Blasts from the past

Het is heel lang stil geweest voor mij op het facebook front wat nieuwe vriendjes betreft. Hier en daar kwam er iemand bij die ik op Twitter heb leren kennen, maar daar bleef het bij.

Blijkbaar is er abrupt een einde gekomen aan die trend: de voorbije dagen al 3 friend requests, echt wel blasts from the past. Het zijn namelijk allemaal mensen die ik nog ken van op school, sommigen zelfs van de lagere school!

Grappig om te zien, de meeste moet ik zeggen dat ze geen haar veranderd zijn. Herinneringen komen spontaan bovendrijven…

Afkickverschijnselen bekennen

Twitter ligt plat. Al een paar uur. Kapot.Zowel de API als de webtoegang reageren niet meer. Op zich niks ernstig. Maar het is pas op dergelijke momenten dat ik voel hoe hard dat online wereldje zich in mijn leven genesteld heeft. Ik heb intussen een hele werklijst afgewerkt en de afwezigheid knaagt.

Begrijp me niet verkeerd: ik ben niet uitzonderlijk meer productief geweest, en al zeker niet omdat Twitter eruit ligt. Het knaagt omdat de altijd aanwezige mensen op Twitter op dagen zoals vandaag waar ik alleen thuis ben met de kleine spruit steeds een fijne opkikker zijn. Wanneer ik trots kan melden dat ik het frituurvet heb ververst en daarbij heel de pot een grondige beurt heb gegeven. Wanneer ik kan delen in het leed van andere Twitteraars dat ook zij een immense berg strijk proberen te tackelen. Twitter is een klankbord wanneer ik geen “levend” klankbord ter beschikking heb.

En ja, ik beken, ik mis het en het voelt een beetje als afkicken.

Brussels Girl Geek Dinner #16

Gisterenavond ging ik naar mijn allereerste BGGD. Ik had er al vaak van gehoord en Gudrun had er ook al vol lof over gesproken, de agenda liet het toe dus schreef ik snel in.
De locatie was fijn: de bovenste verdieping van een historisch gebouw in Vilvoorde, in de SAPlounge. De hapjes waren overvloedig en lekker, en ik maakte snel kennis met een paar medegeeks en genoot van hapjes, drankjes en sfeer. Ik kon ook eindelijk eens een rustig gesprek voeren met Emmanuel, de organisator van F.A.C.T.S., aangezien ik daar nooit echt de kans toe gehad had, hoewel ik nu al meer dan 10 jaar trouw elk jaar present teken op de beurs en lang geleden nog een artikeltje schreef voor hun toenmalig manga en anime tijdschrift.

Op naar het officiële gedeelte. De sponsor SAPlounge deed een woordje uitleg over het concept en de omgeving, gevolgd door de organisator van F.A.C.T.S.. Daarna kwamen we aan het eigenlijke boekenthema voor de avond, en we konden even genieten van de uitleg van a Imke Dielen, die een boek uitbracht gebaseerd op haar blog. Er werden een paar korte stukjes voorgelezen en ik genoot vooral van het stukje voorgelezen en geschreven door Clo Willaerts, organisatrice van de BGGD.
Er zat ook een kleine wedstrijd aan vast: 4 aanwezigen konden via deze verwijzing een exemplaar van het boek van Imke Dielen winnen.

Ook de goodiebags waren deze keer een beetje uit hun voegen gebarsten. Op het einde van de avond, toen buik en voeten en baby duidelijk begonnen te protesteren en het dus tijd was om naar huis te gaan vertrok ik met kilo’s extra in mijn tas!
F.A.C.T.S. gaf aan alle aanwezigen een gratis toegang tot de beurs die zal plaatsvinden op 17 en 18 oktober.
Proxis sponsorde met een lanyard, een voucher voor 5€ bij aankoop op de website, en een set van 5 boeken, waarvan 4 boeken per set steeds dezelfde waren en er 1 random boek bijgestopt was. Dit konijn ging dus aan de haal met Blijf Thuis van Patrick De witte, Gaudí in Manhattan van Carlos Ruis Zafón, het splinternieuwe The Lost Symbol van Dan Brown en mijn extraatje The Naked Man van Desmond Morris. Naast me stond plots een dolgelukkige Gudrun die een pakketje had te pakken gekregen met daarin als random boek een zeer mooie uitgave van The Two Towers van Tolkien in Nederlandstalige versie, die ze binnenkort goed zal kunnen gebruiken voor een voorleessessie.
Ten slotte kregen we bij ons vertrek nog een laatste goodiebag met daarin een pot Lotus Crunchy speculaaspasta, wat door mijn ventje met heel veel enthousiasme onthaald werd en 2 flesjes SmartWater, wat ons nog zeer bekend voorkwam na onze recente huwelijksreis naar Florida. De smaakjes: Power-C, met het zeer lekkere dragon fruit, en Essential, waarvan de fles aanraadt dat je ofwel moet leren schelden in Swahili of gewoon de dag moet beginnen met een dosis Essential.

Moe maar voldaan vertrok ik rond 21u huiswaarts, op een rustige weg die niets meer te zien had met het hectische verkeer tijdens mijn heenreis.

Leuk detail: organisatrice Clo Willaerts blijkt een zeer goede vriendin te zijn van de oudste zus van mijn ventje zijn getuige. 6 degrees of separation duikt weer de kop op 😉

Networking

Het verbaast mij telkens weer wanneer ik op sites zoals fbook aanvragen krijg van mensen die ik in heel mijn leven nog niet ontmoet heb. Mensen die zoeken naar om ter meest vriendjes. Of aanvragen krijg van mensen die ik in jaren niet meer gehoord of gezien heb. Het blijft fascinerend om te zien hoe we toch bijvoorbeeld willen tonen aan oude klasgenoten dat we op onze pootjes terechtgekomen zijn, dat alles goed gaat, en soms zelfs pogingen ondernemen om te bewijzen dat het beter met je gaat dan persoon Y, die misschien geen flauw idee meer heeft waarom de ander zich zo gedraagt.

Daarnet kreeg ik een andere verbazingwekkende aanvraag. Iemand die ik wel degelijk ken die mij via LinkedIn contacteert. Best wel grappig om sommige mensen te ontmoeten op de oneindige golven van het web.

En zo zit er weer eens een evolutie in de sociale interacties in onze maatschappij.

En zo komt ook de 6 degrees of separation-theorie weer bovendrijven.