Tag: zieke baby

Ieks!

Dat was mijn reactie toen de crèche belde. Aidan had 39,9° koorts en wilde niet eten. Mijn moederalarm was tijdens het weekend al afgegaan, die hoest was niet pluis. Ik had zelfs al de aërosolmachine van mijn broer geleend. Die ochtend leek hij wel ok, maar tegen het middageten was het dus een drama. Snelsnel een paar mails voor het werk verstuurd, in ijltempo naar de winkel dat ik op zijn minst iets te eten in huis had want ik had gepland om dat na het werk te doen, tegelijk de dokter bellen die op weg was naar een begrafenis maar gelukkig die namiddag wel zou consultaties houden, pruts ophalen in de crèche waar hij iets koortswerend had gekregen dat gelukkig wel effect had.

Een warm bolletje spendeerde de volgende paar uur op mijn schoot, met veel gehoest en gesnotter erbij. Vast voedsel wilde hij niet, dan maar een flesje gegeven dat dankbaar opgedronken werd. Tegen 17u de goocheltruc van Manon afhalen met de zieke baby erbij, de wachtzaal bij de dokter trotseren en snelsnel bij de apotheek langs. Gelukkig is Manon heel flink geweest: braaf bij de dokter die ook even naar haar hoest luisterde, in de auto aan de deur van de apotheek blijven zitten met de broer zodat die zo weinig mogelijk tempartuursverschillen over zich heen kreeg.

Gelukkig was papa deze voormiddag thuis om voor opvang te spelen, op woensdagnamiddag ben ik zelf thuis. Nu is het afwachten of Aidan deze namiddag of avond nog koorts maakt. Fingers crossed!

Zielige ziekjes

Met kinderen geraak je er niet onderuit hé. Eerst een week of 5 dat de baby van de ene sinusitis in de andere sukkelde. Het kind zat zodanig verstopt dat het snot langs zijn traankanalen een weg zocht en hij er een dubbele oorontsteking van kreeg. 3x herviel hij. De osteopate ontdekte een onderliggende schimmelinfectie en sinds we dit behandelen lijkt hij echt wel definitief aan de beterhand. Mogelijk heeft die schimmel kans geroken na de stevige antibioticakuren om de ontsteking aan te pakken. En de bovenste tandjes die beginnen te duwen.

De jongste doet het beter, dus is het de oudste haar beurt. Koortspieken, hoesten, zielig bij de mama hangen en niet willen meewerken. Zo’n kleutertje dat in een bolletje op je schoot ligt en enkel wat aan TV-staren doet. De dokter had er geen goed oog in en schreef een paar stevige siropen voor. Die doen blijkbaar wel hun werk, ze is al terug een pak hupsiger.

This, too, shall pass.

Zieke kindjes

Dat is zowat het zieligste dat er bestaat hé?

Ik moet wel zeggen, als uw kind zijn ogen ’s morgens dicht plakken, dat is serieus verschieten. Precies dat er snot uit die oogjes kwam! Dezelfde avond naar de dokter, want ondertussen werd er gehoest, was er wat temperatuur en het feit dat hij niet plat wilde liggen deden alarmbellen afgaan. Plus hij wilde constant bij mij zijn, ik bereidde het avondeten voor met prutske in de Ergobaby op mijn buik. De dokter maakte nog een plaatsje, ze was toch van wacht en werkte dus maar wat later door zodat de meesten nog langskwamen voor het te laat werd.

Het verdict: een zware neusverkoudheid die bezig was heel dat kleine lijfje in te palmen! Ontstekingen op de ogen, in de oren, in de sinussen en duidelijk aan het zakken naar de longen. Het meeste had ik gelukkig nog in huis, maar de antibiotica moest ik direct halen bij de apotheek van wacht.

Ik woon in een boerengat. Dichtstbijzijnde apotheek van wacht was in Aalst, en die bleek dan nog enkel cash te aanvaarden. Murphy zekers? Terug thuis begon ik eraan: lokale antibiotica in neusdruppels, algemene antibiotica in siroop, suppo voor de ademhaling, druppels in de oren, en hoestsiroop zodat hij zijn eten er niet meer uit hoestte.

De nacht viel nog mee, ik ben maar 5x moeten gaan sussen. Zijn oogjes zijn nu na 24u al een pak beter. Nu de rest nog.