Veel mensen die fan zijn van de boeken houden niet van de films, omdat ze te ver van het originele verhaal zouden af staan. Het visuele medium heeft ook zijn beperkingen en alles wat er in je verbeelding afspeelt omzetten naar een film met beperkte kijktijd is gewoon niet mogelijk. Ik respecteer dus de afstand tussen boek en film, en geniet zo van beide.

The Hobbit: an Unexpected Journey als film werd zeer duidelijk opgevat als prequel van de filmreeks “The Lord of the Rings”. Hierdoor zijn er ook scènes toegevoegd die je in het boek niet zult gelezen hebben, informatie die op een andere manier wordt aangebracht, aanpassingen om het ook wat meer “filmisch” te maken aangezien het origineel een redelijk soft kinderboek was. Speel deze film niet zomaar voor jonge kinderen: er zit behoorlijk wat actie en expliciet geweld in. Best eerst zelf bekijken en beslis dan of je kind hier klaar voor is. Films 2 en 3 zullen nog meer ingaan op dingen die niet in The Hobbit te lezen staan, informatie uit onder andere The Silmarillion en de appendices van The Lord of the Rings gaan hierin uitgewerkt worden, wat de lengte van deze trilogie verklaart ten opzichte van het originele boek.

Puur filmisch is de film enorm entertainend: episch, vertrouwd verhaal, zeer goeie cast, action-packed met wat komisch entertainment tussendoor. Originele cast uit The Lord of the Rings werd terug bovengehaald, dus als kijker is er direct een soort herkenningsgevoel. De scène met de trollen is echt wel leuk en ook Gollum en de reden van de beslissing van Bilbo om Gollum niet te doden komt heel goed over. De grote rol van Radagast The Brown was wel een verrassing voor mij, aangezien die in de boeken slechts sporadisch eens vermeld wordt. Hier en daar wat langdradig: te lange intro/proloog puur bedoeld om kijkers van The Lord of the Rings een herkenningspunt te geven, extra scènes om dezelfde reden. Je merkt dat het de bedoeling is om een franchising door te trekken, niet om een kinderboek te verfilmen.

Mijn bescheiden mening: over het algemeen een zeer leuke film om een avond op de bank te zitten. Maar trek het niet volledig door naar de boeken, want dan zal je teleurgesteld zijn.

Aidan is een ander geval, ik voel dat nu al aan. Hij heeft duidelijke voorkeuren wanneer hij moe is. Het moet zacht zijn, en zo een lapje is onvoldoende. In bed heeft hij dus een lichte maar stevige Eeyore, naast zijn lapje dat hij vaak negeert. Beneden is hij dol op zijn Nattou giraffe:

En hoewel het dus bij Manon nooit nodig is geweest een reserve knuffel te hebben in geval van verlies of vuile knuffel, vermoed ik dat ik best een extra giraffe in huis haal voor mijn kleine man.

Ik heb haar streng maar rechtvaardig uitgelegd dat ze moet leren naar de juf luisteren als die iets vertelt, want dat ze anders nog vaak bij de kleintjes zal moeten gaan staan. Er werd tegengesputterd: dat zij boos was op de juf, en dat zij haar zegje ook wil kunnen doen.

Maar dan ben ik van den ouden stempel. De juf heeft gelijk. De straf zal gevolgd worden. En dan zit ze maar een uurtje zich te vervelen bij de kleintjes. Ons taterwater had dus voor het eerst een echte aanvaring met de juf. Benieuwd wat de komende dagen zullen geven…

De te kleine kleertjes opnieuw uitgesorteerd: een deel gaat naar de overbuurvrouw van mijn schoonouders. Zij zit in de Sint Egidius gemeenschap en ontfermt zich over een aantal gezinnen met vooral raad maar ook soms daad en wat kledij en spullen. Een ander deel gaat naar vrienden, een laatste deel naar mijn collega’s, met dochters van verschillende maten (waaronder ééntje aangekondigd voor augustus).

Van een paar spullen kan ik geen afscheid nemen. Die gaan in een doosje met mini kleertjes die steeds groter worden. Herinneringen komen bovendrijven. Dankbaarheid ook. Ze wordt flink groot.

En nadien kijk je eens rond en is de hoop rommel netjes op stapels, in zakken, in de kast. Het stof in je hoofd is ook nog eens opgewaaid. En dat doet goed.

Het kostte wel wat uitleg om de mechanische details duidelijk te maken. De iPad ging vlotter

Toen kwam Aidan. Verkeerd gemeten bij geboorte blijkt hij van het begin voor grootte, hoofdomtrek én gewicht vlotjes op P85 zijn intrek te hebben genomen. Gevolg: meneertje draagt op zijn 7 maand kleertjes voor 9-12 maand en sommige (zogezegde) maatjes 9  maand zijn al uit den boze nu. 74 schuivend richting 80 mensen.

Ik moet zeggen, het is tof een baby te hebben met veel pak aan, goed stevig, en een lachebek niet te doen. Toch doet het altijd een beetje pijn wanneer je weer een maatje kleertjes moet inpakken. Kleertjes die hij veel te kort heeft kunnen dragen. Met zo’n grote baby nog veel korter dan met de meer “gemiddelde” maatjes.

Och ja, ik weet het, het is een subjectieve mama klacht. Mijn pruts is nu gezond, na wat verwaarloosbaar gekwakkel, ik heb niet te klagen. Maar dat mini baby’tje hé, dat verdwijnt bij mijn bolletje precies extra snel…

Mijne smoef kriminel.

Foto: mybabyzoo.com

Je kan de wekker zetten zodat hij de aap uithangt wanneer je kindje moet wakker worden, of ook in stilte, dan gaan enkel zijn oogjes open. Zo kan je kindje doorslapen als het kan en het moe is, maar heeft het ook de grens in de gaten wanneer het niet meer te vroeg is om op te staan. Enige nadeel daar: de oogjes klikken wanneer ze open gaan, dus kunnen alsnog je kindje wakker maken. Maar daar hebben we gelukkig niet te veel last van.

Hebbeding dat we blij zijn te hebben

Geen probleem: hou gewoon volgend weekend vrij! Dan is er namelijk niet alleen een lang weekend om van te genieten maar ook de Zoyoko Zalig Zwanger Driedaagse!

Daarbij is er ook op elk van de 3 dagen een leuke workshop voor de mama’s in spé of voor jonge mama’s. Dus aarzel niet en ga eens langs in Viane (vlakbij Geraardsbergen), telkens van 14-17u. Best wel inschrijven, zodat er steeds iemand is die je kan bijstaan met raad en daad

Meer info op de site van Zoyoko, waar je ook al je preselectie kunt maken zodat die perfecte outfit snel gevonden is!

Het is bijna een ziekte geworden in film en tv middens: neem een oude al dan niet goede film of serie die behoorlijk succesvol wasz, herwerk die, reboot die, gooi een aantal van de originele concepten door het raam en hoop dat je een kaskraker hebt.

Voorbeelden en masse.

In Hollywood: Batman (3de reboot of meer?), Spiderman, Star Trek, Total Recall, Judge Dredd, Superman (laatste reboot heet Man of Steel), Dirty Dancing (neeeeee!),… Ik hoor zelfs dat Akira zou hermaakt worden als live action movie, en dat er in 2014 een nieuwe versie van Logan’s Run gepland wordt!

Qua TV series: Battlestar Galactica was nog behoorlijk goed, maar Knight Rider, Teenage Mutant Ninja Turtles, V,…

Nog straffer vind ik het wanneer ze klassieke personages naar het heden sleuren en daar een getikte serie rond bouwen. Laatste voorbeeld dat ik hiervan zag was Sherlock, een reboot van het personnage Sherlock Holmes.

Zijn er niet genoeg ideeën die nog niet -tig keer opnieuw herkauwd werden? Beste mensen in de creatieve sector, wees creatief! Uw publiek zal u extra dankbaar zijn!

Maarrrrr dahlia’s zijn knolplanten die niet tegen vorst aan de grond kunnen. Wat we dus elke winter wel krijgen in België. Dus die knollen moeten elk jaar opgegraven, op een duistere droge plaats bewaard en in de lente terug in de grond gestopt. En voor een paar planten is dat geen probleem. Maar dat kweekt dus knollen bij, en bij, en uiteindelijk zit je dus met een halve akker aan dahlia’s!

Gisteren was het weer planttijd. Mijn moeder is net hersteld van een longontsteking, dus die fysieke inspanning zat er niet in. Gelukkig waren we met genoeg werkers: Mijn broer en zijn gezin, mijn vader en ons gezinnetje vlogen er gezwind in, en in slechts 2u tijd waren alle knollen in de grond. Binnen een aantal weken zal de afscheiding tussen tuin en koeienweide opnieuw netjes verstopt zijn door groen met rode pomponnetjes erin. En de koeien zullen zich weer verlekkeren aan de bladeren die tot voorbij de omheining komen. Die beesten zijn daar dol op!

Amai mijn lijf. En te zeggen dat ik de laatste tijd al aan fitness deed om terug wat kracht op te bouwen…