Tag: gentse feesten

Nog een laatste keer Gentse Feesten

Vanavond heb ik een babysit. Niet laat, want Manon kan er niet blijven slapen, maar laat genoeg om nog heel even te gaan genieten. Vanavond ga ik nog even naar de Gentse Feesten. Nog eens naar het Baudelopark. Om 18u30 moet ik er zijn, dat zou moeten lukken. Om 18u30 is er namelijk Boombal Intiem met Naragonia. Zij speelden live onze openingsdans op ons trouwfeest: Calimero. En ze zullen het vast en zeker ook nu weer spelen. Een eenvoudig maar vrolijk deuntje, Pascale kon het zelf niet geloven dat we haar nummertje verkozen boven al hun andere nummers. Ik zie ze nog in romantische vreugdetranen staan met haar accordeon toen onze openingsdans eindigde.

Maar vanavond spelen ze dus. Op de circusvloer in het Baudelopark. Om 18u30. Het moet droog blijven. Het zal droog blijven! Ik wil er zoals zo vaak op hun muziek wegdromen, me met de ogen dicht laten gaan in de sterke handen van een danspartner die ik blindelings kan vertrouwen en walsen (in 5 alsjeblieft dankuwel, of in 8, dat mag ook), mazurka’s dansen en even gek doen tijdens een scottish. Tijdens jigs of tovercirkels zal je me aan de rand van het podium kunnen vinden, starend naar Toon en Pascale, kijken hoe hun vingers een magisch spel spelen, zien hoe ze perfect op elkaar ingespeeld zijn, terug goestig krijgen om mijn traverso vast te pakken en eindelijk eens de halve noten te leren spelen zodat ik die melodietjes uit hun deuntjesboek kan leren spelen. Ik dans geen jigs of tovercirkels meer, een verhaal met een gebroken/gebarsten/gekneusde teen, maar het geeft me de gelegenheid nog eens te staren naar die mensen voor wie hun instrument een verlengstuk van zichzelf is geworden. Mensen die als het ware pas écht heel worden met hun instrument in de hand.

U komt toch ook? ’t Is in het Baudelo te doen.

Nog wat Gentse Feesten

Wegens het weer is het niet echt handig om met een peuter de Gentse Feesten te bezoeken. We hadden gepland er wat meer tijd te spenderen, maar sinds Hotel Jarretelle waren we niet terug geweest en ware het niet om een goede vriend te steunen en een inderhaast georganiseerde Twunch denk ik dat we donderdag gezellig thuis waren gebleven aan het haardvuur.

Maar op donderdag om 19u speelde Daithi Rua op de circusvloer in het Baudelopark. Het optreden werd vakkundig uitgeregend, maar zowel het podium als de PA waren onder een tent geinstalleerd dus het optreden kon plaatsvinden zoals gepland. Gezien de omstandigheden was het een succes, ongeveer 80 mensen genoten van de muziek in een druilerig park. Voor de gelegenheid was ook Marijke Peeters meegekomen om met haar prachtige stem nog meer warmte te brengen. Een hartverwarmend stukje tijdens de koude, natte feesten.

Parkeren op de Genste Fieste

Gisteren heb ik me er nogmaals over verbaasd hoe de 60-plussers die zo graag klagen over hoe ongemanierd de “jeugd van tegenwoordig wel is” zelf geen greintje respect kunnen opbrengen voor hun medemens. Ik was al geshoqueerd bij Sint-Jacobs op zondag, maar gisteren kwam daar nog een schepje bovenop.
Tijdens het zoeken naar een parkeerplaats ergens tussen Baudelo en de Centrale werd een plaats brutaal van achter mij weggekaapt terwijl ik mijn parkeermanoeuvre al had ingezet. Dan nog door een vrouw in een veel kleinere wagen die daar eigenlijk niet mee om kon en ik in een vorige straat een andere plaats had zien proberen en falen (mijn stationwagon paste er spijtig genoeg echt niet in). Ik hield het niet meer, ben uitgestapt en heb de vrouw daarop gewezen. Haar reactie was ronduit beledigend, dat ik toch een gezonde jonge vrouw was en best ergens anders kon plaats zoeken en een goede wandeling maken en ze stapte samen met haar compagnon parmantig weg. Het punt van elementaire beleefdheid was in hen dus niet eens opgekomen. Laat staan dat ik haar het plezier zou gedaan hebben mijn rugproblemen te vermelden.
Daarna heb ik nog een 10-tal minuutjes gezocht en toen ik net wilde opgeven en aan de kade een plaatsje zoeken vertrok een andere wagen, waarvan de bestuurder mij vriendelijk teken gaf dat ze wel degelijk de plaats vrijmaakten. Jawel, een veel jongere bestuurder maar heel vriendelijk en beleefd. Leuk detail: ik stond meer dan halfweg in de straat die recht op de brug aan het MIAT uitkomt, op nog geen 5 minuutjes wandelen van het Baudelo af, veel dichter dan ik eerst zou gestaan hebben.
Intussen pakten donkere wolken zich samen boven Gent, en vielen de eerste druppels. Goed voorzien grabbelde ik mijn regenjasje en ging op weg. Toen ik een paar minuten later stond te schuilen voor de zondvloed op de hoek bij het theehuis en tajine-restaurant, werd ik omringd door een bende dertigers die de eerste verjaardag van een kindje vierden en me vrijgevig een half glas champagne aanboden van het aperitief dat ze besloten hadden ter plaatse te gebruiken, en toen dacht ik nog even aan de trotse dames. En ik bedacht me dat ze nu waarschijnlijk hun chique kleertjes doorweekt hadden, hun dure kapseltjes platgeregend en ergens miserabel stonden te schuilen, want ze hadden duidelijk geen van beiden een regenjas of paraplu bij toen ze vertrokken. En ja, ik vond dat ik daar even om mocht glimlachen.

Epiloog: toen ik s’avonds rond half tien terug naar huis vertrok heb ik ook mijn goede parkeerdaad verricht, en aan een voorbijkomende chauffeur teken gedaan dat de plaats vrijkwam. De allochtone 20-er was zielsgelukkig en heeft me uitgebreid bedankt van achter zijn stuur.

De jeugd van tegenwoordig… lomp zijn ze…