Tag: eerste tandje

Prikjestijd

Op bezoek bij Kind en Gezin, het is toch altijd wat. Aidan werd gemeten en gewogen: 64cm en 7,340 Kg, wat hem netjes op zijn curve van P85 houdt, hoewel de dokter eerst liet uitschijnen dat zijn gewichtstoename toch niet zo normaal was. Wel dus. Motorisch volgt hij blijkbaar ook alles wat hij moet doen: handjes opeten, openen en bekijken; willen op de voetjes staan; zich beginnen rechttrekken als je 2 vingers geeft; beginnen duwen om naar het rollen toe te werken wanneer hij op zijn buikje ligt.

Toch blijf ik het gevoel krijgen bij de verpleegster dat ze op haar tong bijt om mij de les niet te lezen, aangezien het niet mijn eerste kind is en ik niet meer twijfel om mijn mening te zeggen. Ach ja, de kleine man blaakt van gezondheid, en zoals voorspeld willen ze niet geloven dat hij een tand maakt. Alle aanwijzingen zijn er nochtans, tot de vreemd ruikende plaspampers toe! Nog 3 weken te gaan, bets are open!

In elk geval: mijn flinke kerel weende maar heel even bij het spuitje en doet het voor de rest prima, de gigantische snotneus niet in acht genomen, maar daar geraakt hij ook wel door. Vanaf vandaag gaat hij naar de creche, en hoewel de ochtend blijkbaar wat moeilijk was zou hij zich in de namiddag te pletter geamuseerd hebben. Aangezien hij nu als een blok ligt te slapen kan ik daar wel inkomen.

En daarmee komt er ook een einde aan mijn bevallingsverlof. Vanaf maandag is het terug ratrace, in 4/5 weliswaar waardoor ik op woensdagnamiddag thuis ben en op andere dagen vroeger thuiskom. Zo kan ik op woensdag exclusieve aandacht besteden aan Manon. Nog heel even genieten van het thuis zijn. Nog heel even…

Een tandje?!? Een tandje!!!

“Hij kwijlt wel nogal de laatste tijd.”

Ik zei het al grappen toen er een grote druppel speeksel uit Aidan zijn mondje droop. Grootouders reageerden een beetje verbolgen: elke baby kwijlt toch en een tandje op 2 maand, dat is toch veel te vroeg hoor.

’s Nachts gaat het vlotjes nu, mooie lange blokken slaap, dus ik dacht ook niet direct meer aan een tandje.

Maar wanneer de baby duidelijk krijst van de pijn en hij heeft al een doodnormale kakapamper gehad, hij heeft geen koorts, er is niets raars gebeurd en hij heeft wat gaviscon gehad tegen de reflux, steek dan uw vinger eens in de mond en voel eens onderaan.

In ons geval: een hard bobbeltje en een baby die hard op de vinger bijt om zo de pijn te verlichten. Bij de volgende brulsessie heb ik eens goed gekeken, dat mondje was toch wijd open. Het harde bobbeltje is duidelijk een wit tandje dat stevig tegen het tandvlees duwt. Hopelijk zit het er binnen een paar dagen door, dan heeft dat prutske zo geen pijn meer.

Nog geen 3 maand en al een tand begot. Nog een geluk dat hij niet met tand en al geboren is want dat kan ook. Volgende week prikjes bij Kind en Gezin, ze gaan mij ook weer raar bekijken.