige vrienden hebben zelfs een degelijke digitale fotocamera. En ze kozen ervoor om trouwalbums te maken via Albelli 🙂 Hierbij kan je makkelijk ook citaten toevoegen, kleine tekeningen, mini herinneringen die alles zo mooi maakten.

Ze kozen voor 2 soorten, en van het eerste boekje mag ik hier een voorproefje tonen. Dit is hun “meeneemboekje”. Een compact album met hun liefste foto’s, makkelijk mee te nemen om aan iedereen te laten zien. Het tweede, grote, album moet nog even wachten op de grote onthuldiging, ik laat aan hen de eer om dit met familie en vrienden te delen.

Leuk hé? Ik blijf fan van dergelijke fotoboeken, je kunt ze heel persoonlijk maken, er zijn er voor elk budget beschikbaar, en ze maken mensen blij 🙂

Elftopia

Aangezien we tijdens het weekend van Castlefest naar Disneyland waren geweest besloten we dat dunnetjes over te doen op Elftopia. Dit Fantasy festival op het domein rond het prachtige kasteel van Ooidonk bestaat nu een paar jaar en we hoopten dat het wat tot volwassenheid begon te komen.

Jammer genoeg was de aankomst al niet zo gezellig: er was veel te weinig parkeerplaats voorzien, geen aanduiding naar de parkeerplaats of informatie hierover te vinden. Daardoor begonnen tientallen bezoekers parkeerplaats te zoeken in de omliggende woonwijk, met alle gevolgen vandien: verkeersopstopping, verkeerd geparkeerde wagens, overlast voor de buurtbewoners.

Een hele wandeling later stonden we in de rij aan de kassa. De rest van de dag was wel leuk: mensen in mooie kostuums, mensen die we al een hele tijd niet meer gezien hadden terug ontmoeten, naar de jachtvogels kijken, boogschieten,… Aidan moest als linkshandige met een boog schieten die bijna twee keer zo groot was als hij, maar hij slaagde er toch in het doel te raken! Manon schoot zelfs één van haar pijlen in de roos! Adian kreeg een ridderpak voor Ankoria, dus nu is hij er helemaal klaar voor.

Al bij al een leuke namiddag, maar met dure drank en eten gaan we volgend jaar toch andere oorden opzoeken.

Disneyland! Yay!

Aangezien ze hun 25ste verjaardag vieren boekten we een tripje Disneyland! Yay! We kozen voor het volledig vernieuwde Newport Bay Club hotel voor 2 nachten en 3 dagen vol plezier met de kinderen. Op zaterdagochtend vertrokken we richting Parijs en na de lange rit kwamen we toch blij aan op de bestemming. Aan de receptie vonden ze eerst onze map niet terug, maar in de computer bleek dat wij een upgrade gekregen hadden van de kamer! We mochten gebruik maken van de Compass Club diensten: aparte receptie, aparte lounge met gratis alcoholvrije drank de hele dag door, vieruurtje om 16u, ontbijt in de lounge, en een kamer met een prachtig uitzicht! Onze bagage werd netjes meegenomen en naar de kamer gebracht. Eens in de kamer ontdekten de kinderen dat erop elk bed een prachtige Pluto knuffel lag! Wat een heerlijke verrassingen bij aankomst!

De eerste dag gingen we eerst naar de Disney Studios om later in de namiddag af te zakken naar het Disneyland park. Het weer was echt perfect: niet te warm, niet te koud. Aangezien we met de kindjes op stap waren lag de focus op kindvriendelijke attracties: Aladdin, Cars, de show “Mickey en de tovenaar” en de March of the First Order. Omdat we wat later waren aangekomen was het al snel tijd om naar onze restaurant reservatie te gaan: dineren met de Disney figuren! De kinderen genoten enorm van het avondmaal en de aandacht die ze kregen van Meneer Fredje, Kapitein Haak, Goofy, Tijgetje, Iejoor en natuurlijk Mickey Mouse! Daarna trokken we naar het Disneyland park om de sfeer op te snuiven, de draak onder het kasteel te ontmoeten (Aidan is DOL op die draak), eens rond te kijken wat er allemaal vernieuwd was en uiteraard om 23u de Illuminations show op het kasteel te zien.

Dag twee was volledig gewijd aan het Disneyland park. Maar eerst stopten we eens in de Lego store in Disney Village. Hierdoor kwamen we wat later aan in het park dus was de grootste drukte aan de ingang voorbij. De zomerperiode is heel druk, dus kozen we specifiek de attracties die we wilden doen: Buzz Lightyear (hiervoor namen we een fastpass), Casey Jr, Sprookjesland, It’s A Small World, Pirates of the Carribean. Jammer genoeg bleek er een technisch probleem in de Pirates attractie, maar dat lieten de kinderen niet aan hun hart komen: we bezochten het piratenschip, gingen door de piratengrot naar de grote hangbrug, en beleefden een hele schattenjacht doorheen Adventureland. Aangezien we voor het avondeten hadden gereserveerd in de Silver Spur Steakhouse bezochten we nog de Haunted Mansion. Manon vond er niets meer aan, maar Aidan was behoorlijk onder de indruk. Hij weende niet, maar besloot toch dat hij geen twee keer hoefde. Vooral het begin in de lift en het einde met de skeletten op de karretjes waren de dooddoeners. We maakten het niet zo laat de tweede avond, de kinderen waren moe en we waren specifiek zonder buggy op stap om in het drukke park niets in de weg te hebben. Maar toch gingen we nog even in de prachtig verlichte Orbitron en langs bij de draak onder het kasteel…

We probeerden vroeger op te staan voor de laatste dag, want Manon wilde graag Crush’s Coaster voor het eerst doen. Maar toen we nog voor 10u al in het Disney Studios park waren was de wachtrij daar al opgelopen tot 55 minuten. We gingen dan maar op de Slinky Dog in Toy Story Land en daarna naar de Studio Tram Tour en de Disney Jr show, nog steeds een hit bij de kinderen. Erik ontmoette een stormtrooper en na nog wat shoppen vertrokken we terug naar het Disneyland park. Maar eerst was het tijd voor lunch bij Annette’s Diner, waar de obers op rolschaatsen werken, tot groot jolijt van de kinderen. Aidan wilde de draak nog eens zien, en nog eens op Buzz Lightyear. Zeker op maandag was het nodig een fastpass ticket te nemen voor deze attractie. En we konden nog eens genieten van de Sprookjesland attractie, een van onze favorietjes tussen de rustige dingen. We wandelden door het doolhof van Alice in Wonderland en draaiden rondjes in de theekopjes. En eindelijk konden we zowel de wals van de prinsessen als de parade zien.

Maar de laatste dag werd er ook eentje met wat tegenslagen. Eerst kwamen we om 15u05 tot de ontdekking dat de shopping service die in de loop der jaren al van 17u naar 16u werd vervroegd nu al afloopt om 15u! Daar sta je dan met je aankopen die je nog naar de boetiek in het hotel wilde sturen. Daarna kregen we het zotte idee om eens te kijken voor een abonnement. Aan de ingang werd ons verzekerd dat het equivalent van 1 dag toegang als korting zou worden gerekend omdat we een meerdaags verblijf hadden. Eens binnen, na lang wachten in de blakende zon, bleek dat niet het geval te zijn, en bleken ook de voorwaarden van de nieuwe soorten abonnementen eigenlijk niet meer zo voordelig. Dus vertrokken we zonder abonnement. Op terugweg naar het hotel gingen we nog even shoppen in de grote World of Disney winkel. Aan de kassa werd ons een promotie aangeboden voor 2 schattige espressokopjes, die we besloten te nemen. Eens thuis aangekomen bleken we ze wel betaald te hebben maar werden ze nooit in onze zak gestopt. En ten slotte waren we vergeten een restaurant te boeken, en was de snelste tafel die we in de buurt konden krijgen minstens een uur wachten, terwijl de hele rit naar België er nog in zat. De receptionist van de Compass Club waar we uiteindelijk raad gingen vragen gaf ons een mooi overzicht van opties, zelfs tot in de andere hotels toe, maar ook dat zou uitkomen op een uur wachten. Ten slotte werden we met open armen verwelkomd in de bar van het hotel, waar we onze vouchers konden gebruiken voor een licht menu en zelfs een paar extra’s toegeschoven kregen. En toen ontdekten we dat we de autosleutels in de hotelkamer vergeten waren en dat lost & found al gesloten was… gelukkig was de receptie van de Compass Club opnieuw de redding, en even later werd onze autosleutel netjes afgeleverd. Echt geweldige service, die mensen! Ze deden er alles aan wat binnen hun mogelijkheden lag om ervoor te zorgen dat ons verblijf niet in mineur zou eindigen.

En uiteraard konden we het shoppen niet laten. Sommige items waren zelfs nog zwaar afgeprijsd na de solden! Een fijne 3-daagse, een einde in semi mineur, maar gelukkige kindjes die moe maar voldaan na een paar bochten al lagen te slapen in de auto.

Nog een paar servies pareltjes…

Ik kocht dus in de periode rond moederdag dat vintage koffiesetje met de rode-oranje bloemen. Dat waren enkel koffietasjes met schoteltjes, koffiekan en roomstel. Blijkbaar is dergelijke vintage bordjes vinden bijna onmogelijk; de patronen waren niet erg slijtvast. Dus dergelijke serviezen moeten gemixt.

De kringloopwinkel schonk mij mooie mix bordjes. Ik maakte een mooi huwelijk van Engeland (Staffordshire bordjes) en Duitsland (Bavaria koffieservies). Ik krijg op slag zin om een wafelenbak te organiseren.

Of nog iets geraffineerder. Nog een ongelofelijk koopje: een petit fours serviesje van Alfred Meakin, met delicate kleurschakering en kleurige bloemen. De serveerschaal alleen al is om je vingers bij af te likken.

Gelukkig was er een vriend die verhuisde en nog wat huisraad nodig had, zo maakte ik plaats in de kasten voor al dat moois. Niet vergeten: er staan nog wat andere spullen in de aanbieding.

Wat een mens allemaal verzamelt… 

Wij wonen nu 9 jaar in ons huis en er zijn al heel wat verbouwingswerken de revue gepasseerd. Tussen het verbouwen en het leven door werd de kelder langzaam maar zeker volgestouwd met half kapotte dingen die ik niet in de restafval zak wou steken, restjes voor die keer dat we een plankje nodig zouden hebben en die dingen die we wel eens naar het containerpark zouden brengen voor recyclage.

We raapten dus eindelijk eens onze moed samen, leenden de remorque van mijn ouders en brachten 2 karren vol naar het containerpark. Aidan hielp trots mee en stal de harten van de aanwezige medewerkers.

Daarna zette ik nog een hoop spullen op verschillende weggeef groepen op Facebook. Leuk om te zien hoe er ook thema weggeefgroepen zijn. Zoals bijvoorbeeld voor computer onderdelen. Kan je rechtstreeks bij mensen met de juiste interesses terecht 🙂

En weet je? Dat doet goed om terug plaats te hebben in je kelder! Opgeruimd staat netjes!

Een weekendje London

Met Manon op reis met het ene paar grootouders en Aidan die absoluut op bezoek wilde bij het andere paar grootouders waren we plots een weekendje zonder kindjes. We twijfelden geen seconde en trokken voor het lange weekend naar London!

Om 9u op vrijdag zaten we gezellig te genieten van een ontbijt op de Eurostar, om 10u plaatselijke tijd waren we al aangekomen. Op naar het hotel! Ff google maps gebruiken om er naartoe te wandelen. Waarna mijn telefoon uit mijn handen glipte en spectaculair op het trottoir stuiterde. En ja: scherm gebroken dat de brokjes eruit vielen, casing beschadigd en zelfs wat geplooid, mijn mooie gsm onherstelbaar beschadigd. We gingen dus eerst maar op zoek naar prijzen om het scherm alsnog te vervangen, want de telefoon leek wel nog perfect te werken, zelfs het scherm was nog wel bruikbaar. Dat bleek nogal een zware opdracht, dus gingen we liever lekker eten en gingen we naar een traditionele pub, om met een pint cider over mijn shock heen te komen. Daarna gingen we naar het bedrijf van vrienden, waar het Open Space dag was en we gezellig aan de babbel raakten en zelfs deelnamen aan een sessie.

Maar het eerste hoogtepunt van het weekend zat er aan te komen! We gingen die avond naar de musical Bat Out Of Hell! Deze muziek die we allemaal kennen dankzij Meat Loaf is eigenlijk geschreven door Jim Steinman, en nu aangepast naar de musical die het altijd al had moeten zijn.

Kort samengevat: we werden weggeblazen! Wat een geweldige productie! Het verhaal is heel erg klassiek, dat wel, beetje Starmania-achtig bij momenten, maar het geheel is dankzij de geweldig goede cast en de leuke effecten geweldig goed gebracht! Niet zozeer de hoofdpersonnages maakten het geweldig, hoewel de rol van Strat (Andrew Polec) echt wel super goed werd vertolkt, de bijrollen door Rob Fowler, Sharon Sexton en Danielle Steers en hun respectievelijke stemmen waren echt geweldig! Hij speelt nog tot 22 augustus na de allerlaatste verlenging, dus als je ook van musicals houdt en voor die datum naar London gaat: go see! Ik kocht zelfs een t-shirt…

We bleven nog even hangen voor een foto op de moto, en gingen daarna moe maar voldaan naar het hotel voor een welverdiende nachtrust.

Op zaterdag was het prachtig weer! Ons hotel lag vlakbij Kensington Gardens, dus gingen we daar een paar uur wandelen. We wandelden helemaal door naar Hyde Park om daar de metro te nemen terug richting West End, voor een lekkere pub lunch en een tweede musical in de matinee voorstelling.

Dit keer een echte klassieker: 42nd Street! Een stuk dat origineel van Broadway komt en dat merk je! Glitter, glamour, het overbekende “Lullaby of Broadway” en heel heel veel tapdansende massa scènes. Oogverblindend met opnieuw een heel goeie cast, zelfs de understudy die de matinee voor haar rekening nam moest volgens mij niet onderdoen voor de eigenlijke hoofdactrice.

Na de voorstelling gingen we wat winkelen: fudge, thee, nieuwe schoenen. When in London… om verrast te worden door een plensbui op weg naar een Maleisisch restaurant waar we een vriend zouden ontmoeten. Gelukkig konden we schuilen in de metro en daarna genieten van heerlijk authentieke Maleisische keuken. Yum! Het dessert met rode bonen brengt nog steeds water in mijn mond 🙂

De laatste dag deden we het rustig aan. We waren eerst van plan om naar Hyde Park te gaan en een bootje te huren, maar daar stak het weer een stokje voor. Dus gingen we maar eerst voor een uitgebreid Engels ontbijt in plaats van het minimale continentale ontbijt van het hotel, en daarna zakten we terug af naar Covent Garden en konden we de lokroep van Forbidden Planet niet weerstaan. We kochten er 2 uitbreidingen op gezelschapspellen: de Chtulhu voor King of Tokyo en de “What were we thinking” uitbreiding voor Smash Up! En toen trakteerden we ons op een echte high tea voor het tijd was om naar huis te gaan.

Om 19u zaten we terug op de trein, moe maar voldaan. Weer een heerlijk weekendje Londen.

O ja, ik bestelde een nieuwe telefoon bij Coolblue op zondag op de trein naar huis, dus sinds maandag terug normaal bereikbaar…

Pairi Daiza… 

We hebben een abonnement voor het gezin voor Pairi Daiza. Dus gingen we een dagje met Aidan, aangezien Manon nog een paar dagen op verlof is. Het bleek er veel rustiger dan verwacht, en opnieuw ontdekten we nieuwe hoekjes. 

Uiteraard gingen we eerst de geitjes begroeten. 

Daarna gingen we kijken bij de familie orang-oetans. De kleine had net eten gekregen van mama. 

Het olifanten bad was net afgelopen, en we mochten eens strelen op voorwaarde dat het zacht en rustig was. 

We gingen bij de maki’s en lemuren langs, en er kwam eentje op Aidan zitten. Alles voor een stukje fruit. 

Ook een must was een rit met de trein. 

Om af te sluiten in de crypte. Die was nieuw voor ons! Rondlopen tussen de fladderende vleermuizen! Geweldig! En geen foto, je ziet toch niets op foto. Ga zelf eens kijken! 

Tijdens de zomermaanden zijn er latere openingstijden, dus genoten we nog van een lekker avondmaal voor we naar huis gingen. Binnenkort nog eens terugkeren met Manon erbij!