Toen ik klein was deden we een wekelijkse trip van zo’n 50 minuten, op bezoek naar de grootouders. Over de toenmalige N42, lang voor de stukken expressweg er lagen. Bochtige wegen door kleine dorpen. Vrijwel elke week herinner ik me dat we onderweg moesten stoppen omdat ik wagenziek was. Ook op schoolreis, ik moest vooraan in de bus zitten zeiden ze altijd. Hielp niets.
En nu heb ik een dochter die ook wagenziek wordt. Wat is wagenziekte precies? Het is een fenomeen dat voorkomt wanneer je evenwichtsorgaan in het binnenoor de match niet kan maken met wat je ogen zien. Je lichaam denkt dat er iets mis is, en dat kan alleen maar veroorzaakt worden door het eten van iets fouts. De automatische remedie is het leegmaken van de maag. Ik hoorde ergens dat dit sneller voorkomt bij mensen en kinderen die zware oorontsteking gehad hebben, maar heb daar nog geen wetenschappelijke bewijzen van gelezen.
Intussen weet ik veel beter hoe te voorkomen, met vallen en opstaan. Op aanvraag hier een rijtje tips:
- zonneblinden: absoluut geen zonneblinden in de wagen. Je krijgt ze gratis van de mutualiteit of ze zien er zo leuk uit. In duurdere wagens zitten ze zelfs in de deur ingewerkt. Maar ze zijn een hel voor wagenziekte. Zodra je kind door het raam kan kijken kunnen ze binnen de 5 minuten ziek zijn. Als je echt een soort zonnewering wilt op de achterbank koop je best een wagen met verduisterde ramen, of laat je er een folie over trekken. (iemand interesse in een set Winnie The Pooh zonneblinden voor in de auto?) Het zicht naar buiten moet onbelemmerd zijn, naar buiten kijken helpt om je ogen en evenwichtsorgaan terug te laten communiceren.
- temperatuur: houd de termperatuur laag. Geen dikke lagen kledij, geen jasjes aan laten. Zet de airco op max 19°. Warme temperaturen zijn een risico. Frisse lucht is een must wanneer ze zich wat misselijk beginnen te voelen: raampje open, ventilator aan, zorg voor wind in het gezicht.
- drinken: laat je kind niets meer drinken vanaf een half uur voor de rit. Bij een zeer lange rit (autovakantie bijvoorbeeld) laat je enkel zeer kleine hoeveelheden per keer drinken, bij voorkeur wanneer jullie een pauze nemen. Het is in het algemeen niet zo gezond, maar je kan ze laten rehydrateren wanneer je aangekomen bent of een langere pauze neemt.
- eten: Geef je kind te eten voor je vertrekt. Geen volledige maaltijd, maar een boterhammetje of een paar koekjes. Droog eten. Boterhammen of droge koekjes (Zoo koekjes of letterkoekjes) zijn het beste. Een lege maag versnelt het misselijk worden en ze voelen zich dan nog extra ellendig wanneer ze toch moeten overgeven.
- rijtechniek: bochtige wegen zijn een groot probleem, maar jammer genoeg niet te vermijden. Je eigen rijtechniek kan een groot verschil maken: rustig rijden, ruim op voorhand zachtjes afremmen, rustig optrekken en vooral tijdig schakelen. Het is wennen, maar de trilling van je wagen is ook een factor. Als je in een te hoog of net te laag toerental rijdt zal je kind dat aanvoelen en sneller ziek worden. Vaak ga je wat langer over dezelfde weg doen, maar minder lang dan wanneer je met een kind langs de weg moet staan om het verse kleren aan te trekken.
- rijrichting: dit is een dooddoener. De veiligheidsrichtlijnen stellen dat je je kind zo lang mogelijk tegen de rijrichting moet vervoeren. De laatste nieuwe richtlijnen spreken zelfs van minimum 15 maanden. Maar tegen de rijrichting zitten kan een probleem zijn. En wagenziekte kan vanaf 12 maanden opduiken. De evaluatie wanneer uw kind in een “normale” autostoel kan is aan u.
- stoppen: kijk regelmatig om, evalueer of er nog blosjes op de wangen staan, is je kind nog actief? Als ze er ziekjes beginnen uit te zien raam open en even pauzeren. Wanneer ze wat groter zijn kunnen ze zelf aangeven wanneer het niet meer gaat.
Dit zijn tips die je kunnen helpen om wagenziekte te voorkomen. Maar jammer genoeg is het niet te genezen. Ik heb er nog steeds last van wanneer ik niet zelf aan het stuur zit, en zeker wanneer ik op de achterbank moet zitten. Maar door zelf op de bovenstaande tips te letten ben ik al jaren niet meer zo misselijk geworden dat ik ervan moest overgeven. Ook mijn dochter wordt nog zelden ziek, maar we verlaten het huis niet voor langere ritten zonder een setje verse kleren en een pak vochtige doekjes. Onze autostoelen hebben allemaal een extra hoes die er af kan. Een plastic zakje voor het vuile goed is ook geen overbodige luxe.
En onlangs was onze kleine man voor het eerst autoziek. Ik houd mijn hart al vast…