Schatten op zolder

De mensen worden wat ouder, mijn ouders hadden een hoop spullen opgehoopt: erfenissen uit de familie in verschillende staat. Ze willen nu een deel weg doen: verkopen via rommelmarktmensen, weggeven, kringwinkel. Ik ga af en toe langs om te helpen uitsorteren. Soms neem ik zelf iets mee. Zoals deze prachtstukjes. Ok, aan de achterkant van de fles is een chipke af, maar dat zie je niet als ze zo gedraaid staat, en het past prachtig bij mijn piano. Zei ik al dat ik van Art Deco hou?

Ze worden snel groot

Dit jaar doet Manon haar eerste communie. In onze kleine gemeente nemen ze de “lange weg”, dus eerste communie in het tweede leerjaar, vormsel als ze 16 jaar zijn. Dat laatste zien we wel nog denk ik. Maar nu is het tijd om de eerste communie te plannen!

De eerste stap: ze wil een jongedame zijn. En daar horen oorbelletjes bij. Zaterdag gingen we dus naar Claire’s, koos ze oorbelletjes in chirurgisch staal. Kleine bloemetjes met lichtblauwe kristalletjes erop.

De mensen van Claire’s namen haar prachtig onder hun vleugel, stelden haar zo goed mogelijk op haar gemak door alles rustig uit te leggen en te tonen. Ze voelde zich groot en belangrijk. En even later voelde ze zich de koning te rijk!

Wat we al niet doen voor onze kindjes ;)

Maandagochtend zat zoals steeds de folder van de ALDI in de bus. En daarin stond iets ongelofelijks voor Aidan. Een Paw Patrol onesie, zodat hij zich zou kunnen verkleden als Marshall. Tot nu toe waren alle paw patrol pakjes tot maat 98-104, meneertje draagt een 110 als broek en 116 voor bovenstukjes. Veel te klein dus.

De keerzijde van de medaille: het is het boekje van de ALDI, en het was de gekende “woensdagreclame”. Dat wil zeggen: alle grootouders worden op pad gestuurd om dergelijke pakjes op te halen voor de kleinkinderen, want iedereen weet dat er van elke maat slechts 1 exemplaar beschikbaar zal zijn…

Ik deed dus wat anderen doen: mijn ouders werden ook opgetrommeld en we zouden parallel op tijd voor de winkeldeur staan bij opening.

Ik had geluk. De grootouders rondom mij hadden allemaal kleindochters. Het is toch een belevenis, de ALDI om 8u30 ’s ochtends. Maar kijk eens hoe blij:

Even er tussenuit gaan

Vorig weekend gingen we er heel even tussenuit. Dankzij Novotel deden we een klein weekendje weg vlakbij: een event met overnachting in Novotel Tour Noire in hartje Brussel.

Het hotel ligt tussen het Brouckèreplein en het Sint Catharinaplein. Dat laatste ken je misschien beter als het plein waar jaarlijks het belangrijkste deel van de kerstmarkt van Brussel neerstrijkt. Omgeven door de kerk, de toren die ooit deel uitmaakte van de oude stadsomwalling en het bruisende winkelcentrum van Brussel is de ligging van het hotel heel handig, met daar bovenop nog Parking 58 aan de deur.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Foto’s slideshow: Julia Pelealu van Plein Couleur

In de kamer begon het feest al: elk kindje kreeg een rugzakje met daarin snoep, appelsap, een knuffeltje en 3 lichte opvouwbare Frisbees van Angry Birds. De ruime kamer was wel een beetje krap met die 2 extra bedjes, maar het ging net. En net voor het tijd was om met de georganiseerde festiviteiten te beginnen, scheurde de enige broek die ik mee had.


Beneden kregen we een uiteenzetting door LINC vzw over voorlezen aan kinderen, en ontdekte ik voor het eerst het concept van een voorleesapp. Vooral Aidan vond het concept van verhaaltjes op de tablet wel leuk. Manon verkoos knus op schoot een écht boekje te horen.


Tijdens de pauze kon ik gelukkig de Nieuwstraat in duiken om een nieuwe broek in de solden, en onderweg genieten van de viering voor het Chinese Nieuwjaar.


Na een druk avondeten (allemaal opgewonden kindjes!) was het tijd voor een bedtijdverhaal. Dat werd voorgelezen door Stefan Boonen. En hij deed dat perfect: op een paar tellen tijd veranderde een wilde kinderbende in een troep stokstaartjes voor het eerste verhaal.


Moe maar voldaan doken we ons bedje in, na nog heel even te genieten van een tekenfilm op tv.

IKEA PS 2017: mooi en flexibel

Gisteren was ik uitgenodigd op de presentatie van de nieuwe IKEA PS collectie. We werden verwelkomd in atelier Coppens, een gebouw vlakbij Dansaert in Brussel.

Ik kreeg onmiddellijk ook het (heel) warme jasje uit de collectie te leen aangeboden. De rondleiding zou ons binnen en buiten sturen, en ik ben nogal een koukleum. Op de eerste verdieping werden we ontvangen in een ruimte waar een groot deel van de collectie gezellig stond opgesteld. Een aantal stukken werden door de een paar van de ontwerpers zelf (Matali Crasset and Studio Truly Truly) voorgesteld waarbij we toelichting kregen over hun inspiratie.

We werden een verdiep hoger geleid, waar we getrakteerd werden op een korte dansshow waar delen van de collectie in opgenomen waren. Geniet even mee:

Ook de oplosdrankjes die bij de collectie horen werden ons dan voorgesteld in cocktailvorm. Een cocktail met gin of een virgin cocktail op simpele vraag.

ikea-ps2017_ph139206

Ten slotte konden we genieten van écht IKEA eten wanneer we terug op het gelijkvloers waren, en rustig rondkijken tussen de hele collectie.

De opklapbare meubelstukken zijn duidelijk zoals ze het zelf zeggen “een ode aan de vrijheid”: makkelijk te verhuizen, eenvoudig te personaliseren, hip en makkelijk in onderhoud. Maar ik moet toegeven dat ik vooral fan ben van de decoratiestukken en het servies.

En ook hun tatami achtige matten vind ik geweldig handig. Maar mijn absolute favoriet is de vaas uit gerecycleerd glas. Elke vaas een uniek stuk, benieuwd welke de mijne wordt.

De IKEA PS 2017 collectie is verkrijgbaar bij alle IKEA België vestigingen vanaf 7 februari 2017. Veel shopplezier!

Die keer dat mijn oven flipte

Aangezien ik besloot de traditie in het leven te roepen was het vorig weekend opnieuw tijd om gistwafels te bakken volgens het familierecept voor mijn ouders, meter en peter. Het ging van kwaad naar erger.

Ik besloot namelijk dat gezien het vriesweer de kachel moest worden aangestoken, zodat ik daarnaast op een stoel de grootste pot deeg kon laten rijzen met de stralingswarmte. Een andere pot deeg zou ik op heel lage temperatuur in de oven steken. Mijn oven kan namelijk heel zacht opwarmen en dan helemaal tot pyrolyse.

Ik begon dus gezwind aan het deeg terwijl manlief het hout bij elkaar raapte om de kachel aan te steken. Toen ik het deeg wat liet rusten en de gist aan de centrale verwarming stond te activeren begon ik de kachel aan te steken. De rook ging echter niet de schouw in, maar kwam door alle kieren naar binnen gestroomd! Omdat het vrijwel windstil was en de schouw koud trok deze namelijk nog niet. Gevolg: voordeur open, achterdeur open, dampkap aan om de rook buiten te krijgen. En heel het huis te koud om deeg te laten rijzen.

Dan maar de oven opwarmen en daar een halve pot deeg in. Handdoek over de pot, pot in de oven, oven op de laagste stand. Na enige tijd hoor ik de oven even piepen, en vermoed dat het gewoon het signaal is dat de oven terug op temperatuur is nadat ik de pot erin schoof. Nog enige tijd later kwam er een vreemde geur, en hoorde ik de oven opnieuw piepen. Toen kwam de paniek in mij op en ik had gelijk! De oven heeft al even last van een vals contact in een knop, en opnieuw was dat gebeurd. Intussen was die opgewarmd tot 275°!!!

Ik heb dus een handdoek die gepromoveerd werd tot vod aangezien er nu een bruine potafdruk op staat en tot mijn grote verbazing kon ik nog 3/4 van het deeg redden nadat ik de gebakken laag eraf haalde.

Tijd voor een nieuwe oven blijkbaar 😦

Maar de wafels waren gelukkig wel super lekker!

Astronomie voor kinderen

We stonden aan het wafel- en smoutebollenkraam, Manon en ik. In de vrieskou. Het kraam komt elke derde dinsdag van de maand, en de kindjes wilden eindelijk eens die reuzenwafels proeven. We werden een beetje opgewarmd dankzij de gasbrander die geïnstalleerd was. Manon keek rond en haar mond zakte open.

“Mama! Wat is die heldere ster daar aan de hemel?!?!?” Ik draai me om en zie Venus in al haar glorie boven de horizon schijnen. Ik leg dus uit dat dat geen ster is, maar een planet. Dat het Venus is die nu mooi straalt. Manon herinnert zich de planetenrij die ze op Nick Jr zag.

De volgende vraag liet niet lang op zich wachten: “Maar mama, is Pluto nu eigenlijk een planeet?”. Ik leg uit dat Pluto geen planeet meer is, maar een dwergplaneet. Dat die te klein is om een planeet te zijn. Ze knikt ernstig en vraagt of Mercurius nog zichtbaar is.

venus

bron: allesoversterrenkunde.nl

Wanneer ik met terug naar het wafelkraam draai staat de verkoopster ons met open mond aan te staren. Maar Manon, die vond dat niet erg, want nu waren de wafels klaar, én had ze Venus gezien. De avond was goed.