Naragonia opnieuw “Bravo” in Tradmag

Gisteren postten ze het zelf op facebook. Naragonia, die ook onze openingsdans speelden op ons trouwfeest, kregen met hun 4de CD opnieuw een “Bravo” van TradMag. Het Franse folktijdschrift bespreekt in elk nummer een aantal CD’s. Wanneer er een echt goede CD tussen zit, wordt deze bekroond met een “Bravo”, de beste quotering die je kan krijgen. Met Batiska kregen onze landgenoten van het Naragonia Quartet deze nu al voor de vierde keer op rij. Ook de vorige CD’s van Naragonia (Tandem, Janneke Tarzan en Carabel) behaalden die hoogste quotering in het magazine.
(Met dank aan Folkroddels voor de info!)

Batiska is inderdaad een pracht van een CD. Sommige nummers doen ronduit filmisch aan, echt muziek om bij weg te dromen. Afsluitend nummer “Het noorden” is fantastisch mooi en melancholisch, op dit ogenblik mijn favoriet op de CD.

"Carabel"

Nieuwsgierig? Koop een CD! Je kan ze rechtstreeks bij hen bestellen en als je meerdere van hun andere CDs ook koopt krijg je een leuke pakketkorting. Sommige CDs en ook aparte nummers kan je in mp3 formaat aankopen als dat je meer ligt.

By endimi Posted in folk

De School

Sinds vorige vrijdag is Manon ingeschreven op school. Het is de GO! (Gemeenschapsonderwijs) school geworden in het naburige dorp. In ons dorp enkel afdelingen van het Sint-Vincentiusinstituut, een katholieke lagere school die belachelijk populair is zonder dat ik daar ooit 1 gegronde reden voor gehoord heb. Zoals ik eerder al meldde op mijn blog heb ik daar geen breekpunt van gemaakt: doorslaggevend waren de visie van de school, het schoolreglement en de open gezelligheid die er heerst.
Bij inschrijving bleek dat ze net een nieuwe directeur hebben en die ziet het helemaal zitten.
De school is klein: 1 klas per leerjaar. Maar er is een leuk participatieproject. Zo mogen kinderen van het 6de leerjaar via beurtrol meehelpen bij het toezicht van de kleutertjes die op een aparte speelplaats spelen. We mochten even naar het eerste kleuterklasje waar Manon onmiddellijk zal inschuiven en we werden voorgesteld aan de jonge, dynamische juf en de kinderverzorgster. We kregen een rondleiding in alle openheid en alle inschrijvingsformaliteiten verliepen duidelijk en efficiënt. Ik heb nog steeds een zeer goed gevoel bij deze school. Nu hopen dat Manon er zich even goed bij voelt vanaf 1 september!

Cuteness overload

Vlot voorbij die 2 jaar is ze nu, onze pruts. En we zullen het geweten hebben. “Nee” is niet meer uit de lucht te houden. Boze buien wanneer ze haar zin niet krijgt. Rollen over de vloer van razernij omdat ik 5 minuten voor patatjestijd geen koek meer wil geven. Weglopen omdat ze niet naar bed wil. Doen alsof ze me niet hoort wanneer ik haar vraag om dat stuk speelgoed uit haar mond te halen. Doen alsof ze slaapt wanneer ik na hevig en systematisch gebonk haar kamer binnenstap om te zien wat ze uitspookt in bed. Naar mij of papa slaan wanneer de wereld niet draait zoals zij dat wilt, natuurlijk gevolgd door een dramatische huilbui wanneer we strikt duidelijk maken dat we daar niet van gediend zijn. Speelgoed en puzzelstukken die door de kamer vliegen wanneer het haar niet lukt. Het is wat, zo’n kind in de peuterpuberteit.

Maar tussen die buien door krijgen we gewoonweg een cuteness overload. Wanneer ze streng een vingertje opsteekt en “Pasop hé!” uitroept naar papa wegens teveel gekriebel. Hoe ze plots woorden van 3 lettergrepen kan uitspreken: “oprapen!” “meekomen”. ‘s Avonds in de zetel plots tegen je aanleunen en zomaar out of the blue een kusje omdat je lief bent. De trotse blik en houding wanneer ze ‘s avonds de poes haar bakje eten mag geven. De snelheid waarmee ze houten puzzels maakt (hoog tijd om die echte puzzels uit de kast te halen). Wanneer ze zich wegstopt en plots tevoorschijn springt met een enthousiaste “Piep!”. Hoe ze haar rode Barba een hele dikke knuffel geeft wanneer hij gevallen is, om de bobo weg te toveren. Wanneer ze valt komt ze een kusje eisen op de pijnlijke plaats, zelfs al is die zo pijnlijk nog niet. Hoe ze bij het slapengaan absoluut van iedereen in huis een kusje moet hebben gehad, anders wordt er niet geslapen. Wanneer ze dan ‘s nachts wakker wordt en ligt te “zeuren” ga ik even kijken, en nu kan ze duidelijk maken wat het probleem is: “mondje pijn” (die hoektanden nog hé) of “tutu weg!”.
Echt waar zo’n peuter, het is nogal een gerief.

Endimi doet van McGuyver

Ik vond dat het wasgoed zo niet helemaal droog uit de droogtrommel kwam. Ook was de watervergaarbak van de machine die met condensatie werkt amper gevuld. Waar was al dat water dan? Even kijken onder de pluizenfilter. Niet direct iets te zien. De condensator eens bekijken dan maar. Bij het uithalen van het ding kwam een zondvloed me tegemoet.
Gevolg: heel de berging onder water. Zucht. Gelukkig was er volk in huis en alles werd snel opgedweild.
Maar de oorzaak moest dus aangepakt. Ik had steeds condensator en pluizenfilter gereinigd zoals aangeduid in het onderhoudsboekje en beide zagen er wel ok uit.
Ik dacht dat misschien de condensator, die wel heel vuil was, het probleem was. Nu die netjes proper was stopte ik een nieuw wasje in de machine. Ik was wel slim genoeg om na 20 minuten eens te gaan kijken. Opnieuw geen water in de vergaarbak. Kleine zondvloed via de condensator. Ahem.
Volgens mijn crowdsource op Twitter zou de pomp kapot zijn. Geschatte onkost: 120-150eur. Euhm, dat komt nu net niet goed uit, we gaven net wat extra uit aan bouwmaterialen voor de gestage verbouwing. Ik wilde toch nog eerst zelf even checken of ik het probleem niet vond door de machine open te maken. Bleek die met speciale schroeven te zijn dichtgemaakt, namelijk torx schroeven. Gelukkig hebben we ooit een set torx schroevendraaiers gekregen.
Toen ik het deksel en de achterwand verwijderde zag ik tot mijn grote opluchting het probleem direct zitten: 1 van de afvoerbuisjes (het enige buisje in transparant plastic, was verstopt met een bolletje pluis! Haakpen to the rescue! De andere buisjes maakte ik voor de zekerheid even los en blies ik door, deze waren uit grijs plastic dus ik kon niet zien of er een probleem was.
Na het terug in elkaar zetten van de machine volgde er een voorzichtige test. De eerste test was niet zo positief, dus vreesde ik opnieuw voor de pomp. De tweede test was een pak beter. Ik denk dat het systeem nog even terug moest op gang komen.
Ik ben zo opgelucht! Ik deed van McGuyver en het werkte nog ook!

Cheshire Cat

Eén van mijn favoriete figuren uit Alice in Wonderland is toch wel de Cheshire Cat. Compleet getikt beest en vooral de Disney uitvoering vind ik zaaaaaaalig! Ik heb een porceleinen beeldje van de Cheshire Cat. Elke keer ik een maansikkel zie kan ik er niet aan doen maar moet ik aan hem denken. Soms verwacht ik half de sikkel te zien draaien en een knipoog waar te nemen.

Daarom dat ik direct dacht “Hebben!” toen ik deze zag tevoorschijn komen tijdens een search op Google op de website Trendykado.nl.

Twas bryllyg, and ye slythy toves. Did gyre and gymble in ye wabe: All mimsy were ye borogoves; and ye mome raths outgrabe.

Nieuwjaarsfeestje

Het bedrijf waar ik werk heeft een aantal leuke tradities. Zo is er op de vrijdag het dichtste bij 21/06 het zomerfeest op de parking (of in de stock, naargelang de weersomstandigheden, maar meestal op de parking). De tweede vrijdag van het jaar worden we getrakteerd op een nieuwjaarsfeest, steeds op een mooie locatie met lekker eten en een fuif. En elk jaar is er een thema voor de dresscode. Deze kan je zeer vrij interpreteren, en dresscodes uit het verleden zijn geweest: black and white, angel or demon, be a Star, Beauty and the Nerd,…

Dit jaar was de dresscode: full colour. Vaak gaan mensen echt wel over the top op deze feestjes, dus ik heb wat gewaagde kleuren gecombineerd, maar met mijn zomerpalet in gedachten toch nog een sjaaltje rond mijn nek geknoopt om mijn gezicht met een correct kleur te “isoleren” van de rest van de nogal felle outfit. Het werd een felblauwe jersey jurk (Mim, 20€) met mosterdgele kousen (Veritas, 6,95€), een hemelsblauwe sjaal (geen merk, solden in Amsterdam, 10€), bruine enkelhoge botjes (Omoda, 80€ in de solden) en een bruine nogal smalle obi-stijl riem (H&M, 9,95€), lange oorbellen met zilver bleekgoud en zacht roodgoud metaal (I am, solden voor 2€), armbanden (Nomination, Chen en Veritas) en ik word gek zonder polshorloge (Esprit). Voor de gelegendheid ging ik ook nog voor felblauwe nagellak. Make-up maakte ik kleurig met lichtblauwe oogschaduwcrème die lichtjes glinsterde.

Het resultaat:

Een school kiezen

Ik moet zeggen: ik zit in een “luxesituatie”. Doordat ik in een klein dorp woon met relatief veel lagere schooltjes heb ik keuze te over. 3 vrije schooltjes en 2 GO! schooltjes zijn binnen redelijke afstand en geen van hen heeft een wachtlijst of kampeersituaties. Ik heb serieus getwijfeld en ik kan geloven dat er veel mensen zijn die twijfelen: is dit de goeie beslissing voor mijn kind?

Daarom een lijstje met de punten die voor mij uiteindelijk belangrijke argumenten waren. Ik heb bewust geen onderscheid gemaakt tussen het Katholieke net en het Gemeenschapsonderwijs en ben puur afgegaan op deze punten. Mijn man komt uit het Katholieke net, ikzelf ging heel mijn schoolcarrière naar een Gemeenschapsschool en we zijn er geen van beiden slecht uitgekomen ;)

- reputatie in het dorp.

Hier had ik echt niet veel aan. “Haja da’s een goeie school!” “Waarom?” “Ah gewoon, we hebben er niet van te klagen.” of “Ze ligt in een doodlopende straat, dat kan niet anders dan goed zijn!” Dit punt was dus maar op goed geluk en ik heb nooit een goed gefundeerd antwoord gekregen jammer genoeg.

- zoek de website van de school op en als het erop staat lees je het schoolreglement er op na.

Hoe voel je je hierbij? Ik lette op de algemene feel van het reglement, specifieke regels en hoe ik me hierbij voelde na het lezen. Ga ik ermee akkoord? Te streng? Niet streng genoeg? Waar kan ik mee leven, waarmee niet?

- opvangmogelijkheden.

Het is nu eenmaal zo dat ik fulltime werk. Ik wil zeker nog wat ouderschapsverlof opnemen, maar dan nog heb je ‘s ochtends of ‘s avonds opvang nodig, al was het maar voor een dik half uur. Plus ouderschapsverlof is maar tijdelijk. Check de tarieven, de mogelijkheden, welke instantie verantwoordelijk is voor de opvang. Wordt er huiswerk gemaakt in de opvang? Krijgen ze een boterhammetje? Is de opvang ter plaatse of gaan de kindjes met de bus naar een andere locatie?

- middagmaal.

Naargelang je situatie: wil je dat je kind een warme maaltijd kan krijgen op school of is dat niet nodig?

- Visie van de school

De meeste scholen hebben nu ook een officiële visie die ze op hun website publiceren. Lees die er ook zeker op na, meestal vult ze het schoolreglement aan of kan je al een eerste indruk krijgen van het gevoel dat een school jou en je kind kan geven.

- middelen.

Is er een bijzondere taakleerkracht? Zijn er uitstappen voorzien? Wat is het ICT beleid en wat staat er ter beschikking van de leerlingen? Is er sportinfrastructuur? Wat is de algemene toestand van de gebouwen? Staat er speeltuig ter beschikking van de kinderen voor tijdens de pauze of voor sportactiviteiten?

- participatie in de schoolwerking

Vanaf de 2de graad worden kindjes mondiger. Vaak laten scholen dan groepjes leerlingen mee beslissen over kleine veranderingen in het beleid. Zoek je een school die dit actief doet? Of net niet? Leerlingenraad, ouderraad, wil je actief deelnemen hierin?

En ten slotte: ga eens op bezoek. Een opendeurdag, een schoolfeest, als je toch in de buurt bent. Je kan een school niet beter aanvoelen dan door eens langs te gaan en binnen te piepen.

Kleuranalyse

Een hele lieve vriendin van mij is bezig met de opleiding kleuranalyse. Dit past perfect in haar toekomstplannen om als styliste zelfstandig te kunnen werken: je moet kunnen analyseren welke kleuren er goed staan bij jouw klant, bovenop het silhouet, de algemene stijl, de huidige mode, enz. Ze heeft een fantastisch goed oog op kunst, mode en stijl, zoals je kunt lezen op haar blog.
Ze deed al een zeer geslaagde make-over van mijn man (pictures pending) en nu had ze voor haar opleiding modellen nodig om een kleuranalyse op uit te voeren. Mooi meegenomen, want als je zo’n kleuranalyse laat uitvoeren betaal je daar normaal gezien meer dan 100€ voor.

Het werd een gezellige namiddag waar ik bedekt werd met wel 100 kleurige doeken: eerst goud en zilver, daarna een reeks rood (+roze), groen, blauw, paars, bruin, wit en zwart. Om geen storing te krijgen van omgevingskleuren kreeg ik een soort witte schort aan en ook een haarnetje, omdat mijn haar een beetje gekleurd werd en dus zou kunnen afleiden van mijn “echte” kleurenpalet.

Het verdict: na wat deliberatie, want ik was blijkbaar een moeilijke, mag ik kleuren dragen van het zomerpalet. Mijn vriendin zat er knal op, haar klasgenoten waren het eerst niet met haar eens maar de lerares bevestigde. Mijn bruine ogen waren blijkbaar de dooddoener, maar naarmate de analyse vorderde was het echt wel duidelijk welke kleuren mij het best staan.
Zomertype dus. Dit wil zeggen “koude”, zachte kleuren: typische zomerkleuren zijn blauwgrijs, pastel blauwgroen, grijsbruin, licht vanillegeel, poederroze, lavendel, pruimenblauw, framboze en zacht aubergine.

Wat ik super vond is dat ik ook advies kreeg over mijn haarkleur en welke haarkleuring ik zou mogen laten doen. Ik vond dat fantastisch, ik durfde nooit goed mijn haar laten kleuren, want ik was bang dat het resultaat me niet zou staan. Ik mag absoluut geen rood haar (oeps, als ik vroeger kleurde was dat vaak rost, hihi! Foutje dus.) maar ik mag wel bleken tot echt asblond haar. Tussen de staaltjes vond ik een haarkleur die ik echt wel eens wil proberen: asblond met een heel lichte acajou ondertoon. Eens uitvissen bij welke kapper ik dit zou aandurven…

Want daar in Amsterdam…

Vorige zaterdag ging mijn man een coderetreat faciliteren in Amsterdam. Da’s nogal een eindje dus hij zou op hotel gaan. Zijn compagnon in de coderetreats nam zijn vriendin mee, dus waarom kwam ik ook niet, de dames konden gaan shoppen samen? Wel, Manon kon bij mamy en papy op weekend, waar ze dolgraag gaat, dus vrijdagavond vertrokken we allemaal samen richting Amsterdam.

We logeerden in het Qbic Hotel. We gingen voor budget met alle nodige comfort en kwamen absoluut niet bedrogen uit: De kamers zijn heel ruim en elke kamer bevat een “cube”, deze cube omvat een bartafeltje met 2 stoelen, een kingsize bed (extra lang ook, super voor mijn man van 1,94m), een kluisje, een loungezetel, gratis wifi en een mini open badkamer met regendouche. Alles proper en net, meer heb je niet nodig. Je kan zelf automatisch inchecken, maar de receptionist(e) springt ook vlot in met alle nodige info. Ook de ligging is perfect: achter de hoek is station Zuid, de metro en tramlijn 5 die je rechtstreeks naar het stadscentrum brengt. Ik vond onze kamer echt leuk:

Op zaterdag waren we dus zonder mannen op stap. We namen de tram naar het Centraal Station en onderweg konden we al veel van de toeristische trekpleisters zien: het Museumplein, het Concertgebouw, … Vanaf het station baanden we ons een weg langs de kanalen, door de winkelstraten die kilometers ver doorlopen. Jammer genoeg kom je daardoor sommige winkelketens wel 5x tegen op je shoppingtrip, maar toch vond ik heel wat leuke winkels: de Desigual shop, de Pylones shop, 2 The Loo …
Ik was wel heel kieskeurig in mijn aankopen: voor mezelf kocht ik een paar bruine bottines, een mooie lichtblauwe carré sjaal, een paarse longsleeve t-shirt en dit pareltje dat ik al vaak zag opduiken op Pinterest:

De sparrow key chain van Qualy :)

De shoppingstraten van Amsterdam zijn gezellig, nooit had ik het gevoel dat er te veel mensen samengepakt waren, ook niet in de smalle straten, hoewel we wel midden in de soldenperiode waren. Het openbaar vervoer is, in vergelijking met België, ongelofelijk efficient en eerlijk gezegd deed de stad me denken aan een mengeling van Kopenhagen en London.
Op zondag keerden we terug met de mannen voor wat meer uitgebreide shopping. Mijn man had wat extra kledij nodig wat we met gemak gevonden hebben.

Uiteindelijk is Amsterdam niet zo heel ver van hier, ik vraag me af waarom ik er niet eerder ben geweest! Ik wil dus zeker nog eens terug, want heb de indruk dat ik nog heel erg veel te bezoeken heb.