Tag: live action roleplay

Larp voor kindjes? Het bestaat!

Zaterdag gingen we voor het eerst met Manon naar een larp (live action roleplay). Een aangepaste kinderlarp, uiteraard, specifiek gericht op kinderen van 6 tot 12 jaar, hoewel er een paar 5-jarigen ook voor het eerst deelnamen.

Het spelsysteem is eenvoudig en duidelijk: levenspunten en magiepunten worden uitgebeeld met ringen in specifieke kleuren die de kinderen meedragen aan een grote ring aan hun riem, magische spreuken op duidelijke kaartjes. Uiteraard worden gevechten uitgespeeld met de typische zachte larp zwaarden en andere wapens.

Manon koos ervoor om tovenares te zijn, en kocht 2 spreuken: een genezingsspreuk en een vuurbal. De rest van de dag spaarde ze haar gele ringen om de volgende keer iets krachtiger aan te kopen, ik ben nu al benieuwd!

Manon Ankoria 1

Tijdens het spel leerde ze eerst omgaan met larp wapens, daarna namen ze deel aan “ridderspelen”. Ik begeleidde samen met een vriend die ook met zijn zoon aanwezig was het gebeuren op de draailier. Tot het hoogtepunt van het evenement begon met de ontvoering van de prinses die diezelfde avond nog zou trouwen! De laatste keer dat ik haar zag tijdens het evenement trok ze met de dikke 50 andere kinderen op om de prinses te bevrijden, haar hartje bonkte van de spanning…

Ankoria draailier

Maar ik ging op weg om de echtgenoot naar de spoed te brengen. Bij een gevecht wilde hij wegrennen, deed een misstap en kwam hard neer op zijn schouder. De spoedafdeling in Maaseik was gelukkig heel rustig en we werden snel geholpen. Het verdict: schouder deels uit de kom, een harnas om te immobiliseren en terug te trekken en pijnstilling. Intussen bevrijdden de kinderen de prinses, werd er een heel complot ontdekt en ontmanteld en trouwde de prinses met de koning van de krijgers uit het zuiden. Tot slot werden alle kinderen tot Drakenridder geslagen, maar Manon sprak de eed niet uit. Ze wil geen ridder zijn, ze wil gewoon Manontje blijven.

Manon Ankoria 2

Na het avondeten waren we terug op het terrein om op te ruimen en huiswaarts te keren. De timing van het weer bleek perfect: de hele dag prachtig weer zonder té warm te worden, bij het afronden van het opruimen van het terrein rondom begon het te stortregenen.

Een prachtige ervaring voor haar eerste larp, Manon kan nu al niet wachten op de volgende. Ze kreeg haar eerste echte larpzwaardje en wil tegen september ook een écht kostuum. Werk aan de winkel!

Cyberlive 2.2

Het heeft tijd en voeten in de aarde gehad, maar eindelijk was er nog eens Cyberlive!  Ja ik ben stevig zwanger ja, en ik ben naar een larp geweest ja.

Je moet niet persé vechten op een larp. Je kan gaan voor rollenspel en raadsels, en aangezien de spelleiding goed op de hoogte was van de toestand en alle deelnemers ook stevig gebrieft werden ging ik er toch voor, het was zo lang geleden!

De locatie: fort Barchon vlakbij luik. Dit fort dat ooit deel uitmaakte van de fortenlijn in de Ardennen en dus grofweg 100 jaar oud is wordt nu vooral verhuurd voor airsoft gevechten en ligt dus ook redelijk vol bolletjes… Maar voor de post-apocalyptische wereld van Cyberlive was het ook de perfecte setting.

Het weer paste zich ook aan aan het scenario: de regenachtige Haemusvallei werd heel goed uitgebeeld, ahum. De toestand van het forst was dan ook dusdanig dat het buiten niet noodzakelijk natter of droger was dan binnen…

Ik paste mij aan aan mijn toestand: gevechten bleef ik volledig uit de weg, ik nam ruime pauzes en op 5 minuutjes rijden van het terrein hadden we een kamer geboekt in een Formule 1 hotel aangezien het terrein zelf niet echt over degelijke slaapzalen beschikte.

Het was een evenement met hoogtes en laagtes, zeker voor een aantal van mijn kompanen, maar mijn scenario maakt me zeker nieuwsgierig naar de volgende episode!

Hoogtepunten:

–  de spelers die een halfgod doden en iedereen die daardoor (op zijn minst tijdelijk) een skill naar keuze mag verhogen

– onze hacker die het VR spel makkelijker en trager gemaakt heeft voor zichzelf en de npc die daar prachtig op inspeelt met identiek herhaalde bewegingen en haperingen

– mijn plot dat zich uitdiept tijdens een magisch ritueel, ook zeer leuk uitgevoerd door de npc

– een Magic the Gathering-achtig kaartspel met hoge inzet winnen dankzij 2 van de waarschijnlijk lulligste kaarten die in het deck zitten

– onze huurlingengroep zien betaald worden voor een moord die we uiteindelijk niet eens pleegden

– het eindgevecht (enkel als toeschouwer natuurlijk) waar ik getuigde mocht zijn van heel mooie en eerlijke gevechten, goeie roleplay en dat allemaal begeleid door stevige muziek met rookmachines en een laser om nog wat meer sfeer te scheppen

Het fort was een beetje een gevaarlijke setting met weinig licht en glad door de vele plassen, maar er gebeurden geen zware ongelukken en de meeste gevechten vonden plaats op het binnenplein. Het zwaarste voor mij was dat mijn belangrijkste contactpersoon wel helemaal bovenaan in het fort zat, en ik dus een hoop steile trappen op en af moest om hem te bereiken.

Toch ben ik moe maar voldaan. Het plot blijft leuk en aantrekkelijk, de spelleiding steekt er enorm veel moeite in (zoals een alternatief einde wanneer geen enkele van de voorziene scenario’s op de verwachte manier afliepen) en de kostuums en aankleding waren ook weer fijn.

Hopelijk laat de volgende editie niet zo lang op zich wachten als deze!

Cyberlive baby, yeah!

Dit weekend was het eindelijk zover: Cyberlive 2.1!

Voor de mensen die het concept niet kennen, Cyberlive is een larp, een live action roleplaying game. Een rollenspel dus waar spelers een zelfgekozen personnage uitbeelden en in een verhaal terechtkomen waar ze zich moeten uit redden. De setting wordt verzorgd door de organisatie, net als het scenario en de kostuums van de figuranten. Figuranten krijgen hun rol van de organisatie en zullen binnen het scenario de spelers helpen of net tegenwerken. Gevechten worden uitgebeeld met wapens uit moes en latex en in het geval van Cyberlive Nerf-vuurwapens (schieten kernloze moes projectielen af zoals pijltjes en balletjes). Een larp heeft ook steeds een handboek, zoals de regels van een gezelschapsspel, waar iedereen zich aan dient te houden.

Na een pauze van 3 jaar waren de verwachtingen van de oudgedienden van de eerste Cyberlive cyclus hooggespannen!

De locatie: een oud fabriekspand in Destelbergen dat binnenkort wordt afgebroken.

De setting: in een verre toekomst na de 3de en 4de wereldoorlog tracht iedereen te overleven. De wereld wordt na mutaties bevolkt door mensen, elfen, orken en dwergen, maar ook door buitenaardse skits en een resem aan al dan niet gemuteerde of genetisch gemanipuleerde wezens alsook androides. Magie bleek geen fabeltje te zijn en ook Goden zijn gesignaleerd. In deze vreemde wereld komen een aantal avonturiers samen, elk met hun eigen redenen, in Nieuw Babylon, of wat daarvan overblijft na de 4de wereldoorlog en de overrompeling door de racistische Sytrische Orde.

De hoogtepunten:
– Amy (aka Anja), een klein frêle skit meisje krijgt een deur niet open, na aanmoediging van omstaanders geeft ze de deur een gefrustreerde schop… waardoor deze openvliegt en letterlijk uit de hengsels spat
– de magier met het p-sprapaakgebrepek
– uitbreken uit de gevangenis van de Sytrische Orde, aan de Witte Engelen van de Sytrische Orde wijsmaken “de misdadigers zijn daarheen gelopen” om ze daarna in de rug aan te vallen terwijl de “misdadigers” hen frontaal aanvallen
– inbreken in de kluis met een hoop omstaanders, betrapt worden en het op de orkenvrouw steken die daar toch in de kluis zit met haar kleren vol geld
– geld uit de kleren van een hysterische orkenvrouw pikken en verstoppen, de eigenaar van het geld sussen met een kwart ervan
– in een duistere met rook gevulde gang Borg-like ondoden in stukken hakken, ze blijven maar komen en hebben onze maat ontvoerd en de ene na de andere medestander valt zwaargewond neer
– Mickey Mouse (aka Andrew), een flitsende skaven (ratmens) met Mask-allures
– in de stock inbreken om tot de ontdekking te komen dat die geplunderd wordt, aangevallen worden door een hoop wezens en een persoon in een load-lifter exoskelet (zoals in Aliens), dat we daarna buitmaken voor reparatie en hergebruik
– een super artefact buitmaken na een “test” en dan tegen één van de personen die het zoekt staalhard liegen dat je als je er iets over hoort het zeker zal komen zeggen
– de puzzelstukken om het artefact te vinden doorgeven zodat die persoon het “zeker zal vinden” terwijl het in mijn zak zit
– Goden ontmoeten
– personages begraven
– het gigantische eindgevecht met luide muziek en lichteffecten waar de spelers gebruik maakten van de load-lifter, we door hinderlagen en holtes moesten kruipen, om ten slotte in de escape pods terecht te komen
– waar ik op het knopje voor de lancering drukte en daardoor blijkbaar 2 medespelers achterliet in het hol van de leeuw

Doodop, spierpijn, de cyste in mijn pols verdwenen na een verkeerde slag tijdens een gevecht (en dus pijnlijke pols maar voor een goed doel), lekker eten zoals groene spaghetti, paarse mayonaise en roze melk en een geslaagd evenement.

Cyberlive 2.1 was machtig. Op naar Cyberlive 2.2!!!